She is a spy? (Voltooid)

hoofdstuk 33

(POV Brooke)

Cole houd mij steviger vast. Ik negeer Dave die mij net riep en mijn snikken worden harder.

"Brooke!" Schreeuwt Dave nogmaals. Volgens mij heeft hij de snikken gehoord.

"Laat haar los." Hoor ik Dave plots sissend zeggen. Ik kijk op met betraande ogen. Hij komt naar mij toe gelopen. Cole weet wat hem te doen staan. Hij laat mij los en ik ren naar Dave toe. Ik spring letterlijk in zijn armen. Ik laat al mijn tranen de vrije loop. Dave wrijft geruststellend over mijn rug.

"Heeft die klootzak hier iets mee te maken?" Vraagt Dave sissend. Ik schud 'nee' met mijn hoofd. "Jace heeft dit bedaan. of beter gezegd Adam." Zeg ik snikkend.

"Adam Whiles?" Vraagt Dave verbaasd. Ik knik 'ja'. "De missie die jaren geleden stop is gezet heb jij zojuist af gemaakt?" Ik knik.

"Maar ik heb er wel iets voor moeten doorstaan." Slik ik. Dave heeft nu pas door dat ik in mij BH sta. "Hij heeft je?" Ik knik ja. Wetend wat hij bedoeld. "Wat heb je gedaan?" Vraagt hij voorzichtig.

"Toen hij mijn BH uit wou doen had ik met de ring mijn touw al los gekregen. Ik haalde uit naar zijn hoofd en hij viel van mij af. Ik stond op en pakte mijn pistool. Toen hij op mij af kwam schoot ik in zijn been. Daarna kwamen Cole en onze oude baas. Ik had hem al gebeld. Het was gebeurd nadat ik gebeld had. Cole wacht beneden op hun zodat ze binnen konden komen. Toen had Adam zijn boeien kapot getrokken en is dit gebeurd." Zeg ik zacht en breekbaar.

"En Cole heeft niks met je gedaan?" Vraagt hij voor de zekerheid.

"Nee hij heeft niks gedaan. Hij heeft mij elke keer geholpen en mij getroost wanneer ik het nodig had." Zeg ik.

Dave laat mij voorzichtig zakken. Ik ga staan en loop naar Cole toe die zij arm om mijn middel heen slaat. Dave lijkt er even moeite mee te hebben, maar laat het dan gaan.

"Bedankt." zeg ik tegen Dave. Hij kijkt mij niet begrijpend aan.

"Je laat het toe." Zeg ik voor de duidelijkheid.

"Ik gun je ook geluk en ik zie aan Cole dat hij je geen pijn wilt doen. Ik heb alleen nog èèn vraag voor je. Waarom ging je weg. Kwam dat doordat ik je sloeg daarvoor?" Vraagt hij.

"Je hebt wat gedaan!" Schreeuwt Cole plots. Woede is va mijn gezicht af te lezen.

"Door jou was haar wang zo?" Roept hij door.

"Cole het is goed. Hij was niet zichzelf. Hij was zijn controle kwijt." Leg ik hem uit. Cole ontspan zich weer een beetje maar toch zie je nog woede in zijn ogen.

"Nee het kwam niet daardoor. De man die mijn ouders enzo vermoord hebben is nu opzoek naar jullie. Ik moest bij jullie weg gaan zodat jullie veilig waren. Ik wou het niet resteren dat jullie dood moesten door mij." Zeg ik kalm. Hij knikt.

"Oh ja Brooke ik moet je nog wat vertellen over die man." Zegt Cole en kijkt mij aan met een blik van, ik vertel liever niet dat het mijn vader is waar dave bij is blik. Ik snap wat hij bedoeld. Hij wilt onder vier ogen praten. Dave snapt het ook.

"Ik ga maar is. Brooke neem je contact met mij op?" Vraagt Dave smekend. "Tuurlijk." Zeg ik en Dave loopt de deur uit.

(POV Cole)

Hoe moet ik haar dit uitleggen? Hoe moet ik zeggen dat min vader haar wilt ontmoeten? Hij wet niet dat ze het meisje is waar hij naar zoekt. Misschien accepteert hij haar wel als hij weet dat zij ook in deze wereld zit. Misschien wilt hij haar niet neerhalen. Als dat wel zou gebeuren zal ik zelf neer schieten. Maar Brooke wilt hem sowieso neer knallen. Niet dat k er veel problemen mee heb. Hij is een klootzak die zonder enige reen families kapot maakt voor zijn eigen lol. Dit is namelijk niet de eerste keer dat dit gebeurd.Dit is de eerste keer dat er uit een gezin iemand over blijft. Daarom wil hij haar misschien zo graag, maar misschien als hij ziet dat ik zo veel van haar hou dat hij haar dan met rust laat en mij de geluk toe wenst. Ik zie hem daarvoor niet echt aan, maar het zou kunnen.

Toen ik over een meisje begon was hij ook plots zo anders. Hij leek mijn vader van heel wat jaren terug. Een vader die van je houd en je altijd helpt in problemen en niet je broer en moeder neerschiet. Hij zei als excuus dat het mij sterker maakt, maar het heeft mij kapot gemaakt. Meer dan dat hij dacht. Voor dat gevoel hem ik woede gecreëerd. Ik was woest. Ik schreeuwde elke dag naar hem en het boeide hem echt helemaal niks. Hij liet mij gaan tot dat alle woede op was. Hij had veel geduld. Waarom wist ik niet, maar ik zal het hem ooit vragen en antwoord voor krijgen. Ik hoop zo dat Brooke hier een beetje goed op reageert.

(POV Brooke)

"Wat is er?" Vraag ik Cole bezorgd. "Mij vader belde mij gister." Zegt hij en slikt even. Wat is hier aan de hand? Waarom kijkt hij zo bang. Hij pakt mijn hand vast en trekt mij tussen zijn benen. ( Hij zit op het bed ) Hij houd mij bij mijn heupen vast en kijkt omhoog om mij aan te kijken.

"Wat is daar mee?" Vraag ik hem zodat hij verder praat.

"Hij heeft mij gisteren gebeld om een bestelling naar iemand toe te brengen. Ik kon geen nee zeggen. Ik wou het niet Brooke geloof mij. Ik wil echt sto-" Ik stop Cole's zijn geratel door mijn hand op te steken.

"Het is goed. Ik weet dat je je het liefst niet wilt doen. Je hoeft het niet nog is uit leggen. Ik begrijp het." Zeg ik en leg mijn hand liefkozend op zijn wang.

Hij kantelt zijn hoofd naar langst waar mijn hand op zet. Hij houd hem vast tussen zijn schouder en zijn wang. Hij sluit zijn ogen en je ziet dat hij van dit moment geniet. Hij gaat weer normaal zitten.

"Na de aflevering kwam ik bij hem langs en hij had iets door. Hij vroeg waarom ik zo gehaast was. Daarna gokte hij dat ik ene meisje thuis had. Ik moest het wel toegeven. Hij vroeg dingen over je en ik heb gezegd dat jij ook in deze wereld zit, maar ik heb niet gezegd dat jij een andere positie er in had. Hij denkt dat jij net als mij bent. Hij wilt dat ik je bescherm en je niet kwijt raak. Het enige is dat hij niet weet dat jij die persoon bent. Ik heb je naam ook niet gebruikt en het je uiterlijk ook niet beschreven. Hij wilt je ontmoeten." Zegt hij en slaat zijn blik naar beneden.

"H-hij wilt mij ontmoeten." Mompel ik zacht. Cole kijkt op en ziet mijn blik.

"Hé maak je geen zorgen. Hij schiet je niet neer. Misschien accepteert hij je wel. Misschien accepteert hij je omdat hij ziet dat ik zoveel van je hou. Hij is plots wat veranderd. Hij begint zich zelf weer te worden. Hij zal je niks doen. We verzinnen wel wat" Zegt hij geruststellend. Ik kan het nog steeds niet geloven.

Hij wilt mij ontmoeten terwijl hij mij allang kent. Hij weet het alleen niet. Hij denkt vast dat zijn zoon een ander heeft. Hij vind het vast een te kleine kans dat ik het zou kunnen zijn. Hij weet niet wat hij naar zichzelf toe heeft gebracht. Hij heeft zojuist zijn eigen dood naar zich toe geroepen.