Silent Phrase (Farwell Horizon University)

Chapter 37

Fuchsia Rainell Quivedo

"Gising ka na? Salamat naman." I looked at my surroundings. Puro puti ngunit nakahiga ako sa isang kama.

"Sino ka?" Ang sakit ng ulo ko.

Iginalaw ko ang aking katawan ngunit nanlaki ang mga mata ko nang makitang nakatali ang magkabilaang kamay at paa ko sa mga poste nitong kama. I tried pulling it pero hindi ko kaya, sobrang higpit nito.

"Huwag mo nang subukan, wala ka nang takas ngayon."

"Sino ka ba?! Nasaan ako?" Nakaupo siya sa maliit na upuan sa tabi nitong kama. Base sa lagay niya, kanina pa niya ako pinagmamasdan kahit pa noong tulog ako.

"Nasa condo kita. Ang tagal mo ngang magising, para kasing walang thrill kung gagalawin kita habang natutulog. Mabuti at umaayon sa plano ko ang lahat, Fuchsia." Nagsalubong ang mga kilay ko.

"Kilala mo ako?" Ngumisi ito nang nakakaloko. What the fuck did he just said?

"Ikaw? Syempre naman, ang tagal kaya kitang pinagplanuhan. Nireto ka lang sa'kin pero mukhang panalo. You look beautiful, kaya naman pala patay na patay sayo ang loko."

"Ano bang sinasabi mo? Sino?" Naiinis kong pahayag. Nakaupo lang siya malapit sa paahan ko. This position is fvking awkward!

May hawak itong bote na tiyak kong alak ang laman. He lift his hand to touch my feet upwards until it stopped on my legs. He looks like he's imagining things inside his head.

"Don't worry, wala namang ibang makakaalam. At tsaka sa akin ka na eh, sa akin ka muna. Kahit ngayong gabi lang. G?"

"Hayop ka! Pakawalan mo ako dito!" Ano bang nagawa ko at bakit ako ginaganito ng mundo?

"Sure, pero after pa ng gagawin ko sayo. Sa ngayon, let's enjoy this together. Alam ko namang magugustuhan mo rin." Nilagok nito ang natitirang laman ng bote. Pagkatapos nun ay tumayo ito upang i-secure ang pagkakatali sa kamay at paa ko. Mas lalo akong hindi makapalag.

"Finn, that's my name." He uttered.

"Why are you telling me that all of a sudden?" Hindi ko nga siya kilala.

"Wala lang, para lang alam mo. Para alam mo kung anong isisigaw mo mamaya habang nasa ilalim kita."

"You wish! Pakawalan mo ako dito, nababaliw ka na ba?!"

"Yeah, matagal na. Baliw na baliw."

"Makatakas lang ako dito siguradong ipapakulong kita, mabubulok ka sa kulungan. Tandaan mo iyan." Humalakhak ito na animo'y isang biro ang sinabi ko.

Nagniningning rin ang mga mata niya sa tuwa. May kinuha siya sa ibabaw ng lamesa sa tabi ko. There's a pouch of plastic na pinagkakaabalahan naman niya ngayon.

"What's that?" He lose his focus from the thing.

"Oh this? Pangpagana. It will makes you high and energized for a bit, makakatulong sa stamina. Hindi ko sana gagawin ito but you left me no choice, ang hirap mong pakisamahan." There's a syringe of something. Teka nga...

Is that a drug?

Nakataas na ngayon ang braso niya sa ere at mukhang handa na ring iturok sa balat ko ang hawak niya ngunit nagpupumiglas akong lumayo.

"No, please. Ilayo mo sa akin iyan, get lost!"

"Huli na babe, nasa akin ka na." Kahit anong pilit ko upang tigilan niya ako ay malaya niya pa ring nagawa ang pagturok sa aking braso.

I'm not afraid of drugs, I am afraid of men.

Wala pa mang isang minuto ay mabilis na tumalab sa akin iyon. Pakiramdam ko'y umiikot ang buong paligid dahil kahit nakasandal ang ulo ko sa headboard ay nahihilo ang paningin ko. My head hurts.