Maxim (manxman)

25

Pov Maxim

Met enige tegenzin stapte ik achter Samuël aan naar binnen. We betraden het casino. Ja. Precies de plek waar ik niet wilde zijn. Dit was de plek waar Viktor bijna elk weekend te vinden was. Het probleem was niet dat Viktor hier zo vaak was, maar het geld dat Viktor er hier doorheen smeet. Hij zei het nooit, maar ik wist dondersgoed dat hij hier enorm grote bedragen vergokte en dat hij veel geld verloor. Hij was verslaafd, al ontkende hij het en zou hij het blijven ontkennen. Ik wist wel beter. Ik wilde niet dat Samuël ook zoveel geld uit zou geven.

Zonder gedoe werden we toegelaten. Nou, het feest kon beginnen. Not. Soms kon ik Samuël wel wurgen. Hij wist dat ik niet wilde gaan. Hij wist dat ik het haatte. Maar toch bleef hij net zo lang door zeiken dat ik me gewonnen gaf en meeging. Ik haatte mezelf er ook om.

We liepen eerst naar een soort carrousel toe en draaiden, nadat Samuël er eerst een smak geld in had gegooid. Hij verloor zijn inzet. Hij zuchtte en ging voor een ronde twee. Hij verloor wederom. 'Nu jij,' zei hij. Ik gooide er geld in en won. Samuël rukte de tickets die uit het apparaat rolden eruit en hield het triomfantelijk in de lucht. 'Nog een keer!' Spoorde hij me aan. Ik gaf me gewonnen en verloor deze keer. 'Nog een keer, het zal je weer lukken ik voel het!' Ik luisterde naar hem, maar verloor weer. Smekend keek hij me aan, maar ik schudde mijn hoofd. 'Echt niet.'

Hij liep bij me vandaan en sloot zich aan bij een groepje mannen dat aan het pokeren waren. Ik zag hoe hij een hoop geld inzette. Ik besloot het te negeren en ging naar een rad van fortuin. Ik gooide er wat geld in en het rad begon te draaien. Ik kreeg tien tickets. Mijn andere tickets had Samuël meegenomen. Ik besloot het rad te draaien tot ik zou verliezen. Veertig tickets later was het zover en verloor ik. Ik besloot er mee te stoppen voor ik mezelf erin zou verliezen en veel meer geld dan ik wilde zou uitgeven.

Ik liep naar de bar en bestelde een wijntje. Ik betaalde en zocht daarna een plekje tussen alle ronde banken waar ik kon zitten. Het was niet moeilijk een plekje te vinden, want er zaten maar weinig mensen. De meeste mensen waren rond aan het lopen en hun geld aan het uitgeven. Liever zij dan ik.

Ik sipte rustig van mijn wijntje en bekeek de mensen die in het casino rondliepen. Er liepen jonge en oude mensen en het zag er naar uit dat inkomen hier geen rol speelde. Mijn oog viel op Samuël die bier dronk en weer veel geld inzette. Ik liet hem maar. Ik was zijn vriend, niet zijn vader. Hij was zelf volwassen en verantwoordelijk genoeg.

Een uur later kwam Samuël naar me toe. Hij had flink wat drank op. 'Hé Max, doe ook een rondje mee,' zei hij luid. Ik zag de andere mannen vanaf de pokertafel naar ons kijken. 'Nee, dank je,' sloeg ik hem beleefd af. 'Alsjeblieft, het is gezellig. Hier zit je toch maar in je eentje,' spoorde hij me aan. 'Nee,' zei ik beslist. 'Kom op joh, één rondje,' ging hij door. 'Nee, Sam. Ik heb er geen zin in,' hield ik vol. Ik begon me aan hem te irriteren. Nee was nee.

'Mag ik dan namens jou spelen?' Vroeg hij. 'Wat?' Vroeg ik hem. Wat wilde hij nou? 'Ik heb veelal gewonnen, kijk maar,' hij liet me veel geldbriefjes zien. 'Dan speel je daar toch mee?' Ik haalde mijn schouders op. 'Ik kan ook zoveel voor jou binnenhalen,' moedigde hij me aan. 'Geloof me nou toch eens,' hij leek zijn geduld te verliezen. Met tegenzin haalde ik mijn portemonnee tevoorschijn. Ik gaf hem een briefje van vijftig. 'Zo weinig maar? Dan heb ik niet eens de kans om voor je te winnen,' lachte hij schamper. Ik duwde een tweede briefje van vijftig in zijn handen. Hij leek nog steeds niet tevreden. 'Jezus, meer echt niet,' ik drukte hem een laatste vijftigje toe. 'Thanks, je zal er geen spijt van krijgen,' Hij liep weer naar de pokertafel en hij wapperde met mijn geld naar de mannen. Ze lachten uitbundig. Het liefst zou ik achter hem aanrennen en mijn geld terug uit zijn handen graaien. Ik hield me in. Ik moest maar vertrouwen in hem hebben.

Samuël bleef maar bier drinken en geld inzetten. Ik durfde niet eens een tweede wijntje te bestellen, ik had inmiddels al veel te veel geld uitgegeven. Na een tijdje kwam Samuël terug. Ik durfde hem niet te vragen hoe het was gegaan, maar zijn gezicht sprak boekdelen. Hij had alles verloren. 'In een tweede ronde kan ik alles voor je terug verdienen, ik zweer het je,' zei hij. Ik schudde mijn hoofd. 'Er komt geen tweede ronde.' Hij keek me ongelovig aan. 'Dus je verliest liever geld dan dat je gelijk speelt?' Ik schudde mijn geld. 'Ik verlies liever 150 euro dan 300 euro.' Hij snoof minachtend. 'Jezus, wat ben jij een graftak zeg!' Snauwde hij boos. Verontwaardigd keek ik hem aan. 'Je vertrouwt me niet, hè, dat is het,' dikte hij het aan. 'Dat is niet waar, ik wil gewoon niet nog meer geld kwijtraken.' 'Ik zeg toch dat ik het terugverdien!' Riep hij uit. Ik wilde geen scène schoppen dus pakte ik mijn portemonnee weer.