4.

1.1K 83 6
                                        

De volgende ochtend werd ik wakker door mijn wekker.

Pff 7 uur ik heb nog 1 uur om klaar te maken. Ik trek de dekens van me af en ga naar de badkamer. Ik neem een snelle douche en droog me daarna af. Ik doe daarna nog even me haar fohnen.

Ik trek mijn witte shirt aan met me lichblauwe broek.

Ik laat mijn krullen los. Ik doe nog make-up op en kijk in de spiegel. Ik keur mezelf goed en ga naar beneden waar ik Musa al zie eten. Mijn moeder is zoals altijd op het werk.

Ik ga langs Musa zitten en eet snel mijn ontbijtje op.

"Wat ga je doen vandaag?" Vraagt hij.

Raar normaal vraagt hij dat nooit.

"Weet ik niet, hoezo vraag je dat?" vroeg ik. Hij keek de andere kant op. Ik weet het al. Ik zucht. "Waarom lees je me telefoon?" vraag ik. Gelukkig had ik zijn nummer nog niet opgeslagen in mijn contacten.

"IK VROEG JOU WAT GEEF EERST ANTWOORD, WIE IS DAT NUMMER IN JE TELEFOON" schreeuwt Musa.

Normaal is hij nooit zo boos? "Hoezo reageer je meteen zo en waar maak je je druk om, boeit jou toch niet?

Ik hoor hem zuchten.

"Sorry dat ik schreeuwde maar het boeit me wel je bent mijn zusje en ik moet en wil weten waar jij heengaat.

"Ik ga gewoon stad in" zei ik.

"Oke ik ben ook in stad als ik je met jongens zie breek ik je" zegt hij. Ik rolde met me ogen.

Ik ga van tafel en trek snel mijn schoenen aan en mijn jas aan.

Musa is ondertussen ook klaar en samen rijden we naar school. Hij geeft me een kus op mijn voorhoofd en hij rijd weg. Waar zou hij altijd heen gaan vraag ik me af.

Ik loop verder en zie Yasin staan. Ik liep naar hem toe.

"Hey Yasin" zeg ik.

Hij draait zich om en kijkt me aan.
"Wie was die jongen die jou net kustte op je voorhoofd" zegt hij.

"Mijn broer Musa". Hij kijkt mij geschrokken aan.

"Oh je broer? Oh oke ehm ik moet gaan spreek je later nog wel" zegt hij en hij loopt weg.

Huh dat was raar. Ik zou na school wel aan Musa vragen of hij Yessin kent want hij keek best bang toen hij zijn naam hoorde.

Na school liep ik het schoolplein af. Ik moest eigenlijk tot 5 uur blijven maar ewaja ik heb schijt.

Net toen ik me wou omdraaien zag ik dat iemand zijn hand voor me mond hielt. Hij wou me pakken maar ik beet hard in zijn vingers waardoor hij meteen losliet. Ik hoorde hem vloeken maar ik rende snel weg. Ik zag dat hij me achterna rende, maar ik bleef maar rennen.

Toen ik naar achter keek om te kijken of er nog iemand aankwam, knalde ik ergens tegen aan. Ik viel hard op de grond en alles werd zwart voor me ogen.

Elk begin kent een einde (VOLTOOID)Waar verhalen tot leven komen. Ontdek het nu