Silent Phrase (Farwell Horizon University)

Chapter 10

Fuchsia Rainell Quivedo

Nasa gitna ako ng buong school committee at kaharap ko rin ngayon ang mga ama ng mga talipandas na bullies ng kaibigan ko na presentableng nakaupo sa long table na ito upang pag-usapan na ang dapat pag-usapan.

Hindi ko alam kung anong gagawin kahit nangako na ako sa ama ko na aayusin ang gulong ito. Ewan ko rin. Bakit ko kailangang gawin ito kung sila naman ang may dulot ng lahat?

Tapos alam niyo yung masakit? Grounded ako for 5 months kaya nakakatangina.

Grabeng parusa yan. Mas malala pa sa mukha ng mga mokong. Ano na lang yung mukhang ihaharap ko sa mga kaibigan ko kapag nalaman nila? Pina-hold yung bank account ko, walang kwentang tatay. Napapahiya yung anak niya oh.

Ang yabang ko pa sa part na marami akong pera kaya hindi ako makukuhanan ng dad ko pero ano na ngayon?

Wala na. Naghihirap na talaga ako.

"Miss Quivedo, are you with us?" Oh great. I'm zoning out again. Kanina pa actually.

Nakalimutan kong nakatayo pala ako sa harapan nila habang sila ay may pagtatakang tingin. So bale nandito yung limang tatay ng mga bruha tapos tatlong committee members ng school. Hinanap ng mga mata ko ang ating dakilang school head, si Prof. Henderson ngunit wala ito.

Uncrush ko na iyon, walang silbi. Pinag-sorry ba naman ako, ii-snob ko siya mamaya, makita niya.

"Greetings everyone. Fuchsia Rainell Quivedo is my name, the co-owner of this university and I'm here for the current issue that is widely spreading across the university. Let's discuss it peacefully for the sake of our  university. Sir what do you think?" Tanong ko sa kanila. Ito naman ang naging hudyat upang magsalita na rin sila at pag-usapan ang mga pinagmulan ng gulong ito.

"Bullying is what we most likely to avoid and I'm afraid that it is what all of your daughters did especially their so-called leader, Miss Agustin." One of the committee said. I saw her father, Mr. Agustin, suppressing his annoyance on what he just heard.

Dissapointed ka ba sa anak mo? Kasi ako, hindi ko naman siya anak pero mahahambalos ko.

"However, you also linked yourself with this Miss Quivedo so both sides should be held accountable." One of the administrator said. Napatango naman ako. Yes, I admit, I was also wrong. Atleast hindi lang ako yung responsable at hindi lang ako yung nakikitaan nila ng mali hindi tulad ng isa diyan, hindi man lang pinakinggan yung excuses ko. Masyado.

"So as we are saying, two sides have done wrong but let's not make it a big issue again, alright? Please let's reconcile for the sake of our university's partnership shall we, Miss Quivedo and Misters? We'll gladly appreciate it." Opo eto na.  Ako na yung unang magpapakumbaba dahil wala namang dulot kung patatagalin pa ito. Buti na lang wala dito yung mga bida-bida nilang anak at baka pagtawanan pa ako.

I released a sigh before I continue.

"To all of you, Sir. I'm really s—"

"I can't take this any longer. I'll go first gentlemen." Nagulat ako sa pagputol niya sa dapat na sasabihin ko ngunit mas ikinagulat ko ang sunod na ginawa nito.

He stood up, walked towards me, and kneeled down right after he find the best position to do so. Napasinghap maging ang mga school committee members dahil hindi rin nila inasahan ito.

"I'm sorry Miss Quivedo. I'm really sorry for what my daughter did. Ako na ang humihingi ng pasensya. Please forgive us. Please." I'm astounded by this sudden changes. I can't find any words from my own self. Hindi ito ang expected scenario na nakikita ko from my imaginations the moment I stepped in with them in this room. I thought mas malala ang aabutin ko.