EJDERHA KRALA TUTSAK

BÖLÜM 33

Victoria çenesini sıkarak Elena'ya doğru bir adım daha yaklaştı. Elena ise başını dik tutup, Rozaya rağmen sakin kalmaya çalıştı; ama kalbi hızla çarpıyor, ejder ruhu içinde fırtınalar kopuyordu.
"Sakın bana meydan okuyayım deme, seni prenses bozuntusu! Yoksa burada barındırmam, işini hemen bitiririm!"

Elena bir an duraksadı, sonra kendinden emin bir gülümsemeyle Victoria'ya bir adım daha attı.
"Demek öyle... Peki, tamam. Sana meydan okuyorum!"

Victoria dişlerini sıkarak ejder ruhunu zor zapt etmeye çalıştı. Odaya Lorin girdiğinde ikisi hâlâ birbirine öfkeyle bakıyordu. Lorin kaşlarını çatarak durumu anlamaya çalıştı:
"Hey, ne oluyor burada? Bir sorun mu var?"

Elena kollarını göğsünde birleştirip Victoria'ya bakarak cevap verdi:
"Hayır, sadece bazılarına haddini bildirmem gerekiyor. Sonuçta kraliçe olacağım, değil mi?"

Lorin anlam verememiş bir şekilde iki kıza bakarken, Elena gözlerini Victoria'dan ayırmadan ekledi:
"Önemli değil, zaten o da gidiyordu."

Victoria yumruklarını sıkarak çenesini kenetledi ve odadan hızlıca ayrıldı. Lorin, Elena'nın bu durum karşısındaki soğukkanlı tavrına şaşırıp gülümsedi:
"İlginç... İlk defa onu böyle öfkeden kudurmuş gördüm."

Elena Lorin'e hafifçe gülümseyerek yanıtladı:
"Ah evet, birilerinin ona haddini bildirmesi gerekiyordu sanırım."

Lorin başını salladı:
"Sanırım haklısın."

Elena ciddiyetle Lorin'e baktı:
"Peki, kim bu kız?"

Lorin normal bir tonda anlattı:
"O bizim kuzenimiz Victoria. Kendini pek sevdirmeyen biri... Kendi bencil davranışlarıyla bilinir. Çocukluğundan beri Ares'i seviyor; öyle ki kendi eşini bile reddetti."

Elena durgunlaştı. Ares'in, Victoria'nın ilgisi yüzünden kendisini kıskandığını hissetmişti. Korktuğu soruyu sordu:
"Peki ya Ares... O seviyor mu?"

Lorin gülümseyerek Elena'nın elini tuttu ve güven verici bir şekilde konuştu:
"Merak etme. Ares onu kuzeni gibi görür. Bizler eşlerimize aşık oluruz. Victoria ise Ares'in sevgisini saplantı sanıyor, ama gerçek aşk değil."

Elena başını salladı; Lorin gülümseyip odanın çıkışına yöneldi:
"Benim gitmem gerek, Dare'le yemeğe çıkıyoruz."

Elena arkadaşlarının mutluluğunu gördü ve gülümseyerek:
"İyi eğlenceler." dedi.

Lorin arkasını dönüp:
"Teşekkür ederim." diyerek çıktı.

Elena balkona yönelip derin bir nefes aldı. Roza:
"Aresi... ona bırakacak mısın?"

Elena kendinden emin bir şekilde yanıtladı:
"Hayır. O benim eşim."

Roza ciddiyetle:
"zaten bırakma?"

Elena hafif ukalaca:
"Neden önemli ki bu senin için?"

Roza şaşkınlıkla kekeledi:
"Ne... önemlisi? Yok öyle bir şey!"

Elena gülerek gözlerini kapatıp açtı:
"E biraz önce bırakma dedin?"

Roza gözlerini devirdi:
"Ben onun için demedim, bu kızı sevmediğim için dedim."

Elena hafifçe kıkırdadı:
"Peki, öyle olsun."
Sonra içeri girip masadaki eşyaları incelemeye başladı.

🐉