41.Bölüm
Yeliz'in sesiyle kafamı salladım ve hemen yanına geçtim.
"Efe hadi!"
"Yaa..."
Efe'nin süper ötesi istekli(!) çıkan sesini duyunca gülmeden edemedim.
Yeliz de kıkırdayınca Efe kaşlarını çattı.
"Ah siz kızlar! Uğraşmayın benle bakıyım!"
Yeliz : Niye ama? Alt tarafı bir fotoğraf çekinelim dedik.
Efe dayanamadı kardeşine ve hemen yanımıza geldi.
Ben hemen telefonumu elime aldım.
"Gülümseyin bakalım!"
İkisi de 32 diş sırıttı.
Sonra ikisi de bağırdı.
İkisi de dil çıkardı ve daha bir sürü saçma pozlar verdiler.
Tabi bu arada onlar da ben de gülmekten helak olmuştuk.
"Hadi Alina sen de gel üçümüz çekinelim. Hep bizi çektin abimle."
"Ya, sağ ol canım ama ben pek sevmiyorum da fotoğraf çekinmeyi..."
Yeliz hemen dudaklarını büzdü.
Bu arada Efe de kaşlarını çatmıştı.
Telefonumu çıkarıp bir de bu halde resimlerini çekince iyice sinirlendiler tabi.
Efe : Bana bak Alina şimdi dövücem ama seni. Az önce bana ısrar ediyordunuz şimdi sen çekinmeyeceğim diyip duruyorsun.
"Ama..." diyecek oldum fakat Yeliz hemen sözümü kesti.
Yeliz : Abim haklı Alina. Ne olur sanki çekinsek?
"Ama şu saçımın haline bak!"
Yeliz sinsice gülümsedi.
Evet evet bildiğin yılan gülümsemesiydi bu.
Korkmalı mıyım?
Yeliz : Tek sorun saçların mı?
"Evet. Biraz daha düzgün görünseler sorun çıkartmayacaktım."
Yeliz : O zaman hadi düzeltelim. Neyse ki yarın maşa yapmaya karar vermiştim de maşamı yanımda getirdim.
"Maşa mı? Benim saçlarım zaten kıvırcık."
Yeliz : Maşa daha farklı olur ama. Şimdi banyoya gidip saçlarını yıkayacağız ardından önce biraz düzeltip sonra da maşalayacağız. Ayy çok güzel olacak. Di mi abi?
Efe şaşkınca bir bana bir Yeliz'e baktı.
Ben de en az onun kadar şaşkındım.
Efe : Canım akşam oldu zaten şimdi yapsanız da bir işe yaramayacak ki.
Yeliz dudaklarını büzdü hemen.
Yeliz : Ben küçükken kuaförcülük oynamaya bayılırdım. Hâlâ da saç yapmayı severim. O yüzden ne olur sanki Alina'nın saçlarını yapsam?
Ao!
Bu kız hiç üşenmeyecek mi akşam akşam?
Efe : Alina tamam derse yap bari. Ben de bu arada azcık ders çalışırım. Son sene malum çok aksatmamam gerekir.
Yeliz : Olur mu Alina? Yapayım mı?
Bilemedim ki şimdi.
"Tamam, eğer üşenip yarıda bırakmayacaksan yap."
Güldü.
"Merak etme. Çok güzel olacak."
Sonra beni resmen sürükleyerek banyoya götürdü.
Saçlarımı yıkadıktan sonra havluyla iyice kuruladı.
"Biliyor musun, ben hep kuaför olmak istemiştim."
"Aa? Sonra ne oldu peki? Yani istiyorsan hâlâ olabilirsin sonuçta."
"Annem... Kesinlikle karşı böyle bir şeye. E puanım yüksek olup da bu okula da gelince... Tıp okumalıymışım kuaför olup ne yapacakmışım falan filan."
"Hmm. Ama annen bir yerde haklı. Sonuçta kuaför olursan parayı bırak itibarın da pek olmayacak. Ama doktor olursan durum farklı."
"İyi de Alina, dayağı yiyen yine doktorlar oluyor ama."
