Elk begin kent een einde (VOLTOOID)

34.

Voor ik begin: THAAANKS VOOR DE 2K LEZERSS❤❤ (WoW ondertussen heb ik al 19K 😭😍❤️❤️).

Nee ik.. moet wat vertellen ik kom nu" voordat hij iets verder kon zeggen hing ik op.

Hoe ga ik dit vertellen?

—————————

Zachtjes klop ik aan de deur van het huis van me broers en Hamza.

Hamza trekt meteen de deur open.

Hij trekt me in een knuffel.

Ik begin te huilen.

Hamza fluistert lieve dingen in me oor.

"HAMZA ZIT JE NOU WEER TE HUILEN OMDAT HET ETEN OP IS" schreeuwt Anas.

Ik lach door me tranen heen.

Als hij hierheen komt en me ziet kijkt hij bezorgd. Maar die bezorgde blik veranderd meteen naar een boze.

"Wie?!" Schreeuwt hij.

"WAT WIE" hoor ik Mohammed schreeuwen.

Ik loop naar de woonkamer en Hamza en Anas lopen achter me aan.

Mohammed staat meteen op.

"Wat is er?!" Vroeg hij.

"Roep Noufal" zei ik trillend.

"NOUFAL KOM SNEL" riep Hamza.

"LAAT ME SLAPEN" schreewt hij terug van boven.

"JE ZUSJE HUILT" zegt hij.

We horen dingen rommelen en binnen 2 seconden staat hij voor ons.

"Wat.. waarom.. h" zegt hij slaperig.

"K-kom zitten allemaal" zei ik.

Iedereen ging zitten.

Tranen stroomde over me wangen.

"Ik was met Hamza e-en Sumeya heeft ons gezien en fotos gemaakt van ons samen" zei ik.

Iedereens ogen worden groter.

"Ik weet niet wat ze heeft gezegd maar me tante denkt nu dat ik ontmaagd ben en ze..ze" en ik barstte in huilen uit.

Noufal nam een slok drinken. (deze man he.. hij gaat rustig drinken🤦🏽‍♀️)

"Ze gaat me uithuwelijken" zeg ik huilend.

Noufal spuugde zijn drinken uit.

Mohammed en Anas keken nog steeds met grote ogen.

Hamza ging naar de muur en sloeg er super hard op. Hij liep naar de voordeur en deed die met een klap dicht.

Ik begon harder te huilen, waarom gebeurt dit mij? Wat heb ik mensen ooit misdaan. Na alles wat al is gebeurd moet ik ook nog eens dit meemaken?

"Wejow wejow wejoww, ik vermoord die Sumeya" Zegt Noufal boos.

Hij omhelste me stevig.

"Jij blijft vandaag hier" zei Mohammed.

Ik belde even Walid op.

Walid: waar ben je?! Ik ben ongerust.

Ik: ik ben bij me broers.

Walid: heb je het ze vertelt?

Ik: ja..

Walid: wollah sorry ik kan niks doen maar ik vermoord Sumeya.

Ik hoorde dat hij echt boos was. Hij hing op.

Ik ging naar boven en ging naar de badkamer.

Ik nam een lekkere bad wat me veel rust gaf. Ik liep terug naar me oude kamer. Ik smeerde me in met creme en deed een dikke pyjama aan. Ik droogde me haar en stak het in een simpele knot.

Ik liep naar beneden en ging naar de koelkast. Ik pakte een hele bak vol ijs.

Ik ging op de bank zitten en ging netflixen met me bak ijs.

Ik vroeg me af aan wie ik werd uitgehuwelijkt..

Ik schud snel de gedachtes van me af. Niet eraan denken Dina.

Ik keek verder totdat Anas de kamer binnen kwam. Me ogen vielen bijna dicht.

"Dina misschien is beter als je gaat slapen" zei hij.

Ik knik slaperig.

Lachend schud hij zijn hoofd. Hij loopt naar me toe en tilt me op.

Hij is jonger en hij kan me gewoon optillen? Ik ben ook nog echt dik.

Hij legt me neer op bed en doet een deken over me heen.

"Dankjewel Anas, love you" zei ik en gaf hem een kus op zijn wang.

"Jaja" mompelde hij en liep weg. Haha ik weet dat hij niet tegen zulke lieve ding momenten kan.

Ik viel half in slaap.

Even later voelde ik een arm om me heen.

"Ik hou teveel van je om je los te laten" fluisterde diegene en toen viel ik in een diepe slaap...

_____________________

Sorry voor lang wachten, miss vandaag nog een deeltje❤❤