Unpredictable Smile (CTR series #2)

chapter 16

Maddi's pov

"Maddi!"

I giggled when she yelled at me.

"Ang landi mong bata ka. Tatlong taon ang agwat natin!"

"And?" I sarcastically said.

Ayan na lang ang lagi niyang sinasabi sa tuwing sinusubakan kong ipakita na gusto ko siya.

Yes, we're still young, but who cares anyway?

"You're just ten years old, and I'm thirteen, Maddi."

She tried to pull her self away from me pero dinoble ko ang lakas ko para hindi siya makawala.

Nakahawak ako sa bewang niya. Mas matangkad ako kaya halos masubsob siya sa mukha ko.

"I don't care about our age. Is liking someone now is wrong?" Walang emosyon kong sagot.

"Parehas tayong babae."

Seryoso pa rin akong nakatingin sakanya.

"Maddi, I don't know why you sudden liked me. But please, I can't reciprocate–"

"You're talking too much."

Natahimik siya dahil sa sinabi ko. Seryoso lang kaming nakatingin sa isa't isa.

I sighed after a long silence.

"Maybe I'm not worthy for you now. But remember, I will wait, hihintayin kita. I promised you when I'm four years old, ikaw ang gusto kong pakasalan. Remind this to your self,  Marshall."

Napabalikwas ako ng bangon dahil sa naging panaginip ko. What the hell was that?

Mabilis ang tibok ng puso ko. Hindi ako pinagpapawisan, pero para akong kinakabahan na hindi ko maipaliwanag.

May dalawang babaeng nagu-usap sa panaginip ko, pero hindi ko sila mamukhaan.

Napatingin ako sa taong natutulog sa tabi ko. Somehow, naging kalmado ako sa presenya niya.

I want to take her in Morocco tomorrow. We have a farm their at gusto kong ipakita sakanya.

Hinilot ko ang sintido ko bago bumangon at nag-ayos.

"WHAT NOW, HANNAH?" Salubong ang kilay kong tanong sa taong kausap ko sa kabilang linya.

"I will come to your house."

"Okay" Maikling saad ko.

Hannah is my dead dad's secretary before kaya kilala ko siya.

"Is Autumn there? I just want to talk to her."

"Ewan ko" Sagot ko.

Bigla niyang pinatay ang tawag na ikina-tawa ko nang mahina.

"SAAN BA TAYO pupunta?"

"Mall" Sagot ko kay Marshall na kanina pa sobrang ingay sa passenger seat.

"What will you do there?"

"Buy you things?" Patanong kong sagot.

I removed my right hand sa steering wheel at nilipat iyon sa hita niyang expose.

Narinig ko ang pag singhap niya na ikinangisi ko nang patago.

"I can provide for my self. You can't buy me anything."

Napatingin ako sakanya saglit habang nagmamaneho. Mukha siyang seryoso sa sinabi niya pero umiling ako.