Elk begin kent een einde (VOLTOOID)

49.

"Anassieeee" zei ik blij terwijl ik hem omhelste. Blij keek hij me aan en knuffelde hij me terug.

We zaten met ze alle te praten totdat de doktor binnenkwam.

"Anas mag over een paar dagen naar huis, we willen alleen nog een paar testjes doen".

We knikte allemaal en de doktor verliet de kamer.

"Weet je..." zei ik na een tijdje.

Alle 3 keken ze me aan.

"Dit afgelopen jaar was een hel voor ons allemaal. We hebben gewoon de ergste dingen meegemaakt maar ik ben ook wel blij dat alles zo is gegaan, blij dat ik jullie heb ontmoet, blij dat ik broers zoals jullie heb. Jullie zijn meer waard dan goud, ik weet echt niet wat ik nu deed als ik jullie niet heb gekent. Ik ben blij dat ik echte liefde ken. Ik ben gelukkig nu. Na een slechte periode van onze leven, gaat alles weer beter worden in sha Allah". Zei ik.

Ze keken me glimlachend aan.

"Wij zijn ook blij dat alles zo is gegaan. Blij dat we ons zusje hebben ontmoet, zonder jou zou ons leven zo anders gegaan zijn." Zei Anas. Noufal en Mohammed knikte.

Na een uur vertrokken we terug naar huis. Aangekomen thuis ging ik naar me kamer en kleedde me om. Ik was namelijk in me pyjama naar het ziekenhuis gegaan haha. Ik besloot wat frisse lucht te nemen. Ik trok een lichtgekleurde broek aan met een lichtroze shirt. Daar overheen deed ik een jasje aan. Ik deed nog snel oorbellen in en me haar in een vlecht.

Ik liep naar beneden.

"IK GA FRISSE LUCHT NEMEN" screeuwde ik door het huis.

"NIET SCHREEUWEN, WEES VOORZICHTIG" schreeuwde Noufal terug. Lachend schudde ik me hoofd. Net als vroeger dit.

Ik liep naar buiten naar een bankje. Ik keek af en toe om me heen. Na alles ben ik nogsteeds wel bang dat er iets gaat gebeuren.

Ik deed me oortjes in en luisterde muziek.

Lijpe - beseft

Zorg voor je fam en geloof mij broer
In het hiernamaals is het beter
Als jij goed bent van binnen en
Vijf keer bidt hoef je weinig te vrezen
Ben je tevreden? Als je kijkt naar je leven
Ben je niet verder gekomen
Dan ben je als vijf jaar geleden
Dan heb jij niet gebeden
Mama is blij, we lijken gezegend
Als ik rijk was geboren
Pleegde ik vast minder zondes
Heb ik je ooit wat gedaan
Dan moet je het mij gaan vergeven
De pijn is maar tijdelijk weetje
Alhamdulillah we zijn eindelijk bezig

Bidden.. iets wat ik jaren niet meer heb gedaan. Ik voel me schuldig, Allah swt. die mij nooit is vergeten en die ik alsnog teleur stel. Ik moet beginnen met bidden! Ik downloadde een app op me telefoon met alle gebedstijden.

Opeens voelde ik een hand op me schouder. Geschrokken draaide ik me om. Daar zag ik Hamza.. degene die me altijd heeft gesteund, maar vervolgens ook in me rug heeft gestoken.

"Wat moet je.." vroeg ik.

"Dina alsjeblieft! Ik voel me schuldig. Maar ga in mijn plaats staan. Wat zou jij doen als jou grote liefde werd ontvoerd?" Zei hij.

"Nou wat ik iniedergeval NIET zou doen is op vakantie gaan en daar opnieuw verloven" zei ik.

Hij krabte op zijn achterhoofd.

"Ja daar heb je geen excuus voor he! Luister, wij is over. We konden gelukkig worden, maar jij koos hiervoor. Ik ben nu gelukkig met Akram en jij met iemand anders. Wij waren gewoon niet voorbestemd" zei ik.

"Ik wil alleen dat je me vergeeft ja! Sorry voor alles, ik hoop dat je gelukkig word met Akram. Hij is een goede jongen en veel beter dan dat ik was" zei hij.

Ik knikte. Hij stond op en liep weg. Even keek hij nog achterom.

"Je was me eerste echte liefde, ik vergeet je nooit" hoorde ik hem nog zeggen.

Daar had hij wel gelijk in. Hij was me eerste echte liefde.

Ik hoorde gekuch achter mij. Daar stond Akram.

"Wat was dat?" Vroeg hij met nadruk op Hamza die hij in de verte weg zag lopen.

Ik legde hem het uit en hij knikte. Hij is heel anders dan Hamza. Akram gelooft mij altijd gelijk. Daarom hou ik van hem.

"Maar Akram, wat doe jij hier? We mogen elkaar niet zien.." ze ik zacht.

"Ik zag je toevallig hier en ik kon niet langs je lopen zonder je te groeten" zei hij terwijl hij langs me op het bankje plofte.

Hij keek me serieus aan. "Ben je blij op dit moment?" Vroeg hij me.

"Ja en dat meen ik echt Akram. Ik ben terug bij me broers, ik heb me neef en heb de man van me leven. Wat moet ik nogmeer hebben?" Zei ik gemeend.

Hij glimlachde naar me.

"Over een week ben je officieel de mijne. Eindelijk. Eindelijk krijgen we wat we jarenlang hebben verdiend.

We worden gelukkig...