Unpredictable Smile (CTR series #2)

chapter 21

⚠️

Maddi's pov

Seeing her big smile with my cousins is something in my heart I can't explain.

Imagine your cousins accepting the woman you love.

But, still. Ang weird nilang lahat. Especially them saying to me na pamilyar siya.

Nang mapuno na ang dalawang basket na hawak ko ng prutas ay lumapit ako sakanila.

The blanket is small. Ang iba nga ay nakaupo na sa log.

"Maddi, I can't call Maeve."

"Nagpalit siya ng number. Why?" I said kay Xiendra.

"The whole family will be here tonight."

Napaubo ako sa narinig.

"What's with the sudden?" I asked. She shrugged her shoulder.

"They want to meet Autumn."

Not now! What the hell?!

Malayo kami sa mga nagkukulitan, probably no one will hear us.

"You're joking right?"

Umiling siya. Para akong kinakabahan na ewan, so what if they want to meet her? There's nothing wrong with that, pero may mali e.

"Convince them–"

"Ma'am. Nandito na raw po sila Don Livio at Donya Lucia."

I glared at Xiendra. I thought mamayang gabi pa?!

"They said tonight daw. Ewan ko, wala akong alam." Sabi niya at nauna ng maglakad sa kotse.

Gosh.

Lumapit ako sakanila to inform them. Mukha wala rin silang alam.

"Grandparents are here. We need to go back." Walang gana kong sabi.

Lumapit ako kay Marshall at pinatayo siya.

"My whole family are here."

Nanlaki ang mata niya sa sinabi ko. I hold her to calm her.

"They want to meet you. It will be fine." I assured. Mukha siyang naalarma bigla.

"Ate Autumn, sabay ka na sa'min." It's Yiel.

Tumingin muna siya sa'kin, asking for my permission. Tumango ako.

Medyo may kalayuan din kasi ang farm sa bahay. Kailangan mo talaga sumakay.

Good thing they use four cars, kasya lang silang lahat doon.

Nauna na silang umalis. Leaving me and Ella here.

"Biglang nagka-family reunion." Sabi niya sa tabi ko.

"Yeah. I just planned to have a simple vacation, nambibigla naman sila." I said.

I heard her chuckled at tinapik ang balikat ko.

"Tara na"

Tumango ako bago naglakad papunta sa kabayo ko. She seems bored, buti binigyan ko ng kakainin at tubig kanina.

I caressed my horse's face bago tinanggal ang tali niya.

I hold the saddle horn to help my self get up. Inayos ko ang position ko sa saddle.

I hold the reins tightly and gently tapped my horse, motioning her to walk.

"Bagal" Rinig kong sigaw ni Ella na tumabi sa'kin with her brown horse.

Sinigurado kong sumasabay ang movement ng kamay at katawan ko sa kabayo. One wrong move ay ihahagis ako neto. I'm not wearing any safety garments.

Nang matagal na siyang naglalakad ay marahan kong pinisil ang kabayo. Motioning her to jog, which will lead her to run.