Maxim (manxman)

39

Pov Maxim

De donker rode plas aan mijn voeten werd steeds groter. Bloed sijpelde over mijn gezicht, waarna het vanaf mijn kin op de grond druppelde. Glasscherven prikten in mijn zij en lagen verspreidt over de grond in de diep rode vloeistof. Mensen bleven stilstaan en gaapten me geschrokken of nieuwsgierig aan. Ik kreeg het er benauwd van. Het gevoel van onmacht deed me in elkaar krimpen van wanhoop.

Mijn polsen werden op mijn rug gedraaid vastgehouden en ik kon geen kant op. Ik was het middelpunt van de gebeurtenis. Ik was de gebeurtenis. Mijn slapen klopten hevig en alle lucht werd uit mijn longen geperst. Ik stond te trillen op mijn benen en keek naar mijn verkleurde schoenen. Ze waren doorweekt.

Zwaailichten weerkaatsten tussen de muren van de winkelstraat en een auto kwam naast ons tot stilstand. Ik keek niet op. Portieren gingen open en werden vervolgens dichtgeslagen. Voetstappen weerklonken en ik hoorde een ritsend geluid. De handboeien werden om mijn polsen geslagen en werden strak vastgemaakt. Het voelde koud aan tegen mijn huid.

Ik werd met lichte dwang naar de auto geduwd. Ik bukte en ging in de auto zitten. De deur werd dicht geslagen en ik hoorde hoe de deur vergrendeld werd. Nu zat ik officieel vast. De agent praatte nog kort met de manager van de winkel, terwijl ik de ogen van de andere agent op mijn huid voelde branden. Hij zat achter het stuur en keek me via de achteruit kijk spiegel aan.

Ik legde mijn hoofd tegen de hoofdsteun en sloot mijn ogen. Ik liet een diepe zucht. Ik had het goed verpest. Samuël zou woedend worden op de problemen die ik nu had veroorzaakt. Één fles. Ik hoefde maar één fles mee te nemen. Hij zou alles online zetten en achter mijn vrienden en familie aangaan. Hij zou me kapot maken.

De tweede agent stapte ook in de auto, waarna de agent achter het stuur optrok en de auto begon te rijden. De twee mannen praatten met elkaar, maar ik besteedde er geen aandacht aan. Wat als ze er achter kwamen wat ik nog meer had gedaan? Hoe erg zou mijn straf worden?

De auto kwam tot stilstand, waarna ik door één van de agenten uit de auto werd gehaald. We liepen het politiebureau binnen en ik werd bij een verhoorkamer naar binnen geduwd. Zonder enige waarschuwing werd ik door een agent gefouilleerd. Zijn hand verdween in mijn broekzak en hij haalde er een zakje uit. Shit. Hij ging verder met fouilleren. Wanneer hij klaar was opende hij het zakje.

Een tweede agent stapte de ruimte binnen. 'Cocaïne,' zei de eerste agent tegen de vrouw. Ik slikte moeizaam. De problemen werden hierdoor alleen maar erger. 'Ga zitten,' zei de vrouwelijke agent vriendelijk tegen me en ze gebaarde naar de stoelen. Nerveus nam ik plaats op een stoel, de agenten kwamen tegenover me zitten.

'Ik hoef u niet uit te leggen waarom u hier zit, want dat weet u zelf ook,' begon de agente. Ik knikte. 'Wat is uw naam?' Vroeg ze vervolgens. 'Maxim Veltman,' antwoordde ik. De agent begon meteen te typen op zijn laptop, terwijl de agente vragen begon te stellen. 'Bent u eerder in aanraking geweest met de politie waarbij u de dader was?' Ik schudde mijn hoofd. 'Nee.' 'We hebben zojuist cocaïne bij u aangetroffen, gebruikt u dat vaker?' Ging ze verder. Ik knikte weer.

'Bent u een drugsverslaafde?' Vroeg de man nu. Ik slikte en beet op mijn lip. 'Ja,' mompelde ik zacht. De agenten wisselden een blik met elkaar. 'Wat doet u voor beroep?' 'Ik werkte als laborant in het ziekenhuis. Maar op dit moment ben ik werkloos,' vertelde ik een tikkeltje beschaamd. 'Bent u ontslagen, of heeft u zelf ontslag genomen?' Was de volgende vraag. 'Ik ben ontslagen.' 'Waardoor is dat gekomen?' Ik zuchtte. 'Afspraken niet nakomen of niet komen opdagen,' bekende ik.

'Komt dat door uw drugsverslaving?' Vroeg de agente. Ik knikte. 'Onder andere. Ik heb meerdere keren geprobeerd te stoppen, maar elke keer kreeg ik een terugval.' Tranen schoten in mijn ogen en ik sloeg mijn ogen neer. 'Ik, het lukt me niet om ermee te stoppen, hoe graag ik het ook wil.' Ik keek de beide agenten niet meer aan in hun ogen. Ik had het verpest en ik voelde me er werkelijk ellendig door.