Άνοιξα τον παλιό μου κουμπαρά, και τον γύρισα ανάποδα πάνω στο γραφείο μου. Ο μεταλλικός ήχος από μερικά πεντάλεπτα και οι ξεθωριασμένες αποδείξεις που έπεσαν έξω, ήταν η μόνη του σοδειά. Ούτε ένα χαρτονόμισμα.
Τον τελευταίο καιρό, η σκέψη να βρω μια μικρή δουλειά έχει φωλιάσει για τα καλά στο μυαλό μου. Κάτι απλό, όσο απλό μπορεί να είναι δηλαδή για μια έφηβη που θέλει να κρατήσει τη σχολική της καθημερινότητα ζωντανή. Θέλω να έχω τα δικά μου χρήματα να μπορώ να αγοράζω κάτι χωρίς να νιώθω πως βαραίνω τη μαμά. Εκείνη δουλεύει ασταμάτητα, και ό,τι καταφέρνει να βγάλει, φτάνει με κόπο για να καλύψει τα βασικά· για μένα και τον Στέφανο.
Θα αρχίσω να ψάχνω. Δεν ξέρω ακόμα πού, δεν ξέρω καν αν θα τα καταφέρω, γιατί πολλές δουλειές είναι δύσκολες ή τα ωράριά τους με πετούν έξω από κάθε ρυθμό του σχολείου. Δεν θέλω σε καμία περίπτωση να εγκαταλείψω το σχολείο, αυτό δεν το συζητώ καν.
[...]
Είχαμε κενό εκείνη την ώρα, κι έτσι καθίσαμε με την Ελένη στο παγκάκι κάτω απ' τον μεγάλο ευκάλυπτο. Ο Πάνος είχε απομακρυνθεί για να καπνίσει. Κλασικά. Οπότε βρήκα την ευκαιρία να της μιλήσω. Ήθελα τόσο καιρό να της ανοίξω αυτή τη σκέψη που τριβέλιζε το μυαλό μου, και να δω πώς θα της φανεί. Άλλωστε, αν όλα πάνε καλά, όταν βρω επίσημα δουλειά, θα το ανακοινώσω και στα παιδιά.
«Να, Ελένη... σκεφτόμουν κάτι τώρα τελευταία,»ξεκινάω τον πρόλογο.
«Πες μου τι έγινε.»είπε εκείνη και έσκυψε λίγο προς το μέρος μου. Η φωνή της είχε μια ανησυχία· νόμιζε ίσως ότι επρόκειτο για κάποιο σοβαρό πρόβλημα.
«Δεν είναι κάτι... απλά θέλω να μου πεις την γνώμη σου. Και μήπως με βοηθήσεις» συνέχισα, ενώ τα μάτια της καρφώθηκαν πάνω μου.
Εκείνη περίμενε με αγωνία να τελειώσω την πρόταση μου.
«Θέλω να έχω το δικό μου χαρτζιλίκι,» της είπα τελικά. «Και σκέφτομαι να βρω μια δουλειά.»
«Και; Έχεις βρει κάτι;» ρώτησε άμεσα
«Όχι... αυτό είναι το θέμα. Μήπως έχεις ακούσει κάτι πουθενά; Για σερβιτόρα ασπούμε.»
Εκείνη συνοφρυώθηκε για μια στιγμή, σαν να το σκεφτόταν. Και τότε, σαν να θυμήθηκε ξαφνικά:
«Τώρα που το λες, ο θείος μου κάτι έλεγε... ότι ψάχνει κοπέλα στην καφετέρια του. Αυτή εδώ απέναντι απ' το σχολείο μας. Αλλά δεν ξέρω αν ισχύει ακόμη.»
YOU ARE READING
I'm in love with you
RomanceΚαθώς περπατούσα ακούω μια αντρική φωνή... «Κοπέλα μου πρόσεχε που πας!» «Ε τι;» είπα και έβγαλα τα ακουστικά μου προσπαθώντας να καταλάβω τι έγινε,κοιτάζω και βλέπω ένα αγόρι με ένα καφέ στο χέρι ο οποίος έχει πέσει πάνω μου. «Δεν βλέπεις μπροστά σ...
