Yeni Çocuk

8.Bölüm

8.Bölüm

Duş iyi gelmişti. Kıyafetlerimi kurumaları için astıktan sonra odama geçtim.
Ders çalısmam gerekiyor. Ama hiç içimden gelmiyor. Ne yapsam diye düşünürken kendimi ayna karşında buldum. Ben genelde tercih edilmeyen kızlardan oldum. Helin bunu "kuyruk sallamamama" yorsa da ben güzel olmadığımı düşünürüm.
Bugün Ezra üstüme eğildiğinde ilk defa tercih edildiğimi düşünmüştüm.
Tamam biraz korkmuştum ama yine de devam etsin istedim.
Bunların Ezra'yla tabi ki alakası yok. Tamamen hormonsal ve duygusal.

Off! Piç herif!
Sadece beni korkutmak için üstüme eğilmiş.
Bunu düşününce iyice sinirlendim. Ve kendi kendime çığlıklar atmaya başladım.
Nasılsa annemler evde değil. Avazım çıktığı kadar bağırdım. Sonra kapı çaldı.

Hadi ama ses yalıtımı bu kadar kötü olamaz değil mi?!

Kapının deliğinden baktığımda bağırmamı duyup gelen birini karşımda görmeyi bekliyordum. Ezra'yı değil.
Kapıyı açmadım. Tekrar çaldı. Sonra tekrar ve tekrar...

En sonunda "Alina" diye seslendi.
"Git burdan!"
"Kapıyı açar mısın?"
"Hayır!"
"Alina lütfen"
"Gider misin kendi evine?"
"Bak özür dilerim."
"Git lafından anlamıyor musun?"
"Çocukluk yapma da aç kapıyı. Özür dilemeye geldim."
"Oradan dilemeye devam et. Kapıyı açmayacağım."
"5 yaşında deyince kızıyorsun ama!"
Evet haklıydı. Çocukça bir inat yapıyordum. Ama ben de haklıyım. Beni üzdü ve yüzünü görmek istemiyorum.
"Hadi Alina!"
"Beni üzdün! Ve sinirlendirdin tabi. Kapının o tarafında kalmayı hak ediyorsun."
"Neye sinirlendin seni neredeyse öpecek olmama mı? Peki neye üzüldün seni öpmeyip ellerini bırakmama mı?"
Ne saçmalıyordu bu böyle? Beni öpmemesine üzülmemiştim. Neye üzüldün peki Alina?! Off!
"Senin özür diliyor olman gerekmiyor muydu?"
"Kapıyı açar mısın artık?"
"Beni bir daha korkutmaya kalkmayacağını nerden bileyim?"
"Korkutmaya kalkmayacağımı mı yoksa öpmeye kalkmayacağımı mı, hangisini bilmek istiyorsun?"
"Ezra özür konusunda iyi değilsin. Çalış öyle gel!"

Ardından kapıdan uzaklaştım. Mutfağa geçip bi su içtim. Bağırmaktan boğazım kurumuştu.

Ezra tekrar kapıyı çalmadı. Sanırım açmayacağımı anladı ve vazgeçti. Üst kata çıktım. Banyoda saçlarımı kurutup elimden geldiğince şekil verdim.
Odama girdiğimde çığlık attım. Ezra yatağımın üstüne oturmuş bana bakıyordu.

"Nasıl girdin içeri?"
"Balkon kapını kilitlenmelisin. Çılgın bir komşun merdiven dayayıp içeri girmeye kalkabilir."
"Yok artık!"
"Ayrıca saçını kurutman işime yaradı. Gürültü yapsam da duymadın."
Ardından sırıtdı.
"Ezra, psikolojik sorunların olduğunu düşünmeye başlıyorum."
"Senden daha inatçı olduğumu düşünmen gerekiyordu."
Onu kabul ettim zaten. Şu hâle bak balkonuma merdiven dayamış.
"Annemler gelirse ne cevap vereceğiz acaba?"
"Alina'ya soru soruyordum derim."
"Merdiveni nasıl açıklayacağız?"
"Beni düzgünce kapıdan alsaydın merdivene gerek kalmayacaktı. Onu nasıl açıklayacağını da şimdi sen düşün."
"Buldum. Sen hemen geldiğin yerden gidiyorsun. Merdiveni de topluyorsun. Böylece annemler gelmeden sorun çözülüyor."
"İçeri girmek için o kadar uğraştım. Bari özür konuşmamı yapsaydım."
"Hümâ nerde? Küçücük kızı evde tek mi bıraktın?"
"Alina beni kandıramazsın. Özür dilerim tamam mı? Sanırım birden kendimi kaybettim. Tam bir film sahnesine benzedi davranışım."
Balkonun kenarındaki merdiveni göstererek "Film devam ediyor" diye mırıldandım.
"Beni affettiğini söyle perde kapansın."
"Perde kapanması tiyatroda oluyordu ama..."
"Ha illa kaşınıyorum diyorsun yani."
Bunu söylerken ayağa kalkmış, üstüme doğru geliyordu."

Ellerimi kaldırdım.
"Bu gitmeni sağlayacaksa tamam affettim."
"Affettim dedin. Yarın okulda bana surat asamazsın ona göre."
"Uff! Tamam."

Geldiği gibi merdivenden indi. Sonra merdiveni toplayıp eve doğru ilerledi. Kapıdan girene kadar ona baktım.
Sonra ne olur ne olmaz diye balkon kapımı kilitledim. Bu sorunlu çocuk belki de evime tekrar girmeye kalkışabilirdi.
-
Yorumlarınızı bekliyorum :)
Okuyan ve votelayan herkese teşekkürler :)