My Unrequited Love

Thirty Seven

Thirty Seven

Hindi mapawi ang ngiti ko habang naglalakad sa lobby patungo sa aking opisina. After what happened yesterday, hinatid ako ni Axel sa unit at nagpaalam na rin. I slept well that night and woke up at noon the next morning and since its Sunday we spent our time in our condominium. We also ate outside for lunch and back to my condo since I have a duty afterwards.

We just silently watched a movie together while he's touching my hand and still watching me intently. I smiled at him when I caught his eyes.

"Why?" tanong ko.

He shook his head and came closer to me. "I feel like I'm just dreaming that you're here next to me" namamangha pa rin ako sa mga sinasabi niya. Hindi pa rin ako makapaniwala na ganito pala ang dating ko sa kanya noon kahit noong umalis siya.

I equaled my gaze to him. "You're not dreaming Ax, it's the reality." saad ko. Ngumiti siya at bahagyang niyakap ako ng mahigpit.

"I thought, I had no hope for you. Maybe I'm too late? So, I asked Gus about your address and investigated it. I found out that no one lives in the unit next to yours." Nanlaki ang mata ko sa sinasabi niya. He smirked at me.

"I thought it was Gus' idea?" wala sa sariling sabi ko at hindi makapaniwala sa sinasabi niya.

"Nope. It was all my idea, I just ask Gus for the information." Naiwan pa rin na nakabitin sa ere ang mga salita ko at hindi makapaniwala sa mga sinasabi niya.

Katahimikan ang namayani sa aming dalawa. "Even before I decided to come back here, I knew I would do anything to get you." Inayos niya ang ilang hibla ng aking buhok at tinitigan ako ng mariin. "Even though I know you don't like me...I will still do everything to get you...as long as you're not married, of course." I chuckled at him and he smiled too.

Bigla akong natigilan ng makita ang dimple niya! Damn that dimple again... Sa sobrang lapit niya sa akin hindi ko mapigilan halikan ang dimple niya. He watched me while I am mesmerized by his face.

"You really like this dimple, huh?" nakakaloko niyang sambit at tinitigan ako. Dahan-dahan akong tumango at nakatitig pa rin sa kanya.

"I remember you always touch it with you index finger back then." Namula ako sa sinabi niya. Naalala niya pa 'oun? Nag-iwas ako ng tingin, hindi ko na maitago ang pamumula ng pisngi ko.

"Why? Did you find my dimple attractive?" tanong niya. Mas lalo akong namula dahil tinatanong niya pa talaga! Obviously Axel, hahalikan ko ba yan kung hindi ako naa-attract sa d'yan? What a question!

I clear my throat and look at him. Talagang naghihintay siya ng sagot sa tanong niya. Damn you Axel! "J-Just love your dimple, Ax." Hindi umaalis ang tingin niya sa akin na para bang hindi 'yon ang gusto niyang makuhang sagot mula sa akin. "I feel like it's magnetizing me to get closer to you."

"Uh-uh" He lean closer to me. He snake his arms around my waist and pull me closer to his and gently kiss me longingly and passionately. Mapaghanap ang mga halik niya at dahil first time kong mahalikan, hindi ko alam kung paano mag-respond sa mga halik na 'yon. Napansin niya ata ang hindi ko pag-galaw kaya tumigil siya sandali at tiningnan ako.

"Part your lips, Riel. I will teach you how to kiss properly." Namula ang mukha ko dahil sa sinasabi niya. Hindi ko napigilan, nahampas ko ng marahan ang dibdib niya dahil sa kahihiyan! Yeah, I know that it is my first time pero hindi na niya kailangan pang sabihin 'yon sa harap ko. I heard my heart pounding so hard.

I heard him chuckle because of what I did. "Palibhasa kasi...ilang babae na ang nahalikan mo." bwelta ko. Mas lalo siyang lumapit sa akin at hindi na mapigilan ang ngiti.

"S-Samantalang ako-ikaw palang." Nahihiyang amin ko.

"I know, that's why I want to teach you..." Mas lalong naging mapanukso ang mga tingin niya at lumapit lalo sa akin. "...so that you can apply to me what I will teach you." He said seductively and hold my nape again.

"So now, Riel, please, part your lips..." Unti-unting bumaba ang tingin ko sa mga labi niyang naga-abang sa gagawin ko. I closed my eyes at sinunod ang gusto niya. I was taken aback when I felt his tongue in all the corner of my mouth at habang tumatagal mas lalong naghahanap ang halik niya sa akin. He stops for a moment to breathe and we meet our gazes. I am also breathing heavily because of his kisses.

I'm not young enough to not know where this kiss is going. But am I ready? Am I ready to give in to him? Yes! I am a Doctor at hindi na bago sa kaisipan ko itong mga naiisip ko pero sarili ko ang pinag-uusapan. I am never been touch or kiss. Kaya nagtatalo itong isip ko dahil hindi ko alam kung kaya ko bang isuko sa kanya ang lahat? Yes! Of course! I am so madly in love with him but–But isn't that what married couples should do? But Riel come on! You are a doctor mas alam mo kaysa sa lahat na normal na ito ngayon lalo sa panahon ngayon. But it was me, myself, I am talking about. Damn it! Nasa kalagitnaan kami ng halikan at nagtatalo ang diwa ko sa mga nangyayari!

Napansin ni Axel ang pag-lalim ng iniisip ko kaya naramdaman ko ang halik niya sa aking pisngi.

"We can take it slow, Riel." bulong niya sa akin at tinitigan ulit ako. "What time is your duty?" tanong niya na nagpabalik sa ulirat ko.

Sandali akong nag-isip. Shit! Oo nga pala may schedule operation pa ako. Napatingin ako sa orasan at nanlaki ang mata kong makitang alas-sais na pala ng gabi. Napabalikwas ako sa hawak niya.

"Axel, I need to get ready. Hindi ko napansin ang oras. 8 o'clock pa naman ang duty ko."

"Alright, I'll wait for you here. I'll just order us our dinner so you can eat before we go to the hospital." Tumango ako at diretso na ang hakbang patungong kwarto at nag-asikaso. Suot ang white v-neck spaghetti strap top and a black tailored wide leg trouser. I also wear a white sneaker since hindi talaga ako mahilig sa mga heels dahil mabilis sumakit ang paa ko roon.

I let my wavy hair down and made it in a half ponytail, made a bun out of it. I put a pink lipstick and a blush on to complete my look.

Kumuha ako ng maliit na black sling bag sa aking closet at nilagay roon ang wallet at cellphone. Lumabas ako ng kwarto ngunit nang magtagpo ang tingin namin ni Axel, nahuli ko kaagad ang pagpasada niya ng tingin sa akin mula ulo hanggang paa. Napa-atras ako ng mapansin ko siyang papalapit sa akin at marahang hinawakan ang mukha ko na wari'y inaanalisa. Kumunot ang mata kong tumingin sa kanya.

"Did you put on makeup?" mas lalong nag-salubong ang tingin ko dahil sa tanong niya.

"Not really, just a little blush on BB cream and lipstick." sagot ko.

"Really?" Parang ayaw pang maniwala sa sinasabi ko.

"Yes! Why? Is there a problem with my face." Nagbabalak pa sana akong bumalik sa kwarto at tingnan ang mukha ko pero pinigilan niya na ako.

"I just thought you put something on cause it looks so damn beautiful, right now. Are you usually like this in front of your patient?" What the! Natawa ako sa sinabi niya.

"Of course, Axel! I need to look presentable in front of them. What did you expect me to be?" I heard him sigh heavily kaya mas lalong nag-salubong ang tingin ko sa kanya. At hindi makapaniwala sa mga sinasabi niya sa akin ngayon.

"I hardly put any makeup on, Ax. Naglalagay lang ako para hindi naman ako magmukhang maputla sa harap nila. Ano naman iisipin nila if mas maputla pa ako sa pasyente, 'di ba?" Natawa ako sa mga sinasabi ko. I also heard him chuckle at tinanggap ang explanation ko.

He examine me again and he touch my revealing shoulder na para bang bawal iyon sa kan'ya.

"Do you usually like this overprotective Axel when your in a relationship?" wala sa sariling tanong ko sa kanya.

Kumunot ang noo niya at napahinga ng malalim. "Do you find me controlling?"

Napangiti ako sa backfire question niya sa akin. "No." He said weakly na para bang hindi niya rin maipaliwanag sa sarili niya kung bakit ganito ang inaasal niya sa akin ngayon. I hold his hand.

"I'm sorry..." I look at him intently. "It's just my first time handling a serious relationship. I don't know how it actually works." Nag-iwas siya ng tingin sa akin na para bang ayaw niyang malaman ko ang sekreto niyang ito.

"It's your first time? Hindi ako naniniwala." bulalas ko. Bigla siyang napahinga ng malalim at nage-expect na na sasabihin ko ito.

Mariin siyang pumikit at tinitigan ang mapanukso kong mga mata. This is the other side of Axel that I discover unconsciously.

"I just helped them back then. Nothing really serious that time, Riel." explain niya.

"Uh Uh?" Napapangiti na ako sa mga explanation niya. Mas lalo na siyang pumikit ng mariin at hinawakan ang kamay ko ng mahigpit. Iginaya niya ako sa sofa at naupo, samantalang ako nama'y pinaupo niya sa kanyang kandungan. Ibinaon niya ang kanyang ulo sa aking likod.

Hinaplos niya ulit ang aking nakabilad na braso kaya lumingon ako at marahan siyang pinatakan ng halik. "Don't worry about my clothes, Ax. I have an operation later, so probably I will change it to my operation gown, the blue one? " dahan dahan siyang tumango at parang hindi parin naco-convince sa mga sinasabi ko.

"...and also don't worry about the patient who fantasized me. I didn't pay attention to them even back then when I wasn't your girlfriend,"

"So they are really indeed fantasizing you?" I chuckled na para bang 'yon lang ang naintindihan niya sa sinabi ko.

"Well, I have many patients who come back just to see me." I heard him curse a little as he watched me.

"You can't blame them, even you were so attracted to me kahit 'yong operational gown ang suot ko." Napa-halakhak na ako sa pang-aasar ko sa kan'ya. Marahas niya akong hinalikan hanggang sa pareho na kami naghahabol ng hininga.

I look at him with a dagger look at napa-sulyap sa wall clock. Damn! It's already a quarter to 8. Napatayo na ako at baka kung saan na naman mapunta itong asaran naming dalawa. Mukhang hindi na pa naman makapagpigil si Axel. Inayos ko ang suot ko at nag-dire-diretso sa dining area. May coffee na roon at food. Sumubo lang ako ng ilano at dinala na ang kape na mukhang binili niya pa sa akin sa baba. Nakasunod siya sakin habang kinuha ang bag kong dala.

When we were in the elevator, kanina ko pa napapansin ang pagsulyap niya sa labi ko.

"Stop it, Axel."

"What?" Ngiting tanong niya habang hindi pa rin tinatanggal ang titig sa labi ko.

"Stop looking at my lips. Para kang uhaw na uhaw..." He chuckled at mas mapang-asar na lumapit sa akin. "How do you know?"

The Hell! Axel Morata! Kanina ka pa talaga! Kung hindi lang ako nakapag- timpi alam ko kung saan na napunta ang halikan natin. Damn! And really my heart just couldn't stop beating for him. Shit!