Maxim (manxman)

26

❗Erotisch❗

Pov Maxim

Het was weekend en omdat alles tussen mij en Samuël weer soort van goed was, gingen we samen naar een festival. We hadden het nooit meer gehad over het casino en wat daar was gebeurd. Ik durfde Sam niet te confronteren met wat hij had gedaan. Ik was een schijterd, ja. Maar ik was gewoon doodsbenauwd voor het feit dat hij me wat aan zou kunnen doen. Ik wist zeker dat hij net zo agressief tegen mij kon doen als tegen Arno. Alleen al de gedachte gaf me de rillingen.

Ik stond voor mijn kledingkast en zocht een geschikte outfit uit om te dragen naar het festival. Ik ging voor een beige wijdere broek en een donkergroene blouse. Ik trok er zwart-wit geruite Vans onder aan. Toen Samuël mijn outfit zag, fronste hij. Hij boog naar me toe en knoopte mijn blouse verder open. 'Zo is het perfect,' lachte hij. De zilveren ketting die ik altijd onder mijn kleding droeg was nu zichtbaar. Het was een simpele ketting met een rechthoekig hangertje. De voorkant van het hangertje was leeg, maar aan de achterkant stonden de initialen van mijn moeder, Vito en mezelf. Sam raakte het hangertje kort aan. 'Je zou hem echt vaker over je kleding moeten dragen in plaats van eronder te verbergen.'

We gingen met de trein naar het festival en liepen vanaf het station mee met een stroom aan andere festivalbezoekers. Zodra we op het terrein aankwamen, merkte ik dat Samuël zich anders begon te gedragen. Hij werd weer ruwer en geïrriteerde. Dit was het soort gedrag waar ik bang voor was geworden. Wilde hij weer een streek bij mij uithalen, of had hij vernomen dat Arno ook naar dit festival zou gaan? Ik hoopte geen van beiden.

We haalden eerst een biertje bij een druk kraampje. Ik nam een slok en merkte dat Samuël het plastic bekertje in één keer achterover gooide. Hij kocht een tweede biertje en had dat sneller op dan dat ik mijn eerste biertje ophad. Gelukkig ging hij niet voor een derde. We gooiden onze bekertjes in de afvalbak.

Samuël en ik liepen met z'n tweeën over het drukke festivalterrein. Ik keek naar de ruggen van honderden mensen. 'Waar loop je helemaal naartoe?' Vroeg ik Samuël. Er waren al veel goede plekken langsgekomen vanwaar we de artiesten goed konden zien. Samuël liep strak door en negeerde mijn vraag. Verward liep ik met hem mee. 'Sam? Is er iets?' Vroeg ik. Weer geen reactie.

Ineens herkende ik iemands omtrekken. Nee toch. 'Sam? Je bent toch niks van plan?' Vroeg ik nerveus. 'Hou je mond eens,' snauwde hij me af. Zwijgend volgde ik hem. Er was geen ontkomen aan. Samuël ging naar hem toe. 'Samuël, nee,' probeerde ik hem te stoppen. 'Sam,' ik legde mijn hand op zijn schouder. Samuël schudde mijn hand van zich af en versnelde zijn pas.

Hij bleef stilstaan. 'Arno,' zei hij enkel op neutrale toon. Ik zag hoe Arno zich omdraaide. Meteen gooide Samuël zijn vuist in zijn gezicht. Geschrokken deinsde ik achteruit. Arno struikelde en viel op de grond. De mensen die naast hem stonden verjoegen Samuël en ontfermden zich daarna over Arno. Zijn neus bloedde flink toen hij in een zittende houding werd geholpen.

In paniek draaide ik me om en zette ik het op een lopen. Ik had geen idee waar Samuël naartoe was gegaan. Moest ik het terrein verlaten? Toen ik ver genoeg bij Arno vandaan was, pakte ik mijn telefoon en belde ik Sam. Hij nam niet op. Ik belde hem nog een keer, met hetzelfde resultaat. Dit had geen zin.

Ik zakte op een leeg bankje aan de zijkant van het terrein neer. Op alle andere bankjes zat minstens één persoon. Ik zuchtte en probeerde te bedenken wat ik nu het beste kon doen. Het liefst wilde ik naar huis, maar wat als Samuël mij op dit moment aan het zoeken was? Ik kon niet naar huis. Nog niet in ieder geval.

Een half uur later nam Samuël nog steeds zijn telefoon niet op. Waarom deed hij zoiets in godsnaam. Op een fucking festival met fucking veel bezoekers. Hij was werkelijk gek geworden. Ik moest hem hier nodig nog een keer over spreken, dit kon hij niet blijven doen.