DÜZENLEMEDE ve YENİDEN YAZILIYOR
Elena kendi köyünde babasıyla sıradan bir hayata sahiptir, ancak bir gece namıyla korku salan ve eşi benzeri olamayan bir kral köylerine saldırı düzenler. Elena kaçmaya çalıştığı bu ejderha kraldan kurtulabilecek mi...
Biraz geç yayınladım kusura bakmayın uzun bir bölüm oldu umarım bu bölümü size gerçek bir şekilde hisetmenize ve yaşamanıza göre yansıta bilmişimdir .
Bir bölümü 600 700 kişi okuyor ama oylar az ☹️☹️☹️
Ares sonunda elenayla yalnız kalacağı için mutluydu. Sakin adımlarla kolidoru geçip Elenanın olduğu odasına doğru ilerledi. İçi hüzün ve üzüntüyle kaplıydı. Bir yandan sevdiği kadını bu gece son kez görecekti, kim bilir belki artık ne zaman görebilirdi bilmiyordu. Her adımında ne kadar heyecanlansa da bir yanı onu üzüyordu. Son adımında odanın önüne varır varmaz durdu. Derin bir nefes aldı ve elini kapı koluna uzatıp kapıyı açtı. Odaya adımladığında balkondan dışarıya bakan elenayı gördüğü gibi burukça gülümsedi. Havanın serin olduğunu anlayıp koltuğun üstündeki ince bir bataniyeyi alıp elenaya doğru ilerledi. Elena aresin geldiğini anlamıştı. Gözlerini kapatıp balkona kadar gelen odunsu kokusunu çekti içine. Ardından buğulu gözlerini açıp gözyaşlarının ıslatığı yanaklarını eliyle sildi. Omuzlarına bırakılan bataniyeyle yanında bulunan arese baktı burukça gülümseyerek. Aresin ağladığını fark etmemesini umdu ama artık çok geçti. Ares durgunca gözlerini kısıp elenaya baktı. Ardından endişeyle yüzünü avuçlarının arasına alıp; "Ağladın mı sen?"
Elena aresin yüzünü avuçladığı elinin üstüne elini koyup gülümsedi. "Hayır iyiyim ben,.... merak etme beni."
Ares ellerini indirip gülümsedi, hemen sonra elenanın ellerini tutup içindeki üzüntüyle, kehribar gözlerine baktı. Elena sonunda dudaklarını aralayıp konuşmuştu. "Biraz uçalım mı?"
Ares gülümsediğinde başıyla onaylamıştı. Ardından ikisi el ele tutuşup balkondan aşağı atladıkları gibi hızla ejderha formlarına dönmüşlerdi. Karanlık ve ayın aydınlatığı gökyüzüne uçtular iki ejderha. Zarok ve roza gökyüzünde sanki dans ediyorlardı uçarak.
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
Bu gece gök yüzü zarok ve rozanın yakınlaşmasına şahit olmuştu. Zarok sesindeki üzüntüyle konuştu. "Gidiceksin,"
Roza ise aynı hâlde ilk defa duygularını göstererek cevaplamıştı. "Beklicek misin?"
Zarok burukça gülümsedi. "Hayatımın sonuna kadar roza."
Roza ilk defa zarokun ciddi olduğunu anlayıp gökyüzünde yakınlaşmıştı. Başlarını birbirine değdirip kafalarıyla birbirlerini okşadılar. Gözlerini kapatıp anın tadını çıkardılar. Roza ilk defa bir ejderhayla çiftleşeceği için heyecanlıyken ,zarok belki eski çiftleşmelerini hatırlamıyor olabilirdi ama şundan çok emindi. Roza onun ilk ve son aşkı olucaktı. Bir kaç saniye sonra zarok; "Buna mecbur değilsin.!"
Roza gülümseyip kendinden emin bir şekilde; "Bu benim için bir ilk ve şundan eminim ki oda seninle olucak."
Demesiyle zarok gülümsemişti ve o an ikisi bir süre uçtuktan sonra yer yüzüne inip çiftleşmeye başlamışlardı. Belki bu onlar için ya sondu ya da ilk ne dersiniz.
