Μπάτσο, μωρό μου!

Κεφάλαιο 22ο

Έπεσα με τα μούτρα στο κρεβάτι προσπαθώντας να βρω την ανάσα μου.

Έκλεισα τα μάτια μου και γύρισα το κεφάλι για να τον δω.

Είχε ξαπλώσει ανάσκελα και αγκομαχούσε.

Τόσο γαμημένα σέξυ.

"Γαμώτο" ψέλλισα.

Ρε τον μπάτσο.

Ποιος να το 'λεγε.

Με μια κίνηση βρέθηκε από πάνω μου. Φυλάκισε τα χέρια μου και γέλασε.

Δάγκωσε το πιγούνι μου και μούγκρισε.

"Θα δυσκολευτείς να φύγεις" πρόσεξε.

Τον κοιτούσα χωρίς να μιλήσω, πετούσα ακόμη στον 7ο ουρανό.

Ποιον 7ο;

Στον 100ο.

Αναστέναξα κι έγυρα το κεφάλι στα μαξιλάρια.

"Τελικά είσαι πολύ καλός" σχολίασα.

Γέλασε πνιχτά χωρίς να φύγει από πάνω μου. Τον κοίταξα στα μάτια.

Όρμηξα στα χείλη του και τον φίλησα.

Ανταποκρίθηκε στο φιλί και τύλιξε τα χέρια του στην μέση μου. Από την μέση μου μετεφέρθηκε στους γλουτούς μου και με κράτησε σφικτά από εκεί.

Αφού με χαστούκισε ξανά εκεί, με έριξε στο κρεβάτι και σηκώθηκε.

Γέλασε δυνατά.

"Με τρελαίνει που χάθηκε το υφάκι σου" παραδέχτηκε. "Με τρελαίνει πολύ"

"Εμένα με τρελαίνει κάτι άλλο αυτή την στιγμή" παραδέχτηκα.

Δάγκωσα τα χείλη μου κοιτώντας τον και αναστέναξα. Χαμογέλασε στραβά.

"Ο μπάτσος;" ρώτησε.

"Ο μπάτσος" απάντησα.

Γέλασε.

"Για κάθε φορά που ήσουν μια σπαστική σκύλα, θα σε γαμήσω ακόμη τόσες" έτριξε ψιθυριστά στο αυτί μου.

Αναστέναξα ξανά.

"Μα όχι σήμερα" συμπλήρωσε.

Τι; Όχι σήμερα; Εμένα με ρώτησε αν συμφωνώ;

"Και γιατί αυτό;" ρώτησα.

Χάιδεψε τον λαιμό μου, το στήθος μου, τους μηρούς μου. Πήρε μια βαθιά ανάσα.

"Πρέπει να τελειώσω την γραπτή μου αναφορά για την απαγωγή" είπε.

Με φίλησε παθιασμένα.

"Και να την πάω στο τμήμα για να την βάλουν στον φάκελο της υπόθεσης"

Με φίλησε ξανά, μέχρι που μου έκοψε την ανάσα.