CINGULOMANIA.( Zayn Malik)

Part 73.

ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΜΈΝΟ

Ένα επιφώνημα πόνου ξεφεύγει από τα χείλη της όταν τείνει να μετακινήσει το σώμα της.
Ξεφυσάει με τα χέρια της να ακουμπούν τα ποδιά της που βρίσκονται σε επαφή με το στομάχι της.
Όταν τα βλέφαρα της ανοίγουν,αντικρίζουν το απόλυτο σκοτάδι.
Η ζακέτα του Zayn,έχει μετατραπεί σε κουβάρι ενώ κουρνιάζει στον πάτο του αυτοκινήτου.
Επιθυμεί να μάθει την ώρα και αφήνει τα δάχτυλα της να γλιστρήσουν στην τσέπη της δικής της ζακέτας.
Συνειδητοποιεί πως η συσκευή λείπει καθώς ο πανικός την συνεπάρει.
Δεν μπορεί να διακρίνει την μορφή του αγοριού πουθενά μέσα στο σκοτεινό όχημα.

''Zayn;'' καλεί το όνομα του με την ελπίδα πως ίσως της απαντήσει.
Απογοητευμένη ξεφυσάει επιτρέποντας στο κεφάλι της να πέσει στην κορυφή του σκληρού καθίσματος.
Επαναφέρει την χθεσινή ημέρα στο μυαλό της και ασυναίσθητα χαμογελάει.
Το κάλυμμα που σκεπάζει το αυτοκίνητο την ενοχλεί ιδιαίτερα αφού την δυσκολεύει από το να δει καθαρά.
Εύχεται να έχει ξημερώσει.
Ένα χασμουρητό ξεφεύγει από τα χείλη της την στιγμή που προσπαθεί να ξεφύγει από αυτόν τον χώρο ο οποίος μοιάζει ιδιαίτερα ανατριχιαστικός,την στιγμή αυτή.
Αποχωρεί από την θέση που την φιλοξένησε το βράδυ.
Τα πόδια της πατούν την τραχιά επιφάνεια το δρόμου ενώ επιτρέπει στα μάτια της να συνηθίσουν το ελάχιστο φως που αντανακλάται από τον ήλιο,ο οποίος αποφασίζει να κρυφτεί πίσω από τα πελώρια,γκρίζα σύννεφα που καλύπτουν την πόλη της Αγγλίας.
Το μέρος γύρω της,φαίνεται άγνωστο εφόσον την προηγούμενη βραδιά οποιαδήποτε λεπτομέρεια αυτού του τόπου είχε περιοριστεί στην έντονη παρουσία του σκοταδιού.
Η ανησυχία της για το που μπορεί να βρίσκεται ο μελαχρινός νεαρός επιδεινώνεται.
Η κορδέλα που βρισκόταν τυλιγμένη στον καρπό της,τώρα τοποθετείται στα καστανά μαλλιά της διορθώνοντας τα σε έναν χαλαρό κότσο.
Αισθάνεται τον ενθουσιασμό της να αυξάνεται όταν σκέφτεται για το τι μπορεί να της έχει σχεδιάσει ο Zayn.
Για κάποια λεπτά,αφήνει τις σκέψεις της να την κατακλύσουν.
Ποτέ δεν είχε φανταστεί τον εαυτό της,τοποθετημένο σε ένα πυκνό δάσος,αποφασισμένο να περάσει το βράδυ του σε ένα αυτοκίνητο έτσι ώστε να βρίσκεται κοντά στον άνθρωπο που αγαπάει.
Ποτέ δεν είχε φανταστεί τον εαυτό της...ερωτευμένο.
Κουνάει το κεφάλι της αφήνοντας τις χρονοβόρες σκέψεις της να φτάσουν στο μικροσκοπικό κουτί που βρίσκεται κρυμμένο κάπου στο μυαλό της.
Ξεκινάει να περπατάει στην προσπάθεια της να θυμηθεί την διαδρομή που ακολούθησε ο Zayn την χθεσινή ημέρα.
Φτάνει στην κορυφή του δύσβατου λόφου,τον οποίο είχαν ακολουθήσει προηγουμένως.
Επιτρέπει στο σώμα της να κινηθεί παράλληλα με τις κοφτερές πέτρες που στολίζουν τον απότομο αυτό λόφο.
Προσγειώνεται με ασφάλεια στο έδαφος και χαμογελάει υπερήφανη για την πράξη της.
Συνεχίζει να περπατάει παρακολουθώντας οτιδήποτε είχε χάσει το άλλο βράδυ.
Αφήνει την όσφρηση της να αντιληφθεί την μαγεία που συγκεντρώνουν όλα αυτά τα φυτά στον χώρο.
Δεν ήξερε πως η Αγγλία είχε αυτό το είδος της βλάστησης,γεγονός που την εκπλήσσει.
Ακολουθεί τον επίπεδο λόφο μερικά μέτρα μακριά της.
Φτάνοντας στην κορυφή του προτρέπει τα πνευμόνια της να κινηθούν σε συνδυασμό με το κρύο αεράκι που στέλνει ακαταμάχητο ρίγος σε εκείνη.
Τα μάτια της αναζητούν μανιακά το αγόρι με το μελάνι στο σώμα του.
Δεν σταματάει να περπατάει,αυτή την φορά περισσότερη αγχωμένη και φοβισμένη.
Λίγο πριν φτάσει στην κατηφόρα του καταπράσινου πεδίου,διακρίνει την μορφή του.
Ξεφυσάει ανακουφισμένη και τρέχει κοντά του.
Με τα χέρια της κλείνει τα βλέφαρα του,δυσκολεύοντας τον να αναγνωρίσει την φιγούρα που βρίσκεται πίσω του.