STORM SEASON (Nederlands)

38. Magic fingers

Ze zaten met z'n vieren bij het vuur aan de rand van het meertje; Dawn, Sanne, Jordan en Ethan.

'Op Dawn!' riep Jordan. Ze sloeg de laatste slok van haar moonshine achterover. Ze was al behoorlijk aangeschoten toen Dawn en Sanne bij het feest aankwamen, maar sinds Dawn's woedende monoloog begon ze pas echt stevig te drinken. Ethan hield haar met zijn gespierde armen zo goed als het kon rechtop. Af en toe kwam er een meisje bij ze langs om Dawn op de schouders te kloppen of een complimentje te geven. Niemand wist dat ze morgen weg zou zijn en waarschijnlijk niet snel terug zou komen.

'Hoe kan het nou dat Travis niet wist dat het uit was tussen jullie?' vroeg Jordan.

Dawn zuchtte. 'Ik had het voor mijn gevoel al tien keer uitgemaakt. Ik wist echt niet wat ik nog meer moest doen om het duidelijk te maken.'

Jordan probeerde haar arm om Dawn heen te slaan en viel prompt voorover in haar schoot. Ethan trok Jordan weer overeind. Sanne kroop tegen Dawn aan.

'Misschien had je het hem heel duidelijk in zijn gezicht moeten zeggen,' zei Sanne.

'Dat heeft ze heus wel gedaan,' zei Jordan.

Dawn keek naar de grond.

'Niet?' vroeg Jordan. 'Wat heb je dan gezegd?'

'Ik heb gezegd wat ik allemaal vervelend vind aan hem,' zei Dawn. 'Ik dacht dat hij dan wel zou begrijpen dat ik hem niet meer wil zien.'

'Oh honey,' zei Jordan. 'Je moet een jongen eerst vertellen dat je hem nooit meer wilt zien, en daarna pas vertellen waarom. Anders snappen ze het niet.'

Ze nam een grote slok uit het jampotje wat ze vasthield.

'Die was toch leeg?' vroeg Sanne.

'Wat?' zei Jordan.

'Jouw potje was toch net leeg?'

'Van Ethan,' zei Jordan terwijl ze het potje in de lucht stak.

'Heb je Ethan's moonshine gerold?' zei Sanne lachend.

'Magic fingers honey,' zei Jordan terwijl ze met haar handen goochelaar-gebaren maakte. Ethan pakte zijn potje lachend terug.

'Ga je nog naar het graf van je moeder voor je weggaat?' vroeg Jordan.

Iedereen keek opeens serieus naar Dawn. Ze schudde haar hoofd.

'Nee. Het is maar een steen en wat aarde.'

'Is dat graf hier in Lone Grove?' vroeg Sanne.

Dawn knikte. Niemand zei iets. Jordan had blijkbaar door dat ze de sfeer had verpest en begon over iets anders.

'Wat zeg jij weinig,' zei ze tegen Ethan.

'Ik zeg altijd weinig,' zei Ethan.

Ze lachten allevier.

'Weet je waar Travis heen is?' vroeg Jordan.

'Naar huis denk ik,' zei Sanne.

'Hij komt er wel overheen toch?' vroeg Dawn.

'Wacht even hoor. Voel jij je nou schuldig?' vroeg Jordan. 'Ze is echt gek hoor, dat vriendinnetje van jou,' zei ze tegen Sanne.

Sanne knikte en lachte verlegen. Jordan stond op om haar maag te legen in de bosjes. Dawn gloeide van binnen. Ze was Sanne's vriendinnetje.