GO NEYMAR GO

Neymar'a Neden Vurdun?

Medya angry Neymar severlere gelsin. İyi okumalar :D

İkimizde benim o pencereden geçemeyeceğime ikna olunca Neymar beni hızlıca geriye doğru çekti ama dengesini sağlayamadı ve geriye doğru yalpalayıp yere düştü. Doğal olarak ben de onun üzerine düştüm. Tam Neymar ın kafasına zarar gelip gelmediğine bakacakken kapı açıldı ve Rafinha nefes nefese içeri daldı.

"Yüce Tanrım siz burada ne yapıyorsunuz?"

Neymar kafasını güçlükle geriye çevirip Rafinha ya baktı. "Koca dudaklı piç. Zamanlaman çok kötü."

Rafinha, Neymar ın söylediklerini duymazdan geldi ve "Eğer Didy üstte olursa tabiki girmez" dedi.

Ne dediğini anlamak bana çok uzun gelen bir kaç saniyenin almıştı. Kendimi yana doğru atıp Neymar ın üzerinden kalktım. "Dü-düşündüğün gibi değil."

"Lanet olası Sürtük!" Rafinha olanlara inanmıyormuş gibi ellerini kafasına koydu. "Zavallı Lucas şu an sahada ters dönüyordur."

Neymar eliyle yerden destek alıp ayağa kalktı. "O deyim öyle değildi."

Rafinha "Hah!" diye bir ses çıkarıp alay eder gibi gülümsedi. "Sex yapıyordunuz. Hem de bizim tuvaletimizde."

Neymar kalkmam için bana elinin uzattı. Elinden destek alıp ayağa kalktım.

Rafinha koca dudaklarını büzdü ve "Messi işerken üzerine atlayıp onu korkuttuğumuz günlerin de mi hatrı yok?"

Neymar umutsuz bir vakaymış gibiRaginha a bakıp başını iki yana doğru salladı ve "Onun söylediklerini ciddiye alma Didy" dedi.

Rafinha dişlerini sıkıp "Daha kopan kirpiklerim için özür bile dlemedin," dedi.

Neymar kapıya doğru yürürken "Lanet olası kirpiklerin kimin umrunda? Maç başlamak üzere," dedi ve koşarak oradan uzaklaştı.

Rafinha kaşlarını çatıp işaret parmağıyla boynunu keser gibi bir hareket yaptı. Bu da demek oluyordu ki Barcelona daki ilk düşmanımı edinmiştim. Rafinha "Hih!" dedi ve topuklarının üzerinde dönüp tuvaletten çıktı.

Normal değillerdi. Barcelona daki hiçbir oyuncu normal değildi. Kendimi hiç bitmeyecek bir şakanın içerisindeymişim gibi hissediyordum. Neymar ın neden delirdiğini anlamak zor değildi. Korkuyordum. Lucas ın da onlar gibi olmasından çok korkuyordum.

Tuvaletten çıkıp koridora girdim. Vanessa sarı saçlarını sıkı bir at kuyruğu yapmış bana doğru geldi. "Ah Didy. Az önce neler oldu?" diye sordu ve geriye doğru bakıp tekrar bana doğru döndü. "Neymar koşarak sahaya çıktı. Resmen üç buçuk atıyordu."

Neymar ı Enrique nin gazabından korkarak sahaya doğru koşarken hayal edince yüzümde istemsizce gülümseme belirdi. "Biz biraz konuştuk ve o geç kaldı," dedim omuz silkerek.

"Rafinha tuvaleti dezenfekte ettirmemi hatta mümkünse yeni bir tuvalet yaptırmamı söyledi" dedi hiçbir şey anlamadığını gösteren bir dudak bükme eşliğinde.

"Tuhaf biri," diyebildim sadece. Gerçekten de tuhaf biriydi. Dışarıdan bakıldığında iri ve erkeksi biriymiş gibi görünüyordu ama gerçekte o tam bir hayal kırıklığıydı.

"Sen buna tuhaflık mı diyorsun? Onların kazandıkları maçlardan sonra yaptıkları kutlamaları görsen Rafinha nın en normalleri olduğunu düşünüşün."

Vanessa locadaki yerimi gosterip yanıma oturdu. Söylenenlere göre  Neymar maça son anda yetişmişti. Lucas beni locada görünce el sallayıp göz kırpınca "Seni delirtmelerine izin vermeyeceğim," dedim.