Unpredictable Smile (CTR series #2)

epilogue

A/N: yes, tapos na rin.🥲 parang dati lang ayaw ko nang ituloy kasi nandidiri ako kay Janio😆

Maddi's pov

"Sagutin mo na kaya?! Ang bigat ng bulaklak ah." Reklamo ni Butter. I accepted the flower.

Mabigat nga. Turns out, may kasama itong mga mamahaling gold and silver wristwatch.

It's already two months when she started courting me. Hindi naman sa pinapahirapan ko siya, pero ganon na nga.

"Brad, namumula ka..."

Napawi agad ang ngiti ko at sinamaan ng tingin si Butter. Tumawa naman ang babae sa ginawa kong reaksyon.

I don't want them to address me as ma'am or miss, hindi ako sanay, total lagi naman kaming magkakasama minsan sa flight kaya kinaibigan ko na lahat ng piloto dito.

"Cute ah. Mas mukha kang dominant pero nililigawan ka ni miss Autumn."

Hinampas ko si Butter dahil panay ang asar.

Yes. I can't deny it anymore, I still love her, when I realized that I can't ignore her. I can't avoid her, hindi ko magawa.

I was still craving for her presence, the old us, and yea, I still can't move on. Galit lang ako, nasaktan, pero mahal ko pa rin siya hanggang ngayon.

Pagod na akong ideny sa sarili ko iyon.

Ano kaya magiging reaksyon ni Maeve kapag nalaman niya? Patay ako don, after I almost killed my self because of it tapos malalaman niyang binalikan ko?

So what now? Siya nga binalikan niya 'yung anak ng fourth kabit ng tatay niya, hindi naman ako tutol noon sa relasyon nila. Siya rin dapat.

"I HAVE to go. Have a good day, captain."

Nakakapagtaka ang galawan niya ngayon. Even she's wearing a make up, her sleepless eyes is still visible.

Tinignan ko ang bulaklak na binigay niya. This time, chips naman ang kasama at may paper bag pa.

Napailing na lang ako. She will not really stop hanggang sa hindi niya nakukuha ang sagot ko.

Pero napansin kong once in a week na lang siyang magbigay, kumpara noong isang nakaraang linggo na araw-araw.

I know she have a problem, and I was waiting for her update kasi lagi naman 'yun nagcha-chat, pero wala, and I'm starting to get worried. Malaki naman ang tiwala ko sakanya, alam kong sasabihin niya rin iyon sa'kin.

I'll punish that woman, she'll see.

"SO WE'RE still mutuals all those six years?" I seriously asked. Tumango siya.

We shared each other life those years we didn't live with each other. Lahat ng nangyari sa buhay ko ay sinabi ko, walang labis, walang kulang.

And when she's done saying hers, I realized that... walang kwenta ang naramdaman kong sama ng loob. She was secretly seeing me, at umuuwi pa siya ng pilipinas para sa akin.

I asked her kung bakit hindi siya nagpakita, hindi pa raw siya handa knowing what she did daw to me. Ganon din naman ako.

Anim na taon ang nasayang para lang sa wala. She want to grow and improve, she can do it with me pero mas pinili niyang mag-isa.