CINGULOMANIA.( Zayn Malik)

Part 3.

ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΜΕΝΟ

VIOLET

"Πρέπει να συνειδητοποιήσεις ότι δεν ζεις μόνος σου σε αυτό το σπίτι.'' ακούω τη μητέρα μου να φωνάζει από το κάτω όροφο.

Οι καβγάδες των γονιών μου έχουν αυξηθεί από τη στιγμή που ο αδερφός μου, Josh, αποφάσισε να τελειώσει τις σπουδές του μακριά από τη χώρα του.
Ο πατέρας μου δουλεύει ως ιδιωτικός υπάλληλος σε εταιρεία κινητής τηλεφωνίας ενώ η μητέρα μου ασχολείται με τη τέχνη. Αγαπάει τη ζωγραφική κάτι στο οποίο της έχω μοιάσει. Το δωμάτιο μου είναι διακοσμημένο με δικές μου δημιουργίες.

"Δεν αντέχω άλλο αυτή τη κατάσταση, Ellie.Καταλαβαίνεις ότι δεν τα βγάζουμε πέρα οικονομικά; Η Violet δε θα μπορέσει να σπουδάσει εάν συνεχίσουμε να ζούμε έτσι. Οι ζωγραφιές σου δεν θα μας σώσουν.'' φωνάζει ο πατέρας μου Dylan. Ακούω έναν λυγμό και ύστερα απόλυτη ησυχία.
Ο πατέρας μου συνηθίζει να πληγώνει τους γύρω του.
Αποφασίζω να βγω από το δωμάτιο μου, αφού το στομάχι μου αρχίζει να πονάει. Δεν έχω φάει τίποτα εδώ και πολλές ώρες.
Φτάνοντας στη κουζίνα παρακολουθώ τη μητέρα μου να κλαίει ενώ εκείνος,στηρίζεται στον πάγκο της κουζίνα προσπαθώντας να ηρεμήσει.

''Πήγαινε ξανά στο δωμάτιο σου.'' λέει απαιτητικά.

''Θέλω να φάω μπαμπά.'' του ανταποδίδω.
Σηκώνω το κεφάλι μου να δω την ώρα που αναγράφεται πάνω στο ρολόι της κουζίνας και καταλαβαίνω πως μου έχει μείνει λιγοστή για να ετοιμαστώ, πριν συναντήσω τα παιδιά.
Αποφασίζω προς το παρόν ν'αφήσω το φαγητό και να πάω να ετοιμαστώ έτσι ώστε να μη δεχτώ το κήρυγμα της Bella. Φεύγω από τη κουζίνα προσπαθώντας να αποφύγω το επίμονο βλέμμα του πατέρα μου και το διαρκές ξέσπασμα της μαμάς μου. Οδηγώ τον εαυτό μου προς το μπάνιο, νιώθω τους μύες μου να χαλαρώνουν κάτω από το ζεστό νερό προκαλώντας μου μία απίστευτη χαλάρωση. Τυλίγω μία πετσέτα γύρω μου και κατευθύνομαι στο δωμάτιο μου.Περίμενω υπομονετικά το κινητό μου να χτυπήσει από στιγμή σε στιγμή ειδοποιώντας με πως οι φίλοι μου έχουν φτάσει. Καταλήγω στο να διάβαζω το αγαπήμενο μου βιβλίο '' Μικρές πιτσιλιές'' καταλαβαίνοντας πως η ώρα έχει περάσει αρκετά και έχουμε χάσει τη ταινία.
Διάφορες σκέψεις περνάνε από το μυαλό μου ωστόσο διακόπτονται όταν το κινητό μου αρχίζει να δονείται.

''Ξέρω πως χάσαμε τη ταινία αλλά έχουμε κάτι άλλο στο μυαλό μας! Κατέβα σε περιμένουμε.'' φωνάζει χαρούμενη η Bella κάνοντας με να απομακρύνω τη συσκευή από το αυτί μου.

''Πρέπει να έρθω;'' ρωτάω κλειδώνοντας το αριστέρο μου χέρι γύρω από το στομάχι μου.

''Ναι!'' επιμένει κάνοντας με τελικά να υποχωρήσω στην επιθυμία της.Κατευθύνομαι προς την εξώπορτα του σπιτιού μου.

''Πού πας, Violet;''  ρωτάει ο μπαμπάς μου που στέκεται μόλις λίγα μέτρα μακριά μου.

''Θα βγω με τη Bella.'' απαντάω και βγαίνω από το σπίτι . Στέκομαι για λιγο στο κατώφλι, πριν πάρω μια βαθιά ανάσα και χαιρετήσω την Bella και τον Liam που ήδη με περιμένουν.

Γεια σας και πάλι!!! ΕλπίΖω να σας αρέσει! Vote & comment!