Silent Phrase (Farwell Horizon University)

Chapter 22

Fuchsia Rainell Quivedo

Napangiti ako habang pikit-matang dinadama ang lambot ng kutson. Natatamaan ng sikat ng araw ang mukha ko kaya alam kong hindi na nakatabon ang kurtina, which means gising na ang taong may gawa nito. I slowly open my eyes and stretches, sitting up in bed. I look around the room and there she is, the woman I'm obsessed with is sitting in a chair by the window, fully dressed and sipping a cup of coffee.

Umaga na pala. Ang sarap matulog ng may katabi, shet.

Nakasuot ito ng pang-business attire niya; above the knee skirt and a white long sleeves. Katabi niya ang puting blazer na tiyak kong mamaya pa niya susuotin dahil hindi pa naman siya lalabas.

I smiled adoring her perfect side view profile. Mukhang napansin niya naman ako and so she sets her coffee cup down and turned to me.

"What?" Umiling-iling ako.

Ang ganda ng Mommy Olive ko.

"Good morning, maharr." Magiliw na bati ko. Napakunot-noo naman ito.

"Did you sleep well?" She asked. Tumango lang ako sabay tingin sa orasan na nasa lamp table. It's 9am in the morning.

"Come here and eat your breakfast, I have a meeting to attend, Rain." Ah kaya pala nakabihis siya ng pormal.

Pumunta muna ako sa banyo upang magsepilyo at maghilamos. Dapat presentable tayo dahil kabog ang outfit niya. Pagkatapos nun ay hindi na ako nagpakipot at  dumiretso agad. Ang bango kasi ng mga pagkaing nasa lamesa. Umupo ako sa tapat niya habang inimuwestra niya naman malapit sa akin ang mga pagkain. Ipinagtimpla rin niya pala ako ng mainit na inumin, chocolate ito kaya mas natakam ako.

Partida hindi pa kami mag-asawa niyan ha.

"Olive, hindi mo ba alam na may pamilya itong chicken na kinakain natin ngayon?" Random kong tanong habang naghihiwa ng manok.

Huminga ito ng malalim bago napailing. "I know. That's why I ordered a family bucket. No one's left behind." She passively replied with sarcasm na alam kong sinasabayan lang niya ang trip ko.

Scripted lang talaga ito, nakita na siguro niya yung meme sa Facebook kaya siguro alam niya kung paano sasagot. Napatawa ako, gagi. Bakit ang bait niya ngayon?

"Rain, you're so beautiful."

Natigilan naman ako sa pagnguya kahit na puno ng pagkain ang bibig ko. I looked at her curiously before averting my eyes. Yumuko ako ng bahagya upang hindi niya mapansin ang namumulang pisnge ko.

Maputi rin kasi ako kaya mabilis iyong mahalata. Sabihan ba naman ako ng ganyan tapos bare face pa ako na kahit pulbo ay wala, sinong hindi matitigilan? Please kinikilig na ako. Wag mong sasabihing joke lang, uto-uto pa naman ako.

"Ano iyon, pakiulit?" Napangisi ito ng maliit bago umiling muli.

"Don't flutter yourself too much, baka hindi mo kayanin." Napairap ako ng wala sa oras. Ang aga-aga bini-bwesit ako. Kung hindi lang kita crushicakes...

"I don't really like your eyes rolling at me. Do that again and I'll make it roll myself." Pinamulahan muli ako sa naiisip. Piste talaga umagang-umaga papatayin yata ako ng babaeng ito.

Pero bakit hindi ako umaangal? Parang masara—

Napanguso ako. Wala na akong nagawa kung hindi bumalik muli sa pagkain. Ang galing niyang magtimpla ng hot choco, tama lang sa panlasa ko. Pinagmasdan ko ito ng panandalian. Abala kasi siya sa pagbabasa ng kung ano sa laptop niya.

"Love, anong age mo gustong magpakasal?" I endearingly said. Natigilan ito saglit at pairap na huminto sa ginagawa.

"You're such a flirt, Quivedo." Ipinagsawalang-bahala ko lamang ito.