Maxim (manxman)

27

Pov Maxim

Vandaag hadden we de laatste wedstrijd van het seizoen. Daarna zouden we een paar maanden niet spelen. Het was halverwege oktober en door de strenge winter die naderde, was besloten om de winterstop eerder te laten beginnen. Ik vond het wel best, ik kon altijd naar Oscars sportschool.

In de kleedkamer was het stil terwijl we ons allemaal omkleedden. We zouden geen kampioen meer kunnen worden, maar het ging om de tweede en derde plek. Natuurlijk gingen we voor de tweede plek. Er was regen voorspelt, dus het zou waarschijnlijk een chaotische wedstrijd worden.

We liepen het veld op en deden een korte warming-up. We namen onze posities in en niet veel later begon de wedstrijd. Ik merkte al snel dat we dit keer echt als één team speelden. Godzijdank. De wedstrijd ging er ruw aan toe. De tegenstander wilde natuurlijk ook winnen en als tweede in het klassement eindigen. Dat ging niet gebeuren.

Het veld was glad en doordat iedereen tegen elkaar opklapte om zo de bal in bezit te krijgen, lag er geregeld iemand kort op de grond. Het begon harder te regenen en iedereen was volledig doorweekt. Alle toeschouwers zaten beschut in de overdekte tribune. Behalve drie mannen. Mijn hart maakte een sprongetje toen ik Viktor, Oscar en Sol zag staan. Hun wedstrijd was al klaar en nu kwamen ze bij mij kijken. Ze stonden aan de zijlijn geleund.

Deon schoot de bal hard naar voren, ver bij ons doel vandaan. De bal kwam bij mij terecht en ik nam hem mee richting het doel van de tegenstanders. Ik keek waar Samuël, Odin en Meas stonden. Odin stond op de beste positie. Ik trapte de bal naar hem toe en voelde op hetzelfde moment dat een tegenstander hard tegen me aanliep.

Ik ging naar de grond, maar de bal was bij Odin terecht gekomen. Ik krabbelde overeind op het moment dat Odin op het doel schoot en scoorde. Ik klopte de rubberkorrels van me af en merkte toen dat Odin op me afgestormd kwam.

Hij sprong op me af en ik ving hem op en zette een paar stappen achteruit om niet achterover te klappen. Gelukkig stond de rest van het team al snel achter me, waardoor we in het midden stonden. 'We hebben het geflikt!' Schreeuwde Odin in mijn oor. Maar de wedstrijd was nog niet klaar en er kon nog van alles gebeuren. Het stond één - nul.

Het laatste kwartier ging in en we besloten een nieuwe aanval in te zetten. Mylo had de bal en tikte deze met Jack en mij heen en weer. We kwamen steeds dichter bij het doel van de tegenstander. Meas stond bij het doel, Odin stond het dichtst bij ons en Samuël stond daar ergens tussenin. Als het aan mij lag speelden we de bal of door naar Odin of naar Meas. Ik wilde niet dat Samuël er met de eer vandoor ging.

Ik zag dat Arno vanaf ons doel op ons af kwam. We hadden nog maar twee minuten. Het was nu of nooit. Ik schoot de bal naar Arno die er een harde trap tegenaan gaf en omhoog speelde naar Meas. Meas was niet eens nodig. De bal vloog in een strakke boog naar de hoek van het doel en zat raak. Arno was degene die had gescoord. We vlogen op hem af en hij werd door het hele team bedolven.  De wedstrijd werd afgefloten. We hadden twee - nul gewonnen. We waren tweede geworden in het klassement.

Die avond gingen we met ons gehele team uit. Deon en ik hadden Arno ervan weten te overtuigen dat hij meeging. We gingen met z'n allen Eclipse binnen. Na een tijdje viel de groep uiteen in groepjes. Samuël stond ergens met Odin en Meas. Alex, Chris en Ruben waren ook ergens anders naartoe. Het resultaat was dat ik binnen de paar minuten dat we binnen waren nog maar met Mylo, Jack, Deon en Arno stond.

Ik merkte dat Arno graag weg wilde. Ik stond naast hem. 'Wil je nog een biertje?' Vroeg ik hem. Het bekertje in zijn handen was leeg. 'Best,' antwoordde hij en ik bestelde een nieuwe voor hem. Hij keek zoekend om zich heen. Samuël was gelukkig nergens te bekennen. Toen ik Arno zijn biertje gaf, boog hij naar me toe.