မိုးမ်ားက အဆက္မျပတ္ သည္းထန္စြာရြာသြန္းေနသည္။
သိပ္သည္းေသာ ညအေမွာင္ေအာက္မွာ တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ ျပိဳးျပိဳးျပက္ျပက္လက္လာေသာ လ်ွပ္စီးေၾကာင္းမ်ားမွလြဲ၍ အရာအားလံုးတိတ္ဆိတ္ျငိမ္သက္ေနၾကသည္။ သူရိန္ တိုင္ကပ္နာရီကို ဘယ္ႏွစ္ၾကိမ္ေျမာက္မွန္းမသိ ေမာ့ၾကည့္ရင္း စိတ္ေမာသြားသည္။
ညတစ္နာရီေက်ာ္သည္အထိ အားမာန္ျပန္မလာေသး။
အျမဲလိုလို အိမ္ျပန္ေနာက္က်တတ္ေပမယ့္ ညဆယ္နာရီ၊ ဆယ့္တစ္နာရီအလြန္ဆံုးျဖစ္သည္။ လက္ကိုင္ဖုန္းကို ေခၚၾကည့္ေသာ္လည္း ဖုန္းပိတ္ထားသည္။
'ေတာက္'
သူရိန္ စိတ္တိုစြာေတာက္ေခါက္မိသည္။
စားပြဲေပၚမွ ေအးစက္ေနျပီျဖစ္ေသာ ညစာမ်ားမွာလဲ စားခ်င္ဖြယ္နည္းနည္းမွမရွိေတာ့။ ဧည့္ခန္းတီဗြီမွာ ရုပ္ရွင္တကား ျပသေနေသာ္လဲ ဘာေတြျဖစ္ကာ ဘာေတြေျပာေနမွန္းပင္ မသိႏိုင္ေလာက္ေအာင္ သူရိန္႔စိတ္ေတြပ်ံ႕လႊင့္ေနသည္။
အိမ္ေရွ႕မွ ကားမီးေရာင္တစ္ခုႏွင့္အတူ ကားရပ္သံပါ ၾကားလိုက္ရသည္။ သူရိန္ဆိုဖာေပၚမွခုန္ထကာ တံခါးကိုဆြဲဖြင့္လိုက္သည္။
'အားမာန္'
ေခါင္းမွ ေျခေထာက္အထိ တစ္ကိုယ္လံုး မိုးေရမ်ား ရႊဲရႊဲစိုေနေသာ အားမာန္ကို ေတြ႕လိုက္ရသည္မို႔ သူရိန္အံ့ၾသမွင္သက္မိသြားသည္။
'ခင္ဗ်ား ဘယ္ေတြသြားေနတာလဲ'
အားမာန္ထံမွ မည္သည့္စကားသံမွ မၾကားရ။
မိုးေရႏွင့္ေရာေနေသာ ဘီယာန႔ံျပင္းျပင္းႏွင့္ စီးကရက္နံ႔တစ္ခုကို သူရိန္ရလိုက္သည္။
အားမာန္ကေတာ့ သူရိန္႔ကို မျမင္သလိုပင္ ေက်ာ္တက္ကာ အိပ္ခန္းထဲ လွမ္း၀င္သြားျပီျဖစ္သည္။ ထို႔ေနာက္ ေရခ်ိဳးခန္းမွ ေရသံမ်ားကိုၾကားေနရသည္။ သူရိန္နားမလည္ႏိုင္စြာ အားမာန္ အခန္းကိုေမာ့ၾကည့္ကာ စိတ္ရွုပ္သြားမိသည္။ အားမာန္ သူ႔အေမးကို ျပန္မေျဖသလို ႏွဳတ္ဆက္စကားတစ္ခြန္းပင္ မေျပာခဲ့။ သူ အားမာန္ကိုနားမလည္ႏိုင္စြာ အံ့ၾသမိသည္။ အားမာန္စိတ္ဆိုးေအာင္ သူ ဘာမ်ားလုပ္မိထားလဲဟု စိတ္မလံုစြာေတြးမိသည္။ သူရိန္ ကိုယ့္အခန္းကိုယ္ျပန္ကာ အိပ္ရမည္လား။ ဒါမွမဟုတ္ အားမာန္ဘယ္လိုေနလဲဆိုတာ သိရေအာင္ သူ႔အခန္းသြားၾကည့္ရမလား ေ၀ခြဲမရျဖစ္ေနမိသည္။
KAMU SEDANG MEMBACA
ပင်လယ်နဲ့လှေငယ်
Romansa(Unicode & Zawgyi) ပင်လယ်နဲ့တူတဲ့ ဘ၀.. လှေငယ်နဲ့တူတဲ့ သူ.. မုန်တိုင်းကြားမှာ ခရီးဆက်နိုင်ပါစေ..
