Pov Maxim
De hele nacht deed ik geen oog dicht. Ik lag te draaien en viel maar niet in slaap. De ontwenningsverschijnselen waren moordend, maar om de een of andere manier had ik geen enkele keer naar het zakje cocaïne gegrepen. Ik lag rillerig onder de deken die tot aan mijn kin reikte. Een angstig gevoel had me in zijn greep, al wist ik niets te bedenken waar ik op het moment bang voor kon zijn.
Er werd op de deur geklopt, maar ik weigerde open te doen. Ik was te moe, te bang en te ziek. Ik krulde me op en draaide me met mijn rug naar de deur toe. 'Maxim? Ben je wakker?' Klonk Alesso aan de andere kant. 'Gaat alles goed?' Vroeg hij toen ik niet reageerde. Ik bleef wederom stil. Ik verlangde naar cocaïne of drank. Eigenlijk verlangde ik naar allebei. Ik hoorde hoe Alesso de deur openmaakte met zijn sleutel. Hij kwam de kamer binnen en sloot de deur weer.
'Maxim?' Vroeg hij opnieuw en hij kwam naar me toe. 'Hé, ben je oké?' Hij stond naast het bed. Hij trok het gordijn open en ik trok de deken kreunend helemaal over mijn hoofd heen. Het veroorzaakte een knallende hoofdpijn. 'Ik heb wat voor je. Het zal misschien helpen tegen de ontwenningsverschijnselen,' zei Alesso. Ik duwde de deken tot iets onder mijn ogen en keek hem aan. Hij had een potje vast met kleine tabletjes. Vitamine b. Hij haalde er een aantal uit het potje en reikte ze aan. Ik kwam overeind en nam ze aan om ze vervolgens in te nemen.
Alesso liet zijn blik op het onaangeroerde zakje cocaïne vallen. 'Je hebt niets gebruikt zie ik. Goed gedaan. Ik denk alleen wel dat het verstandig is nu toch een beetje in te nemen. Het is onbegonnen werk in één keer helemaal te stoppen, het zal niet lukken, de ontwenningsverschijnselen zullen te heftig zijn,' zei hij terwijl hij een klein beetje op een soort onderzetter strooide. Hij overhandigde het en niet veel later had ik alles opgesnoven.
'Als je je zo gaat opfrissen en omkleden, geef ik je daarna een rondleiding door het gebouw. Ik denk dat het wel praktisch kan zijn, aangezien ik verwacht dat je hier ongeveer een week of twee zult verblijven voordat de rechtszaak plaats zal vinden,' zei Alesso voor hij de kamer verliet. 'Bijna vergeten,' Alesso stak zijn hoofd weer door de deuropening. 'Handdoeken liggen in de badkamer, er is ook een föhn aanwezig mocht je daar behoefte aan hebben. De douche heeft een timer van vijf minuten per dag.' Hij sloot de deur en ik hoorde hem de gang uitlopen.
Ik draaide de deur vanuit binnen op slot en pakte schone kleding, waarna ik de badkamer inging. Voor een oud gebouw als dit vond ik de badkamer ontzettend modern. Er was een zwevend Geberit toilet, dubbele wastafel met spiegel, badkuip en een douche met een grote, platte douchekop. Ik pakte mijn shampoo en douche gel uit mijn toilettas en zette ze neer op het plankje in de douche. Ik zette de douche aan en kleedde me in de tijd dat het water opwarmde uit. Ik voelde de temperatuur van het water met mijn hand en stapte daarna volledig onder de warme stralen.
Ik zeepte mijn haar en lichaam in en nam de resterende minuten de tijd om me af te spoelen en van de warmte te genieten. Na exact vijf minuten zette de douche zichzelf uit. Ik droogde me af met de handdoek en bracht bodylotion aan op mijn huid. Ik schoor mezelf en kleedde me vervolgens aan. Ik voelde me voor het eerst in tijden weer verzorgd. Ik had alles te danken aan de kliniek en de cocaïne die ik net had gesnoven. Voor het moment had ik nergens last van, voor zolang het duurde.
In een energieke bui maakte ik de badkamer schoon en maakte ik mijn bed netjes op. Ik voelde me een totaal ander mens. Alsof ik weer helemaal gelukkig was. Ik wist dat het over een uur totaal omgeslagen zou zijn, maar ik hield van de illusie van een perfect leven. Dit was heel de reden dat ik verslaafd was, na gebruik van alcohol of drugs voelde ik me geweldig. Ik stapte de gang op en bleef twijfelend stilstaan. Ik had werkelijk geen idee waar ik heen moest en Alesso was nergens te bekennen.
Een deur iets verderop in de gang ging open en er stapte een vrouw de gang in. Ze keek de gang in en haar blik bleef hangen bij mij. Aarzelend liep ik naar haar toe. 'Je bent nieuw hier zeker?' Vroeg ze direct, haar stem klonk scherp en ik bleef abrupt stilstaan. Ik knikte. Ze glimlachte naar me en stak haar dunne hand naar me uit. Ik schudde haar hand. 'Indira, aangenaam,' stelde ze zichzelf voor. 'Maxim,' mompelde ik. 'Weet je waar je heen moet, Maxim?' Vroeg ze me. Ik schudde mijn hoofd. 'Ik wilde je eigenlijk vragen of je wist waar Alesso is,' zei ik. Ze knikte en keek langs me heen. 'Precies achter je,' glimlachte ze.
JE LEEST
Maxim (manxman)
Ficção GeralVerliefd zijn op je beste vriend, terwijl hij je niet eens ziet staan, het overkomt Maxim. Steeds vaker begint hij te twijfelen aan zichzelf. Want waarom ziet Viktor hem niet zoals hij Viktor ziet? Onzeker door het afgewezen gevoel ontmoet Maxim de...
