She is a spy? (Voltooid)

hoofdstuk 3

(POV Brooke)

"Ga weg nu!" Roep ik naar hem. Hij schrikt wakker uit zijn gedachten en staart mij aan.  Als hij niet weg wil ga ik wel weg.  Ik loop naar de kast toe en pak een grote sport tas. Ik stop mijn sport kleding erin wat bestaat uit ene kort sport broekje en een topje. Ik stop nog douche spullen er in etc en loop mijn kamer uit. Als ik net bij de deur aankom word mijn pols vast gegrepen. 

"Wat." Zeg ik bot. "Wat ga je doen?" Vraagt hij mij. "Ik ga sporten." Antwoord ik kil. Hij kijkt even verbaasd maar herstelt zich.  "Laat me je brengen. Het is te ver en te laat om daar heen te lopen." Stelt hij voor. "Of ter wel met andere woorden: 'Je bent een meisje en hebt grote kans om op dit tijdstip aangerand te worden hier.' En jij gaat er van uit dat ik mijzelf niet kan verdedigen." Vraag ik bot. 

"Er lopen hier wel gekken rond." Mompelt hij. "Laat mij je gewoon brengen." Zucht hij. "Goed, maar schiet op. Wil jij ook nog sporten, want dan kan je dat gelik doen. Tenzij je niet sport, dat kan ook natuurlijk." Stel ik voor. "Ik haal het. Wacht een minuutje. Mijn auto staat op de parkeerplaats aan de overkant van de straat. Ik zie je daar wel als je nu al naar buiten wilt."  Ik knik en loop alvast naar buiten naar de auto die hij zojuist beschreven heeft. Ik leun tegen de deur aan en wacht tot Jace komt. 

Zo gevaarlijk kan het hier niet zijn. Hij is gewoon een watje. Te snel een oordeel nemen die veel te overdreven is. Hij denkt waarschijnlijk dat ik het niet aankan als iemand mij plots aanvalt, omdat ik een meisje ben zeker. Ik haat die vooroordelen. Vooral als ze niet waar zijn. 

Plots voel ik dat iemand mijn middel vast houd en mij tegen de auto aan drukt. Ik kijk geschrokken op en zie een man van ongeveer begin de 25 of zo. Ik ben nooit goed geweest in leeftijden raden. "Jij komt lekker gezellig met mij mee." Grijnst de man. "Dacht het niet." Kaats ik terug en duw hem hard naar achter. Hij struikelt en komt snel weer overeind. 

Hij rent op mij af en ik haal uit naar zijn wang. Ik raak hem hard en hij geeft een zachte kreun van de pijn. Ik schop hem snel in zijn zij en hij valt op de grond. Hij storm op mij af en stond in mijn maag. Ik klap voorover en krijg een klap tegen mijn hoofd. Ik val op de grond en kreun van de pijn. De man komt naar mij toe lopen, maar ik pak snel zijn enkel en draai die. Ik hoor een krap en dan schreeuwt hij het uit van de pijn. Hij valt neer op de grond en ik sta snel op. de man staat ook weer op en rent op mij af. Ik pak snel zijn pols en draai hem om. Zijn hand druk ik omhoog op zijn rug en hij kerm van de pijn. Zijn andere pols pak ik ook en doe precies het zelfde.

"Lesje geleerd?" Vraag ik hem. Ik zie hem licht knikken. "Weg wezen nu!" Schreeuw ik en laat hem los. Hij rent zo snel als hij kan weg. Ik draai mij om en schrik mij een ongeluk. Jace staat op de stoep aan de andere kant met een open mond. Ik doe alsof er niks is gebeurt en zet mijn poker face weer op. 

"Kom je nog!" roep ik naar hem. Hij schrikt en loopt mijn kant op. Als hij zijn auto van het slot af heeft gehaald stap ik in en wacht ongeduldig tot hij de auto op start. Ik merk dat hij in zijn ooghoek aankijkt. "Wat is er? Rijd gewoon." Zucht ik. "Wat was dat net?" Vraagt hij mij na een tijdje als we rijden. "Ik weet niet waar je het over hebt. Rijd gewoon door." Zeg ik geërgerd. "Dat was niet niks. Je was bijna meegenomen." Zegt hij. "Niet waar. Laat het gewoon rusten." "Brooke." Probeert hij nog, maar ik kap hem af. "Laat.Het.Rusten." Sis ik. 

Hij kijkt gefocust op de weg en ik zie in de verte de sport school al. Als we op de parkeerplaats  staan open ik snel de auto deur en roep naar Jace dat ik hem wel weer zie straks en loop snel de sport school in. Ik kleed mij snel om en ga naar de boks gedeelte. Ik loop langs een groepje jongen die mijn aandacht proberen te krijgen, maar ik negeer ze volkomen. Als ik het groepje aankijk zie ik dat Jace daar op bij zit. "Brooke." Hoor ik Jace nog naar mij roepen. Ik draai mij vragend om.

 "Wat is er?" Vraag ik hem en loop zijn richting op. De jongens checken mij allemaal, maar ik schenk er geen aandacht aan. "Hoe laat wil je weer terug." Vraagt hij mij. "I don't know. Wanneer ik klaar ben." antwoord ik kort en loop verder naar het boks gedeelte. Als ik er aan kom neem ik er een in het hoekje en doe mijn oortjes in. Ik ram er op los als ik plots een hand op mijn middel voel. Ik schrik en draai mij snel om. Jace staat voor mij. Ik doe een oortje uit en kijk Jace vragend aan.

 "Dat ding hoeft niet kapot." Zegt hij en knikt naar de stoot kussen. Ik haal mijn schouders ongeïnteresseerd op. "Wat is er toch met jou?" Vraagt hij plots. "Niks je moet mij gewoon met rust laten. Ik hoef al dit ge-" Verder kom ik niet met mijn zit aangezien mijn telefoon af gaat.  Ik doe snel mijn oortjes er uit en kijk wie het is. 'Dave' komt in het beeld te staan. Jace ziet het ook en kijkt mij vragend aan. 

"Ik moet gaan." Zeg ik snel en loop langs hem heen. "Brooke." roept hij mij nog achteraan, maar ik ren snel naar een kamertje toe. Ik neem snel op. "Wacht heel even." zeg ik. Hij weet precies wat ik bedoel. Dat betekend dat ik eerst moet kijken of de kust veilig is etc. Ik houd na een tijdje gewacht te hebben de telefoon aan mijn oor. "Wat is er?" Vraag ik hem. "Het spijt me nog van eerder vandaag. Ik heb er over na gedacht en me bedacht. Ik snap je punt, maar ik wil dat je goed traint. Ik heb een missie voor je, maar de verdere informatie stuur ik je nog wel via de computer of zo, dat zie ik nog wel. Ik meen het train goed. Ik wil niet hetzelfde als vorige keer." Zegt hij bezorgd. Een storm van blijheid gaat door mijn aderen heen. 

"Nou ik ben momenteel aan het trainen. Door jou flipte ik helemaal en had bijna mijn kamer gesloopt. Mijn huisgenoot kwam binnen dus moest ik wel stoppen. Ik ben nu bij de sport school. Ik denk dat die stoot kussen vervangen moet worden." Grinnik ik. "Zo ken ik jou." Grinnikt Dave ook. "Maar maak je geen zorgen. Ik heb zojuist een man neergehaald die mij mee wou nemen." "Trek jij het aan of zo." Mompelt Dave. Ik grinnik en loop het kamertje uit en loop nonchalant terug naar het boks gedeelte. Jace staat er nog steeds te wachten met een verbaasde blik. 

 "Oké praat niet te hard, want ik loop tussen mensen door. Het zou te raar zijn als ik een hele tijd in dat hokje zat. Dan zouden er mensen komen." Leg ik Dave even uit. "Hij dacht dat je mijn vriendje was en dat ik klaar met je was. Hij hoorde mij de vorige keer schreeuwen." Lach ik. Ik hoor Dave aan de andere kant ook lachen. 

Het had best gekund eigenlijk, want Dave is helemaal niet zo oud. Hij is een jaar of 20 denk ik en ik heb over ongeveer een half jaar 18. Het verschilt niet zo veel, maar ik zie hem meer als een broer of beste vriend. Als ik vlak bij Jace aan ben gekomen probeer ik er voor te zorgen zo normaal mogelijk gesprek te houden. 

"Maar wanneer kom je een keer langs?" Vraag ik Dave. "Ik denk dat ik ergens in deze week wel kan komen. Mis je me zo erg?" Vraagt hij grinnikend. "Ja ik mis je heel erg." Zeg ik met een baby stem en moet uiteindelijk lachen. 

Het lijkt nu net alsof we een heel normaal gesprek hebben, maar met de zinnen die we zeggen bedoelen we iets anders. Als ik zeg:  'Kom je snel weer.' betekent dat, dat hij zo snel mogelijk langs moet komen met informatie en of langs komen. In mijn geval bedoel ik allebei. Met; 'mis je me zo erg?' Bedoelt hij; 'Moet het zo snel?' Met Ja ik mis je heel erg.' bedoel ik; ja het moet zo snel mogelijk. Snap je mijn punt? Ik denk het wel.

"Doeg ik zie je snel weer." Zeg ik uiteindelijk. "Doeg tot snel. Ik bel je wel wanneer ik kom. Ik wil je snel weer zien." daarmee bedoelt hij; Ik wil je alleen zien dus zorg ervoor dat iedereen weg is. "Ja hoop ik ook bye." Ik druk hem weg en kijk op waar Jace staat. "Wie was dat?" Vraagt hij mij. "Dave." Antwoord ik kort. "Je vriendje?" Vraagt hij mij. "Nee voor de zoveelste keer." Zucht ik.

"Gaan we?" Vraag ik hem. Ik heb serieus geen zin meer op dit moment. Ik moet altijd boos zijn of woedend om te sporten, want anders heb ik geen zin meer of een reden. We komen weer langs het vrienden groepje van Jace langs waar hij even bij gaat staan. We waren inmiddels al omgekleed. 

"Hey zie je later gast." Zegt èèn van de jongens en geeft hem een bro-hug. "Neem die chick van je nog maar is een keer mee." Zegt iemand anders uit de groep. "Zij wou zo graag sporten hoor. Ik moest haar brengen." Bekent Jace. "Ik had ook alleen kunnen gaan." zeg ik. "Ja, toen je bij de auto stond werd je al bijna meegenomen." Mompelt Jace.  "Is ze bijna mee genomen door zon gek? Heb je haar gered?" Vraagt een van de gastjes.

 "Nee ze heeft hem al uitgeschakeld voor dat ik er bij kon komen." De jongens knikken goedkeurend. "Ik ga alvast. Als jullie klaar zijn met jullie thee kransje merk ik het wel." zeg ik en loop naar de auto. "Zorg dat je niet weer word mee genomen!" Roept Jace mij nog na. "Die leeft dan niet meer!" Roep ik terug.