Μπάτσο, μωρό μου!

Κεφάλαιο 45ο

"Γράψτε την άσκηση χωρίς να μιλάτε" είπε ο μαθηματικός ξερά, γράφοντας στον πίνακα με την κιμωλία.

Θα ήθελα πολύ να του φέρω την καρέκλα στο κεφάλι αλλά συγκρατήθηκα όπως πάντα.

"Βιαστείτε, ο χρόνος περνά και η ύλη δεν θα τελειώσει μόνη της"

"Μμ" έκανα ειρωνικά.

Κάθισε στην καρέκλα και έβηξε.

"Να έχετε στο μυαλό σας πως η επιείκεια του πρώτου τετραμήνου δεν θα ισχύει και στο επόμενο" ανακοίνωσε.

Ναι, την είδαμε την επιοίκεια σου.

Δεν μου έβαλες 12.

Μου έβαλες 15.

Ενώ άξιζα τουλάχιστον 18.

Κι αυτό επειδή δεν με πας.

Χοντροκέφαλε μαλάκα.

"Το έτος τελειώνει σε 2,5 μήνες, αν δεν φτιάξετε τα χάλια σας δεν θα πάτε πουθενά, πόσο μάλλον στις σχολές που θέλετε"

"Όχι και χάλια, εγώ μια χαρά κουκλί είμαι" πετάχτηκε ο Πέτρος.

"Τρομάρα σου" τον πείραξα.

"Διαμαντόπουλε, κομμένες οι εξυπνάδες" γάβγισε ο μαθηματικός. "Στον πίνακα να λύσεις την άσκηση"

Ο Πέτρος ξερόβηξε κι άλλαξε 10 χρώματα. Με κοίταξε για μισό δευτερόλεπτο κι ύστερα τον μαθηματικό που κάτι έγραφε.

"Να πάω με το τετράδιο;" ρώτησε.

"Ότι θες αλλά γρήγορα Διαμαντόπουλε" απάντησε το ξερνάντερο χωρίς να του ρίξει ματιά.

Ο Πέτρος σηκώθηκε και αστραπιαία ανταλλάξαμε τετράδια.

Κοίταξα για λίγο τι έγραφε.

"Να μην ξεχάσω να αγοράσω προφυλακτικά" διάβασα στο κεφάλι μου.

Μπροστά θα πάει αυτό το παιδί.

Άρχισε να γράφει στον πίνακα και δεν ξέρω γιατί αλλά είμαι σχεδόν σίγουρη πως δεν είχε ιδέα τι έγραφε.

"Αντριάνα" άκουσα τον Ίαν να φωνάζει από πίσω.

Τον αγνόησα και συνέχισα να κοιτάω την άσκηση που έγραφε ο Πέτρος στον πίνακα.

Ο μαθηματικός κοιτούσε το κενό με ύφος ανοργασμικής αγελάδας με λέπρα.

"Αντριάνα" επέμεινε ο Ίαν.

Φώναζε όσο θες, έχω άπειρη υπομονή.

"Απάντα αλλιώς θα σας δώσω στον αχώνευτο"