School 2022 (Empire Highschool)

PROLOGUE

ROXYNE VINELLE WALES

Paggising ko, agad kong naamoy yung niluluto down stairs, hindi kasi ako nagsasara nang pinto dito sa room ko.

At alam kona agad kung sino yon, kaya bumangon na ako at bumaba.

"I know it's you" Masaya ako na makita yung lalaking nagluluto.
"I can already smell what your cooking"

He is my dad.

Medyo matagal kasi akong wala sa Pilipinas kaya namiss ko siya.

"Good morning" Bati niya sabay lapit sakin saka ako hinalikan sa noo.
"I heard nakauwi kana nang Pilipinas after your summer vacation on your grandparents in Switzerland, kaya inagahan ko talagang magpunta dito para mapagluto ka nang breakfast, naisip ko kase matagal narin noong last kitang pinagluto" Saka na siya bumalik sa niluluto niya.
"Before kapa yata magpunta nang New York? Right?"

"You always cook my favorite chicken salpicao"

"Makakalimutan koba? Eh halos noong bata kapa ito lagi pinapaluto mo eh, actually kayong dalawa nang mommy mo" Nagbago yung awra naming dalawa nung mabanggit niya si mommy.

"Turuan mona kasi akong lutuin yan para hindi kana mapagod magpabalik balik dito sa house ko" Pagiiba ko nang topic.

"Teka, ilang beses naba kitang tinuruan? Kung hindi maalat, walang lasa" Asar niya.

"I hope na mana ko nalang talaga ang cooking skills mo" Tawang tawa pa talaga siya sakin.

"It's done, gutom kana ba?" Pagtanong niya non, pumunta na ako sa dining table at umupo and he already got my answer without saying it.

Sumunod si daddy sakin saka na niya niready yung mga niluto niya sa table.

"Chicken pastel and chicken salpicao!" Para pa talaga siyang nagpepresent sa cooking show.

Habang kumakain kami biglang nagring yung phone ni daddy.

Chanel is calling...

Tumingin sakin si daddy na parabang ayaw niyang sagutin yung phone call niya.

"Answer it dad, it's okay"

"Excuse me anak" Tumayo siya at lumayo saka na niya sinagot yung phone niya.

Sa expression nang mukha ni dad habang naguusap sila sa phone ni tita Chanel, i can feel na hindi parin okay sakaniya na nandito sa bahay ko si dad.

After nang call agad na siyang bumalik sa table.

"Does tita Chanel know that your here? How did she react?" Bago pa siya makaupo pagkatapos nang phone call nagsalita na ako.

"Nahihirapan parin kasi akong ipaintindi sakaniya yung situation natin" Nagpatuloy siya sa pagkain.
"Pero ginagawan ko naman nang paraan. Hanggat pwede, ayokong nagkukulang sayo Robin, specially sa oras, anak parin naman kita"

"Kahit pa pwede kayong masira ulit ni tita Chanel? Kahit pwede niyang ilayo sayo yung half sister ko?"

"Walang masisira, hindi karin pwedeng lumayo sakin, responsibilidad kita at pinangako ko yan kay Roxelle, sa mommy mo" When it comes to my mom, lagi nalang akong natatahimik.
"Wala nanga siya tapos pababayaan din ba kita?"

"I'm not a child anymore dad. And matagal konang alam na ayaw sakin ni tita Chanel, kaya niyo nga ako pinadala sa New York nung bata pa ako diba?"

"Hindi sa hindi ka niya gusto, to be honest, she really likes you" I rolled my eyes when he said that words.
"Magulo lang non anak, bagong kasal kami nang tita mo and hindi pa siya ready magalaga nang another child, alam mo namang may anak din siya noon diba? Bata pa, kasing age mo lang. Kaya nagdecide kami na sa America ka muna habang nagaadjust ang tita mo sa - "