Tears Of Pain

Chapter 20

"May gusto ka pa po bang kainin? Bibilhan kita." Tanong ko sa kanya.

Pinunasan niya muna ang bibig niya ng tissue bago siya sumagot.

"Thanks, but I'm already full."

"Sabihan mo lang po ako kung may gusto kang ipabili o kainin."

"Okay." Tumango naman ako sa sinabi niya.

Sabay kaming napalingon sa pinanggalingan nang isang tunog, doon nga namin nakita sa stage ang isang banda na mukhang tutugtog.

"Good evening everyone, our first song is dedicated to those who have someone they like or love right now. We hope you enjoy our performance, if you know the song, you can sing along with us."

Napangiwi ako dahil hindi ako maka-relate.

Hindi ko na rin naman gusto o mahal si Blaire, sadyang namimiss ko lang talaga siya dahil naging kaibigan ko rin siya.

Si Professor Volland naman crush ko lang, hindi ko pa naman siya gusto o mahal man lang.

Halos lahat ay nakatingin na sa banda nang magsimula na silang tumugtog.

Napatili pa ang iba nang marinig nila ang kakantahin nang banda habang ako naman ay napangiti dahil alam ko 'yong kanta.

At first, I didn't seem to care 'bout love
But suddenly you came to me following  me around
I thought I told you to stop staring now

Why don't you listen to me
Stop calling me at night
But when we say "Bye"

I kinda wish that we'd stay up all night
(Now I miss you all the time)
Oh, it's obvious to my friends

That when they see you smiling
I go crazy for you
'Cause you're the one that I like

I can't deny
Every night you're on my mind
So, if I call you tonight

Will you pick up and give me your time?
Miss you every night
Miss you all the time

No I don't even know where to start
'Cause you're the one that I like
I can't deny

Everything I feel inside
Will you tell me I'm the one
The one inside of your heart

Used to brush aside now I can't deny
That baby you're my special one
'Cause you're the one that I like

You mean a lot to me
'Cause you have made me believe
How love makes everything better than they used to feel

I'm not like this before
You make me wish for more
Oh, when you pass me by

Girl, you give me butterflies
'Cause everything slows down in time
Oh, oh

I don't know what to say
'Cause girl when you smile
I'd fall for it again and again

'Cause you're the one that I like
I can't deny
Every night you're on my mind

So, if I call you tonight
Will you pick up and give me your time?
Miss you every night

Miss you all the time
No I don't even know where to start
'Cause you're the one that I like

I can't deny
Everything I feel inside
Will you tell me I'm the one

The one inside of your heart
Used to brush aside now I can't deny
That baby you're my special one

'Cause you're the one that I like
Hmmm.....

Lahat kami ay pumalakpak nang matapos tumugtog ang banda.

Nilingon ko si Avi at nakita ko ang saya sa mga mata niya kahit hindi siya nakangiti.

Lihim akong napangiti tsaka ako tumayo.

"Tara na?" Lumingon naman siya sa akin.

"Won't they sing again?" Curious niyang tanong tsaka siya tumingin sa stage kung saan tumugtog ang banda, tumingin din ako doon at nakita nga namin na nagliligpit na sila dahil mukhang uulan.

Ibinalik ko ang tingin ko sa kanya bago ako nagsalita.

"Hindi na, uwi na tayo baka abutan tayo nang ulan." Tumingala ako sa madilim na kalangitan tsaka ako tumingin sa kanya ulit.

Ramdam ko na naman ang mabilis na tibok nang puso ko ng magtama ang tingin naming dalawa.

Nakatayo lang ako habang siya ay nakaupo at pareho kaming nakatitig sa mata nang isa't-isa, agad din kaming natauhan ng biglang bumuhos ang malakas na ulan.

"Fuck/Shit." Halos sabay naming sabi.

Mabilis ko siyang hinawakan sa kamay at hinila bago kami sabay na tumakbo.

"Damn it." Napahinto ako sa pagtakbo nang huminto siya, dali-dali akong lumuhod sa harapan niya upang pantayan siya dahil nakaupo na siya sa semento.

"May problema ba?" Nagaalala kong tanong.

"I slipped and my foot hurts." Nakangiwing sabi niya habang hawak-hawak ang paa niya.

Tiningnan ko naman agad ang paa niya at nakita ko nga na namumula na ito.

Huminga ako nang malalim tsaka ko siya tiningnan.

"Bubuhatin na lang kita."

"W-what?" Gulat na tanong niya.

Tumalikod ako sa kanya bago ako nagsalita.

"Sumampa ka na, alam kong hindi mo na kayang maglakad." Wala na nga siyang nagawa at sumampa na lang sa likod ko.

Tumayo ako at nagsimulang maglakad habang hawak-hawak ko ang dalawang heels niya.

Buti na lang wala ng masyadong tao rito dahil nakakahiya talaga kung may makakita sa amin tapos pareho pa kaming basang-basa sa ulan.

"Hindi na tayo makakauwi dahil siguradong baha na sa ibang daanan kaya doon muna tayo sa hotel namin mag-stay ngayong gabi tapos uuwi na lang tayo bukas." Tumango naman agad siya sa sinabi ko.

Lihim na naman akong napangiti nang maramdaman kong ipinatong niya ang baba niya sa balikat ko.

Tangina, sinasabayan nang kilig ko ang malakas na ulan.