Unpredictable Smile (CTR series #2)

chapter 5

Maddi's pov

After what I knew last night, nakaramdam ako ng galit sa asawa niya.

Si Marshall ang nakaubos ng apat na boteng binili ko. I know how much it affect her. Hindi ko na siya tinanong kung paano niya nalaman.

I want to punch his husband face for hurting her. I regret saying that man was lucky because he's married to Marshall. She doesn't deserve him at all.

Tulog pa si Marshall kaya ako na ang nag-ayos ng mga gamit niya para sa flight namin mamayang hapon.

I volunteer to come with her last night pabalik sa pilipinas. Pina-cancel ko na rin ang flight naming dalawa for tomorrow. Mabilis ko lang naman napakiusapan ang airline.

Subukan nilang humindi sa‘kin, isang minuto pa lang ay mawawalan na sila ng trabaho.

Gagamitin namin mamaya ang private jet ko na inaayos na ngayon. I will be the pilot, as always, with the guide of someone na kaparehas ko lang ng rank.

I hate cheaters. Ang lakas ng loob nilang bigyan ng motibo ang isang tao tapos sa huli, lolokohin lang nila?

Walang pinagkaiba sa tatay ko.

How can he hurt my mother? Just like Marshall's soon to be ex-husband to her.

Narinig ko ang daing ni Marshall habang inaayos ko ang gamit niya. Senyales na gising na siya.

From what I'm doing, lumapit ako sakanya.

"Hey. Does your head hurt?" I asked gently and helped her get up.

Tumango siya habang nakahawak sa ulo niya.

"Wait there."

Kinuha ko ‘yung tray kung saan nakasalin ang hangover soup with the medicine I bought earlier. May kasama na ring tubig.

"Here. Eat this muna." I said as I helped her.

"Kaya mo ba?" Dagdag ko.

Titig na titig lang siya sa‘kin as if she's observing me.

"Why are you doing this?"

Kumunot ang noo ko dahil sa naging tanong niya. Binalik ko sa tray ang bowl at tumayo nang tuwid, bago isuksok ang dalawang kamay sa bulsa ko.

"Someone just cheated to you, and do you expect me to just let you handle your self?" I said coldly.

Yumuko siya dahil doon.

"I can handle my self alone. Parang pinapamukha mong mahina ako."

Nagsalubong ang kilay ko sa sinabi niya at pinagkrus ang braso sa dibdib.

"I am not, Marshall. Let me help you..." I paused for a bit. "As your new friend."

Nag-angat siya ng tingin, nagkatinginan tuloy kaming dalawa.

Hindi na siya nagsalita pa at kinuha na lang ang mangkok ng hangover soup at nagsimulang kumain.

I sighed before returning back on her suitcase and finalized what I'm doing.

Ang sunod ko namang inasikaso ay ang mga gamit ko.

It just took me a minute bago matapos ang inaayos ko. I return to Marshall na kakatapos lang din kumain.

"Drink your anti-headache medicine." I command bago kuhanin ‘yung mangkok.

She did what I said.

Kinuha ko na ‘yung tray na may laman ng baso at ‘yung gamot.

"Maddi"

"Hm?"

"Thank you."

Napalingon ako dahil doon. Honestly, this is my third time caring people. First is my sister, second is my mom, and now, just a random person who just walked in my life yesterday.