The Man Who Can't Be Moved. [WILL REVISE - CURRENTLY EDITING]

Chapter Thirty Three- Flashback.

Tinatawagan ko si Kath, pero hindi sya sumasagot. Ano kaya nangyare dun? Sana naman walang masamang nangyari. Di ako mapakali eh, nag-aalala ako sa kanya. Dapat kasi sabay kami mag enroll ngayon, tapos wala sya.

Ring..

Ring...

Ring......

May tumatawag, si Kath kaya to? Sana.

Sinagot ko yung telephone.

"Hello, Kath?!" Kath kaagad ako, kahit hindi ko pa alam kung si Kath nga talaga yun.

Tumawa yung nasa kabilang linya. "Bro! Si Diego to."

Ano ba yan, akala ko si Kath na. "Ah, oh bakit?"

"Nag-kita na ba kayo ni Kathryn?"

"Hindi pa nga eh, tinatawagan ko hindi sumasgot. Kinakabahan nga ako pre, baka ano nangyari dun."

"Tinawagan kasi ako ni Julia.." Nux dumadamoves na silang dalawa. =))

"Oh?"

"Di rin daw sinsagot ni Kath yung mga tawag nya.."

"Ha?!"

"Wait.. Wait.. Kalma lang pre, puso mo eh."

"Pano ako kakalma?! Baka mamaya may nangyari na dun!"

"Baka nalowbat lang pre. O nauna na sa school? Ang bagal mo daw kasi kumilos! Para kang babae." Sabi nya habang tumwa.

"Sira! Sige, punta na ako ng school. Bye na!"

Binababa ko kaagad yung telephone. Humarap muna ako sa salamin..

Kalma ka lang, Daniel. Baka nga nalowbat lang yung phone nya, wala nangyaring masama dun, yun pa. Di papatalo yun kahit kanino. Kaya, kumalma ka lang, baka mabawasan kagwapuhan mo eh.

Kumaripas ako ng takbo pababa...

"Hoy hoy, mukhang nagmamadali kapatid ko ha." Si Ate Kristel, kapatid ko sa tatay. Malandi kasi yung tatay ko. Kaya ayan. Haha. De joke lang. Pero kahit kelan hindi pumasok sa isip ko na hindi kami buong magkapatid ni Ate Kristel.

"Mag eenroll pa ako eh.." Paalisin mo na ako Ate, dali na..

Natawa si Ate. Nkakatawa ba? "Mag eenroll pero nagmamadali? Kelan ka pa nagmadali ng ganyan dahil sa pag-aaral?"

"Ugh, ewan ko. Pwede na ba ako mauna Ate kong maganda?" Ayan, nangbola na ako para paalisin na nya ako. Sana naman gumana. Pero maganda naman talaga si Ate, lahi lahi lang yan. Haha!

Tumgin sa orasan si Ate. "Maaga pa oh. Mamaya na, kwentuhan nalang muna tayo. Ang tagal na nating hindi nagkta eh." 

Umupo kaming dalawa ni Ate sa sofa.

"Ang dami dami pa naman oras oh.. May hinahabol ako Ate eh."

"Shh. Kwentuhan mo muna ako." Supportive ng Ate ko sa pag-aaral no? Babawasan nya yung oras ko sa pag eenroll para lang mkakwentuhan ko sya samantlang madami pang oras pag uwi ko. Pero teka kaya naman talaga ako nagmamadali dahil kay Kathryn.

"Ano naman ikwekwento ko?"

"Lablyp mo." 

"Ayoko nga, wala ako nun."