She is a spy? (Voltooid)

hoofdstuk 24

(POV Brooke)

Ik heb Daan gebeld met mijn andere mobiel. We hebben een deal gemaakt. Ik help hem met de zaak van Cole en hij helpt mij met de drugshandelaar. Ik zal mijn wraak houden. Hoe dan ook. Ik neem wraak. Hij gaat boeten voor alles wat hij heeft gedaan. Voor elke persoon die hij heeft neer geknald. Ik zal er persoonlijk voor zorgen. 

"Hey." Hoor ik achter mij. Ik draai mij om en zie Daan daar staan. Ik ren naar hem toe en knuffel hem stevig. Als hij me los laat kijkt hij mij verward aan."Wat is er?" Vraag ik hem niets begrijpend. 

"Dat kan ik beter aan jou vragen." Zegt hij en zijn hand rijkt naar mijn wang uit. Uit reflex krimp ik in elkaar. "Waarom ben je plots zo schuw?" Vraagt hij. "Ben ik niet." Zeg ik zacht. In een snelle beweging pakt mij mijn kin vast. Ik kijk hem bang aan en wil achteruit lopen, maar hij heeft zijn arm om mij heen geslagen. Zijn duim gaat richting mijn wang die nu aan het prikken is. Mijn gezicht betrekt van de pijn.  Hij laat snel los. 

"Wat is er zonet gebeurd?" Vraagt hij. "Dave." Antwoord ik alleen. "Heeft hij je geslagen?" Vraagt hij vol ongeloof. Ik knik 'ja' als antwoord. "Waarom?" Vraagt hij verder. 

"Hij heeft gehoord dat ik mijzelf sneed en is naar mijn huis gekomen. Ik liep de kamer in en daar zat hij te wachten op mij. Hij duwde mij tegen de muur en begon te schreeuwen. Toen hij mijn arm zag werd hij alleen maar bozer en verloor zijn controle. Toen sloeg hij mij." Leg ik hem uit. 

"Dat lijkt mij niks voor hem." Zegt hij. "Hij heeft al iemand verloren die dat deed. Daardoor is die persoon dood gegaan." Leg ik hem uit. 

"Dat is wel een goede reden, maar hij had je niet moeten slaan. Hij weet niet wat hij met je gedaan heeft. Ik snap wel waarom je weg wilt." zegt hij. "Zullen we gaan?" Vraagt hij. Ik knik en we lopen naar zijn auto toe. Na een tijdje rijden komen we bij een klein huisje aan. Hij ligt best afgelegen. Een perfecte plek om mij gedeisd te houden. 

We stappen uit en Daan lijd mij naar zijn kamer. "Sorry ik heb geen andere kamer over. Is het erg als je bij mij slaapt?" Vraagt hij. "Nee is niet erg. Ik vind het al geweldig dat ik hier mag blijven." zeg ik. Hij glimlacht kort naar mij. "Ik ga beneden alvast wat eten klaar maken. Pak jij je tas uit? Als je je wapens kwijt wilt, moet je er wat onder het bed hangen. Ik heb er een speciaal plekje voor." Zegt hij en loopt weg.

 Ik kijk onder het bed en zie dat er inderdaad heel veel pakes aan het bed is vast geplakt met klittenband. Zo kan je het snel eraf halen en er weer op plakken. Ideaal. Ik doe wat klittenband op mijn wapens en plak ze er onder. Ik houd nog een paar apart en verstop ze op andere plakken zoals èèn in de badkamer, douch, keuken, kasten en nog veel meer. Voor als er en keer iets gebeurd dat je altijd een wapen hebt. 

Als ik klaar ben loop ik naar de keuken waar Daan al klaar is met het eten. "Ziet er lekker uit." Zeg ik als ik een bord pak en opschep. "Wie het eten of ik?" Vraagt hij met een grijns. Ik rol grinnikend met mijn ogen. "Wat denk je zelf?" Vraag ik met opgetrokken wenkbrauwen. "Ik denk dat je mij bedoelt. Best logisch. Ik zie er ook lekker uit." Grapt hij. "Ik had het over het eten. Droom maar lekker verder." Zeg ik en draai me om. "Zal ik doen."

 Ik neem het bord met eten erop mee naar de woonkamer en neem plaats op de bank. Even later komt Daan er ook aan met een bord eten. Na ongeveer de helft gegeten te hebben gooi ik de restjes weg en zet ik mijn bord in de vaatwasser. Ik ga weer terug naar de woonkamer en neem plaats op de bank.

(POV Jace)

Brooke is nu wel heel erg lang boven. Ik heb naar haar geroepen voor het eten, maar ze reageerde niet. Ze zit al de hele tijd stil boven. Ze reageert nergens op. Zal ik misschien een kijkje moeten nemen? Het kan geen kwaad toch?