She is a spy? (Voltooid)

hoofdstuk 36

(POV Brooke)

Ik word wakker met een blij gevoel. Ik dacht aan èèn van mijn beste dagen die ik ooit in mijn leven heb gehad. Ik  had niemand anders willen wensen met wie ik die nacht kon delen. Vanaf die dag wist ik zeker dat Cole dat werkelijk van mij hield. Al die twijfelende dagen dacht ik niet meer aan. 

Mijn gevoel wist het zeker, maar mijn hoofd probeerde elke keer weer iets te bedenken wat een tegenstelling was. Mijn hoofd probeerde mij andere dingen in te gaan beelden die ik niet eens wou zien of horen. Ik houd van Cole en hij houdt van mij. Dat is het enige wat op dit moment telt. 

"Goedemorgen." Hoor ik Cole met een sexy ochtend stem zeggen. 

"Morgen." Zeg ik en stap het bed uit. 

Ik heb ergens het gevoel alsof er iets gaat gebeuren vandaag, maar ik heb echt geen idee. Alleen dat het niet goed is, maar slecht. Een slecht voor gevoel. Kennen jullie dat ook? Dat je gevoel zegt dat er iets slechts gaat gebeuren en je vreest voor wat het zou kunnen zijn ? Dat heb ik dus op dit moment. Er zou heel veel kunnen gebeuren. Meer dan je zou denken. 

Je zou denken:' Ach het is maar een gevoel. Daar klopt niks van.' Of ' Het is vast dat er een ruzie komt of iets.' Maar het zou zoveel meer kunnen zijn dan alleen dat. Nou ja genoeg getreuzeld. Ik heb vandaag een drukke dag. We zijn inmiddels al 3 weken in Spanje. Klinkt lang, maar het ging zo snel. 

We hebben niet echt heel veel gedaan in die tijd. Het is alleen wel jammer dat we over 2 weken al weer terug naar huis gaan. We hadden langer kunnen blijven, maar Cole moet per se terug zijn voor zijn taken. Ik snap dat hij niet zo maar kan zeggen dat hij stopt, maar ergens knaagt het wel. Hij lijkt r eigenlijk niet zo veel problemen mee te hebben. Het is vast niet de bedoeling dat ik dit denk van Cole, maar ik twijfel of hij wel écht wilt stoppen. Iets in mij zegt dat hij liegt. Ik weet niet precies waarover, maar hij liegt tegen mij.

 Hij is de laatste tijd vaker weg zonder dat hij zegt waarheen of zo. Hij doet raar. Hij houd iets geheim. Het is niet handig dat hij mij dan als vriendin heeft. Hij houd iets achter voor een spion en denkt dat die het niet door heeft. Laat me niet lachen. Ik moet Dave ook nog even inlichten. Misschien stel ik mij weer gewoon aan of zie ik dingen die er niet zijn. 

Ik druk op mijn oortje en hoor ene bekend geluidje dat die aan is. 

"Hey Brooke. Hoe is het op vakantie. Je hebt toch niks ergs gedaan hoop ik." Zegt Dave bezorgd.

"Nee het gaat goed me, maar er is wel iets aan de hand. Cole doet steeds raarder en is steeds vaker weg zonder te zeggen wat of waar die heen gaat. Hij doet heel verdacht. Hij houd iets voor mij achter."

"Hoe gedraagt hij zich anders dan?" Vraagt Dave.

"Hij stoot zich van mij af. Hij zegt minder. Ik vond het eigenlijk ook best raar. Is het niet te toevallig dat de vader van de persoon van wie ik houd zijn vader de man is die mij wilt hebben? Klinkt dat niet te verdacht. Een opgezet spel?" Vraag ik hem. 

"Dat zou best kunnen. Mensen zijn nooit wie ze werkelijk zijn dat je denkt. Ik zal zijn mobiel traceren. Ik stuur het adres naar jou toe. Zo kan jij hem achterna gaan. Houd het oortje aan dar ik weet wat er gebeurd goed?" Vraagt hij mij.

"Dit is weer net zoals vroeger." Zucht ik.

"Goed of fout?" 

"Fout. Ik kan niemand vertrouwen. Denk ik eindelijk te geloven dat niet alle mensen liegen gebeurt dit. De gene waar ik gevoelens voor heb laten me in de steek of willen iets van mij. Dit is allemaal opgezet spel. Ik haat het." Zeg ik met pijn in mijn stem.