Soriah Academy: The Unpredictable Sorian

Kabanata 64

KABANATA 64

3RD PERSON's POV

NARAMDAMAN ni Fiero na may nakamasid sa kan'ya mula sa kung saan kaya naman agad niyang ibinaba ang tingin at inilibot iyon sa paligid niya hanggang sa huminto ang mga mata niya sa isang tao. Sa kan'yang nobya na nakita niyang nakatayo hindi kalayuan sa kan'yang direks'yon.

Nang magsalubong ang kanilang mga tingin ay saglit siyang natigilan subalit mabilis din siyang nakabawi.

Kinusot niya ang mga mata't kumurap-kurap pa sa pag-aakala na namamalikmata lang siya subalit hindi nawala ang nobya sa kinatatayuan nito.

Now, he's certain that he's not just seeing things. His girlfriend is really there—standing and looking at him too.

“Mi amor...” Mahinang bulong niya kasabay ng pagguhit ng isang malapad na ngiti sa kan'yang mga labi.

Bumilog naman ang mga mata ni Yeshin sa gulat nang walang pagdadalawang-isip na bigla nalang tumalon pababa ng kan'yang bintana si Fiero.

She couldn't help but cuss in her mind dahil sa ginawa nito.

Nababaliw na ba 'to?

Nasa ikalawang palapag kaya ang silid niya!

Muntik na siyang tumakbo palapit dito dahil sa ginawa nito subalit nang makitang maayos itong naka-landing sa lupa ay mabilis din siyang napahinto't palihim nalang na naikuyom ang kan'yang kamao.

How could he be this reckless?

He could have gotten hurt!

He could have broken a limb!

But despite her worries ay tila walang nangyari lang ito na umayos ng tayo tsaka nagmamadaling tumakbo palapit sa kan'ya na akala mo'y ngayon lang ulit sila nagkita dahil bakas ang tuwa at pagkasabik sa mga mata nito.

“I-it's really you, Mi amor...” Sambit nito matapos huminto sa kan'yang harapan at i-angat ang kamay nito tsaka iyon maingat na idinampi sa pisnge niya.

“I thought...I was just hallucinating,”

Fiero thought at first that his mind was just showing him what he wanted to see. That the reason he was seeing her was because he had been thinking about her. But it turned out she was really there.

Hearing those words, however, made Yeshin clench her fist.

He wasn't certain if it was her, yet he still blindly approached her despite of the possible danger.

What if it was an enemy disguised as her?

Mariin niyang naipikit ang mga mata dahil sa isipin na kung ayan nga ang nangyari ay baka napahamak na ito, o 'di naman kaya ay nasaktan, o ang mas lala ay NAMATAY na ito.

Naikuyom niya nalang tuloy lalo ang kamao.

“But I'm glad, I wasn't.”

Napadilat siya dahil sa sinabi nito at natigilan nalang kalaunan nang bigla siya nitong niyakap.

Nabato tuloy siya sa kinatatayuan. Hindi siya kumibo o gumalaw man lang para yakapin ito pabalik.

“Are you okay now, Mi amor?” Paunang tanong nito.

“A-also...may I know why you acted like that earlier? May problema ka ba? Is something bothering you? You can share it to me. I'll make sure to help you.” Sunod-sunod na nitong litanya tsaka kumalas mula sa pagkakayakap sa kan'ya at tiningnan siya.

Kita niya naman ang labis na pag-aalala sa mga mata nito. Sa ekspresyon at tono nito.

He looks really concern about her.