"Ευχαριστώ για την βοήθεια, τα καταφέρνω και μόνη" πετάχτηκε η χημικός κοιτώντας τον Βίκτωρ.
"Να τα πάω μέσα;" ρώτησε και πήγε να πάρει τα πράγματα που κουβαλούσε η χημικός.
"Εντάξει είναι, το 'χω" του είπε.
"Sorry που σε ανάγκασα να βγεις απ' το σπίτι μια μέρα που είχες κι εσύ ο καημένος άδεια"
"Όχι εντάξει είναι" της είπε.
Ύστερα γύρισε και με κοίταξε.
"Είσαι καλά;" με ρώτησε.
Ρούφηξα μια τζούρα από το τσιγάρο μου και τον κοίταξα.
Ένεψα καταφατικά.
"Μια χαρά" απάντησα.
"Κοίτα, σχετικά με την τελευταία φορά που μιλήσαμε.."
"Διακόπτω κάτι;" πετέχτηκε η χημικός.
"Όχι" είπα και την κοίταξα.
"Απ' ό,τι βλέπω γνωρίζεστε" συνέχισε κοιτώντας μια εμένα και μια τον μπάτσο.
"Ναι, γνωριζόμαστε" απάντησε ο Βίκτωρ.
"Σου είπε κι εσένα πως έσκισε τις σελίδες των βιβλίων της Χημείας της για να τυλίξει τσιγάρα;"
Ο Βίκτωρ με κοίταξε και γέλασε πνιχτά.
Απομακρύνθηκα λίγο για να κάνω την τελευταία ρουφιξιά από το τσιγάρο μου.
Αφού τελείωσε, έριξα το αποτσίγαρο στο έδαφος.
"Αντριάνα, δεν νομίζω πως είναι πρέπον να πετάς τα άχρηστα σου στην αυλή" με μάλωσε η χημικός.
"Μάλιστα" απάντησα. "Θα εισηγηθώ να βάλουν τασάκια τότε"
Με κοίταξε αυστηρά αλλά το κατάλαβα πως προσπαθούσε να μην γελάσει.
"Πάμε;" μου είπε κι άρχισε να περπατά προς το εσσωτερικό του σχολείου.
Ένεψα καταφατικά κι άρχισα να περπατώ πίσω της.
"Περίμενε" άκουσα τον Βίκτωρ και τον ένιωσα να αγγίζει τον ώμο μου.
Τινάχτηκα αμέσως και τον κοίταξα με μάτια που έβγαζαν σπίθες.
Δεν μου αρέσει να με αγγίζουν, κατάλαβε το.
Με κοίταξε κομπλαρισμένος για λίγο αλλά ύστερα μίλησε.
"Ο Ερμής τι κάνει;" ρώτησε.
"Καλά είναι" απάντησα κοφτά.
"Να του δώσεις χαιρετίσματα"
Ένεψα καταφατικά.
"Okay" αποκρίθηκε. "Λοιπόν..Τα λέμε"
STAI LEGGENDO
Μπάτσο, μωρό μου!
Storie d'amore"Σταμάτα να τρέχεις, αστυνομία!" άκουσα μια ανδρική φωνή πίσω μου. Σκατά!Άρχισα να τρέχω πιο γρήγορα. Τελικά ,ο μπάτσος με έφτασε και με άρπαξε. Τα πράγματα έπεσαν κάτω και εκείνος κρατούσε τα χέρια μου σε μια δυνατή λαβή πίσω απ' την πλάτη μου. ...
