NATASSA
Το πρωί ξύπνησα με το κεφάλι μου να πάλλεται λες και κάποιος χτυπούσε τύμπανα μέσα στο κρανίο μου. Ο ήλιος που έμπαινε ντροπαλά απ' τις γρίλιες μου φαινόταν πιο επιθετικός απ' το συνηθισμένο. Δεν θυμόμουν τίποτα. Ούτε πότε γύρισα, ούτε πώς. Ήταν σαν κάποιος να πάτησε «διαγραφή» στη μνήμη μου για όλη τη χθεσινή βραδιά.
Άνοιξα με δυσκολία τα μάτια μου και γύρισα αργά το κεφάλι. Δίπλα μου κοιμόταν η Ελένη, κουλουριασμένη σαν παιδί, με το πρόσωπο χωμένο στο μαξιλάρι. Η ανάσα της ήρεμη, ρυθμική. «Λογικά κοιμούνται όλοι», σκέφτηκα, και σήκωσα προσεκτικά το πάπλωμα, σχεδόν κρυφά, λες και δεν ήθελα να ξυπνήσω τις αναμνήσεις που αρνούνταν να επιστρέψουν.
Σύρθηκα μέχρι την κουζίνα και άνοιξα το ντουλάπι, αναζητώντας απελπισμένα ένα ποτήρι. Το νερό ήταν σχεδόν παγωμένο, αλλά ένιωθα πως θα με σώσει από τον θάνατο. Ακούμπησα το μέτωπό μου στο κρύο ντουλάπι, προσπαθώντας να σταθεροποιήσω τις σκέψεις μου, όταν μια γνώριμη φωνή ήρθε πίσω μου.
«Να φανταστώ έχεις πονοκέφαλο, ε;»
Γύρισα και τον είδα. Ο Άρης, όρθιος στην πόρτα, με τα μάτια του να με παρατηρούν σαν να γνώριζαν κάτι που εγώ είχα ξεχάσει.
«Ναι...» απάντησα απλά, χωρίς να τον κοιτάξω για πολλή ώρα.
«Και... θυμάσαι τίποτα;» συνέχισε
«Όχι, η αλήθεια είναι.» Ούτε ίχνος αναμνήσεων, σαν η βραδιά να είχε χαθεί μέσα στην ομίχλη του αλκοόλ.
«Α, οκ...» μουρμούρισε. « Ε... πάω λίγο για ένα τσιγάρο έξω.»
Μύγα τον τσίμπησε αυτόν;
Σήκωσε αδιάφορα τους ώμους του και βγήκε απ' την κουζίνα, αφήνοντας πίσω του μια περίεργη αμηχανία. Ήταν σαφώς αλλόκοτος. Αλλά εγώ δεν μπορούσα να σκεφτώ καθαρά. Επέστρεψα στο δωμάτιο να βρω την Ελένη, ίσως εκείνη είχε κρατήσει κάποιο κομμάτι απ' το παζλ της νύχτας.
«Ελένη... Ελένη» της είπα σιγανά, σκουντώντας την ελαφρά στον ώμο.
«Μμμ...» μουρμούρισε μέσα απ' τον ύπνο της ενώ τα μάτια της παρέμεναν κλειστά.
«Να σου πω... Μαζί ήρθαμε το βράδυ; Η με τα παιδιά;»
Άνοιξε ένα μάτι με μισή διάθεση, γύρισε πλευρό και μου απάντησε νυσταγμένα...
«Εσύ ήρθες με τον Άρη, νομίζω.»
Τον Άρη;
Έμεινα ακίνητη, σαν κάποιος να πάτησε pause στο κεφάλι μου.
STAI LEGGENDO
I'm in love with you
Storie d'amoreΚαθώς περπατούσα ακούω μια αντρική φωνή... «Κοπέλα μου πρόσεχε που πας!» «Ε τι;» είπα και έβγαλα τα ακουστικά μου προσπαθώντας να καταλάβω τι έγινε,κοιτάζω και βλέπω ένα αγόρι με ένα καφέ στο χέρι ο οποίος έχει πέσει πάνω μου. «Δεν βλέπεις μπροστά σ...
