Maxim (manxman)

38

Pov Maxim

Er gingen twee maanden voorbij. Mijn plan was finaal mislukt en het had ertoe geleid dat Samuël me nog meer taken gaf. Hij had me dieper in zijn drugsnetwerk getrokken. Ik moest nu minstens twee keer per week een levering drugs afleveren bij verschillende adressen. Ze kenden me nu allemaal vrij goed. Sommigen waren echt wel aardige gasten, maar anderen bleven nors en ruw. Het was begin voorjaar en ik liep met een tas vol drugs een verlaten terrein op. In een container stond een klein groepje mannen. Ik leverde de tas bij ze af.

‘Wacht heel even,’ zei één van de mannen. Ik bleef staan. Een andere man ritste de tas open en haalde de inhoud eruit. ‘Dit is te weinig,’ zei de man. Ze keken me nu allemaal aan. ‘Zeg tegen Samuël dat we niet betalen als we de rest niet geleverd krijgen,’ legde een man me op. Ik knikte en verliet de container. Ik stapte in de auto en reed naar het vaste punt waar Samuël en ik elkaar troffen, het industrieterrein. Hij wachtte me al op. Met lege handen liep ik naar hem toe.

‘Waar is het geld?’ Vroeg hij nors. ‘Ze zeggen dat ze te weinig hebben gekregen en willen niet betalen voor ze de rest geleverd hebben gekregen,’ vertelde ik hem. ‘Hoezo te weinig? Dit was de afspraak die we hadden gemaakt. Je gaat nu terug om dat geld op te halen.’ Samuël liet me weinig keus en dus stapte ik opnieuw in de auto om terug te gaan naar de mannen. Ik voelde me er niet bij op mijn gemak. Ze zouden niet blij zijn met het feit dat ik niks extra’s had. Ik kende de afspraak niet tussen Samuël en de mannen, dus ik wist niet wie in dit geval gelijk had.

Mijn hart klopte in mijn keel en mijn handen voelden klef aan tegen het stuur. Ik praatte mezelf kort moed in voordat ik op het terrein uit mijn auto stapte. Met een brok in mijn keel liep ik opnieuw naar de container toe. Ze zaten er nog. De inhoud van de tas lag verspreid over de tafel en ze zaten er allemaal omheen. Ik werd al opgemerkt toen ik nog een paar meter van de container vandaan was. ‘Jij weer?’ zei een van de mannen. ‘Je hebt niks bij je,’ merkte een ander op. Ik voelde de moed me al naar de schoenen zakken. Nooit dat ik hier met geld vandaan zou gaan.

Ik probeerde zo zelfverzekerd mogelijk de container binnen te stappen. Samuël had me al honderden keren gezegd dat zwakte niet in de drugswereld thuis hoorde. Nou hoorde ik zelf ook niet thuis in de drugswereld, maar goed. Ik had het geld hard nodig, want alles wat Samuël me had afgenomen had ik nooit meer terug gezien. Met de taken die ik uitvoerde voor Samuël verdiende ik net het nodige om mezelf overeind te houden. ‘Ik kom het geld ophalen. Samuël zegt dat het precies de hoeveelheid is die jullie hadden afgesproken,’ zei ik. De mannen trokken hun wenkbrauwen op, waarna ze elkaar een blik toewierpen.

Eén van de mannen snoof spottend en kwam mijn kant op. ‘Dus Samuël denkt dat híj het hier voor het zeggen heeft?’ Vroeg hij minachtend. ‘En hij stuurt jou hier heen om zijn zaken recht te zetten?’ Ging hij verder. ‘Ik ben hier alleen om het geld op te halen,’ verdedigde ik mezelf. Ik wist helemaal niks van de afspraken tussen Samuël en zijn adressen. Tot nu toe was het altijd goed geweest, dus Samuël leek me hierin betrouwbaar.

‘En wat als wij geen geld geven? Wat dan? Je begrijpt toch wel dat Samuël afhankelijk is van ons geld. Als hij de rest levert, krijgt hij zijn geld. Als hij niet levert krijgt hij én geen geld én is hij zijn drugs kwijt.’ De man was dreigender geworden en de lucht om me heen voelde drukkend, bijna claustrofobisch. Ik wist niet wat ik kon zeggen. Hoe kon ik hier ooit iets doen in Samuëls belang? De mannen waren vrij duidelijk. Geen drugs, geen geld.

De man greep me ruw bij mijn kraag. ‘Luister goed, vriend,’ begon hij nu. ‘Jij gaat Samuël vertellen dat dit zíjn probleem is. Niet het onze. En als hij denkt dat hij ons kan bespelen, dan gaan wij hem laten zien hoe dat afloopt. Begrijp je dat?’ Ik knikte haastig. Hij leek niet tevreden. Hij gaf me een harde duw naar achteren, waardoor ik struikelde en hard met mijn rug tegen de wand van de container aanviel. Het veroorzaakte een luid geluid dat door de container heen galmde. De andere mannen stonden nu ook op en kwamen ook mijn kant op. Ze keken alles behalve vrolijk.