EMANET (Final Oldu)

Bölüm 45 (Final)

Medyada: Ronya ve Berzan Karadağlı

🌼🌼Altı Yıl Sonra ...

Bugün Berzan ve Ronya'nın yedinci yaş günüydü.Evimin bahçesinde minik bir kutlama yapmayı plandığımda gerekli malzemeler için Serhat'a uzunca bir liste çıkardım.Padişah fermanı gibiydi,babaları her şeyin tam olup herkesin doymasını istiyordu zira bugün Serhat için çok önemli bir gündü.Yıllarca mahrum olduğu aile sıcaklığına çocuklarının doğmasıyla tam anlamıyla sahip oldu.Bugünün özel olması içinde sabahtan kalkıp bahçenin içini bir güzelce temizleyip balon ve süslemelerin yerlerini ayarladım.Bahçemizdeki çiçekler ve meyveler yuvamıza ayrı bir hava katıyordu.Bu görüntüyü sevdiğim içinde aslında bahçede kutlama fikrinı ortaya attım ama saatler uyuşmadığı için mecbur içeriye hazırlık yapacaktım.Serhat'ın annesi Heja hanım illa konakta kutlamak istese de ısrarla kendi dediğimi yaptırdım çünkü dünyan'ın en güzel yeri bile evimdeki hissettiğim mutluluğun yerini alamazdın.Çocuklara süpriz olsun diye de Serhat sabah işe giderken onları da konağa bırakmasını ve dönerken ailesiyle birlikte gelmesini söyledim.Delal abla hazırlık için yardıma gelmek istese de onunda kızısına bakması gerekiyordu,bu yüzden her şeyi tek başıma halledebileceğimi ve muhakkak akşam gelmelerini söyledim.

Geçen altı yıl boyunca çok şey değişti.Bunları dinlemeye hazır mısınız?derince bir nefes alın ve oturun çünkü duyacaklarınız sizi şaşırtabilir.Berzan abi ikinci evliliğini bitirip kendini işe güce adadı,Ezra avukat oldu ve Berzan abiyi karanlık hayattan almak için çok uğraştı.Tabi ki onu ikna edemedi ve çok badireler atlattılar.Şuan ikisi de birbiriyle sürekli atışıyorlar,Berzan abi ara ara bir şeyleri bahane ederek onun yanına gidiyor.Tabi Ezra bu numaraları yemese de ona kıyamadığı için kızgın olsa dahi kek yapıp buraya bile gönderiyor..

Delal abla ve Adar abi ise barıştılar.Meğer Delal abla ile evlenmeden önce amcasının oğlu da onu seviyormuş ve aralarında bir şeyler geçtiği konusunda Adar abiyle konuşmuş.Bu yüzden yıllarca Delal ablaya karşı öfke ve nefret beslemişti.Gerdek gecesinden sonra ikilemde kalan Adar abi içindeki kuşkudan ne kurtulabilmiş ne de atlatabilmişti,ta ki Delal abla hamile kalana kadar.Hamilelik haberi gelince karşısına alıp konuşmuşlar ve Delal abla ona iftira oltıldığını kendisinden başka hiç kimsenin elini dahi tutmadığını demiş.Amcasının oğlu sürekli konuşmak istediğini ancak red ettiğini sırf evlilikten vazgeçsin diye de bu yola başvurmuş olabileceğini söylemiş.Adar abi daha sonra adamı bulup bir güzel benzettikten sonra konuşturup Delal abladan özürdilettirip Diyarbakırdan sürdü.O günden sonra Allah bozmasın çok mutlu oldular,şimdi bir kızları vardı adı Evin ve Delal abla bu kez oğlan çocuğuna hamileydi.

Rewşan ve Ali abi ise büyük bir kavga yaptılar.Ali abinin görüştüğü bir kadın varmış,pardon metres demek daha doğru olur.Neyse bu kadınla evlenmek istediğinde Rewşan abla baş kaldırıp çocuklarını da alarak ailesinin evine gitti.Ben o gün anlamıştım başta kötü olarak gördüğüm kadının aslında kimseye diyemedigi ve anlatmadığı acıları vardı.Rewşan abla her şeye rağmen seviyordu ama Ali abi seven bir kadının canını yaktıktan sonra nasıl aslan kesileceğini bilmiyordu.Ki kısa süre içinde Rewşan abla öyle büyük bir değişim yaptı ki ona bunu öğretti.Rewşan abla yaşadıklarını adeta haykırıp çocuklarını yanına aldığında Ali abi ailesinin kıymetini anladı.Ne kadar acı değil mi ?insanoğlu kaybetmeden bir şeyin değerini anlamıyor.Kadınlarımız hangi coğrafyada olursa olsun sevgi veren bir fidan gibi,izin verilirse yeşerir ama ehlinde olmayan her şey ziyan olur.Ali abi ailesini kaybedeceğini anladığında karısı kendisini affetsin diye geri adım attı.Tabi Rewşan abla hemen affetmedi,hala süründürüyor..

Dicle ve evlendiği adam bir kaç ay sonra boşandılar.Haberini gittiğim bir misafirlikte aldım,Dicle şimdi Ege'de bir sahil kasabasinda öğretmenlik yapıyordu ve Barış adında gitarcı bir adamla evlenmiş.Aslında şimdi anlıyordum kötü bir kadın olmadığını,bir zamanlar kıskançlık oksijen gibi kanımda dolaşırken sağlıklı düşünemiyordum.Mutluluğu gerçekten hak ediyordu,çok güçlü bir kadındı.Hayattaki kayıplarına rağmen yeniden başlayıp yaralı çocukların elinden tutabilecek kadar da güzel bir kalbi vardı.Bu yüzden umarım nerde kimle nasılsa yüzündeki tebessüm hiç eksik olmazdı.