Μπάτσο, μωρό μου!

Κεφάλαιο 11ο

"Φυλαγμένα σας τα 'χω κωλόμπατσοι" σχολίασε ο Μάνος και πήγε να χώσει την μπουνιά στον Βίκτωρ.

Ο Βίκτωρ φυσικά την απέφυγε και τον εκτόπισε με μια δική του γροθιά.

Ο Μάνος έπεσε προς τα πίσω, ρίχνοντας έναν άλλο μέχρι που κατέληξαν και οι δύο στο κρύο πάτωμα.

Αυτό μάλλον τους εξαγρίωσε ακόμη περισσότερο. 

Το να υπάρχει ένας μπάτσος μόνος του ανάμεσα σε τόσους ανθρώπους οι οποίοι γενικά έχουν αρνητική στάση προς τους μπάτσους και είναι και μεθυσμένοι, δεν θα είχε καλά αποτελέσματα για αυτόν.

Έστω κι αν το μυώδες σώμα του τον βοήθησε να αποθήσει μερικούς, το ήξερα πως υπερτερούσαμε σε αριθμό και είχε πιει και αρκετά ώστε οι κινήσεις του να μην είναι όσο ευέλικτες θα μπορούσαν να είναι.

Με απλά λόγια, οι ώρες του ή μάλλον τα λεπτά του ήταν μετρημένα.

Τον κοίταξα διχασμένη.

Από την μια δεν μπορώ να προδώσω τους δικούς μου κι από την άλλη θα ήταν μαλακία να μην τον βοηθήσω μετά από τόσες φορές που με έβγαλε από δύσκολες καταστάσεις.

Με βαριά καρδιά, έχωσα την μπουνιά σε έναν άσχετο που ήταν έτοιμος να του επιτεθεί.

"Ρε Αντριάνα!" αναφώνισε ο Μάνος άναυδος.

Σκατά.

Αφού έριξα άλλον έναν κάτω χτυπώντας τον με ένα ποτήρι στο κεφάλι, τράβηξα τον Βίκτωρ μέχρι έξω.

Ήταν ήδη λαχανιασμένος και στο δεξί του ζυγωματικό υπήρχε μια πληγή που έτρεχε αρκετό αίμα.

Του έριξα μια γρήγορη ματιά.

Φαινόταν να κρατάει καλά. Η χημικός μας περίμενε ήδη έξω από το αμάξι.

Μόλις μας είδε μπήκε σαν αστραπή μέσα και έβαλε μπρος.

"Μπείτε μέσα γρήγορα!" αναφώνισε.

Βοήθησα τον Βίκτωρ να μπει και πριν το σκεφτώ καλά καλά, χώθηκα κι εγώ μέσα αφού οι αγανακτισμένοι- και μάλλον πρώην φίλοι μου- είχαν βγει έξω για να τελειώσουν αυτό που ξεκίνησαν.

Πριν καν κλείσω την πόρτα, έβαλε μπρος και άρχισε να οδηγά απίστευτα γρήγορα.

Γαμώτο, γαμώτο, γαμώτο.

Τώρα όχι μόνο θα με ξεγράψουν, αλλά θα αναγκαστώ να είμαι 100 φορές πιο προσεκτική όταν βγαίνω με τον Ερμή έξω.

Θα μας έχουν στο μάτι.

Γαμώτο!

Δεν μπορούσα να κλείσω το στόμα μου κλειστό;