Tears Of Pain

Chapter 14

Nakasimangot at padabog akong bumaba nang kotse ko.

Hanggang ngayon ay iniisip ko pa rin 'yong sinabi ni ate kanina.

Kunot noo akong yumuko habang nakapamulsa.

"Nakakainis, bakit ko ba 'yon iniisip? Tsaka anong sabi niya? Itigil ko na agad habang maaga pa dahil masasaktan lang ako sa huli? Malamang, kasama kaya sa pagmamahal ang masaktan. Minsan talaga si ate hindi ko rin maintindihan." Naiinis kong sabi habang sinisipa ang mga bato.

"Are you that boring that you're even talking to yourself?" Napahinto ako sa ginagawa kong pagsipa sa bato nang marinig ko ang isang malamig at familiar na boses.

Huminto ang tingin ko sa heels na nasa aking harapan, dahan-dahan kong inangat ang ulo ko para tingnan ang taong nagsalita.

"M-ma'am." Napaatras pa ako sa sobrang gulat nang masalubong ko ang malalamig niyang tingin.

It's Professor Volland. She's standing in front of me, dahil naka-heels siya  kaya hanggang mata ko lang siya pero tingin ko kapag wala siyang suot na heels hanggang ilong ko lang siya.

Nabalik lang ako sa realidad ng bigla siyang nagsalita.

"What are you still doing here? It's already 7:25, class starts in five minutes." Mataray niyang sabi.

"Ikaw nga rin po nandito pa."

"I approached you because I saw you talking to yourself like you're crazy." Napanguso naman ako sa sinabi niya.

"Stop that, you look like a duck."

"Grabe ka naman po sa akin." Nakangiwing sabi ko.

"Tsk." Inirapan niya lang ako bago siya tumalikod at nagsimulang maglakad.

"Ma'am, wait lang po." Mabilis akong tumakbo para humabol sa kanya.

Hinihingal akong tumabi sa kanya at sumabay sa paglalakad.

"Don't run." Sabi niya habang diretso lang ang tingin sa dinadaanan namin.

"Ikaw po kasi ang bilis mo maglakad." Nagrereklamo kong sabi.

Umiling na lang siya at hindi na nagsalita.

Tahimik lang kaming naglakakad hanggang sa nakarating na kami sa room.

Nauna siyang pumasok habang ako naman ay nakasunod lang sa kanya.

Halos magkasunod lang kaming dalawa na pumasok, buti na lang nga walang nakapansin.

Well, maliban pala sa isa.

"Hoy, ano 'yon? Bakit magkasunod kayong pumasok ni ma'am?" Bulong na tanong sa akin ni Ze pagkaupo ko sa aking upuan.

"Nagkataon lang, manahimik ka na lang nga riyan baka makita pa tayo ni ma'am na naguusap." Bulong ko rin na sagot sa kanya.

Magsasalita pa sana siya nang magsimula na si ma'am na magturo.

Sinamaan niya na lang ako nang tingin kaya tinaasan ko siya nang kilay bago ako tuluyang humarap sa harapan at nakinig.

Para akong tanga na nakikinig kay ma'am habang nakangiti.

Shit, ang ganda niya talaga.

Kagat labi kong pinagmamasdan ang maganda niyang mukha, mula sa medyo makapal niyang kilay, sa natural na kulay brown niyang mga mata, sa matangos niyang ilong at pababa sa natural na mapupula niyang labi.

Napalunok ako nang matitigan ko ang kaniyang labi, naalala ko na naman tuloy ang nangyari sa bar last month.

Parang gusto ko tuloy ulit tikman ang kanyang labi.

Fuck, ano ba itong iniisip ko? Para na akong manyakis, erase, erase,erase.

Umiling-iling ako para maalis 'yon sa isipan ko.

Nang mag-tagumpay ako na maalis 'yon sa aking isip ay bumaba naman ang tingin ko sa suot niya.

Nakasuot siya ng long sleeve na nakatupi hanggang siko, ang pangbaba naman niya ay skirt na above the knee.

Kitang-kita tuloy ang makinis at mapuputi niyang legs.

Inangat ko ang tingin ko sa kaniya at halos matawa ako sa sobrang sama nang tingin niya sa akin.

Imbes na matakot ay kinindatan ko pa siya at nginitian nang matamis.

Mas lalo pa niya akong sinamaan nang tingin, halata na rin tuloy ang inis sa maganda niyang mukha.

"Get a full sheet of paper, we're having a 100-question quiz." Inis na inis niyang sabi.

Gulat ko siyang tinitigan, taas kilay niya naman akong nilingon tsaka niya ako inirapan.

Kanya-kanyang reklamo naman ang mga kaklase ko kasama na ako pati si Zera.

Tangina naman beh, biglang nagpaquiz ang crushiecakes ko.