Γυάλινο ποτήρι

Για σένα Max

Flashback Vol 14
Chris

Έκλεισα δυνατά την πόρτα πίσω μου.Σκούπισα για ακόμα μία φορά τα δάκρυα που έτρεχαν ανεξέλεγκτα από τα μάτια μου με την άκρη του πουκαμίσου μου.Αδύνατον.Ήταν αδύνατον να σταματήσουν.Τίποτα δεν έμπαινε σε μιά σειρά.Ήμουν αδύναμος να τα βάλω.Αυτή με έκανε αδύναμο.Ευάλωτο.

Με γοργό βήμα πήγα προς το τραπέζι που καθόταν ο Max και ο πατέρας μας.Πήρα το κινητό και φόρεσα το σακάκι μου.Με κοίταξαν παραξενεμένοι.

"Όλα καλά;Που είναι η Estelle;" o Max φαινόταν ανήσυχος.Πήγε να σηκωθεί μα έβαλα το χέρι μου στο ώμο του και του είπα να καθίσει.

"Δεν αισθάνεται πολύ καλά.Θα βγει όταν νιώσει καλύτερα.Μην ανησυχείς.Ίσως κάτι να πείραξε το στομάχι της.Όλα καλά Max.Όλα θα πάνε καλά." είπα με πικρία τις τελευταίες λέξεις.

Τις τελευταίες λέξεις πριν εξαφανιστώ από το μαγαζί.Και όχι μόνο.

Εκείνο το βράδυ έφυγα από την ζωή της Estelle.Της ίδιας μου της ζωής.Τι ειρωνεία!Έφυγα από τον Max.Χιλιόμετρα μακριά του.Χιλιόμετρα μακριά από το άλλο μου μισό.Έφυγα και από τον πατέρα μου.Από τον άνθρωπο που με μεγάλωσε.Γιατί εγώ θα τον απογοήτευα.Έφυγα από την καθημερινότητά μου.Παράτησα την δουλειά μου.Πήγα μακριά.Πολύ μακριά.Αρκέτα μακριά για να μην πληγώνω τους ανθρώπους που αγαπώ.Αρκέτα μακριά για να είναι εκείνοι ασφαλείς από την καταστροφή που έφερα με το πέρασμά μου.Κάπου όπου ήμουν μόνος.Γιατί ούτως ή άλλως μόνος ήμουν πιά.Κανείς στο πλάι μου.Κανείς εδώ για να με βοηθήσει.Μα ποιόν κοροϊδεύω!Δεν χρειαζόμουν βοήθεια.Την Estelle χρειαζόμουν.Το φως μες το σκοτάδι μου,την χαρά μες την θλίψη μου,την ζωή μες τον θάνατό μου,το αστέρι του ουρανού μου.

Και το χειρότερο είναι πως εγώ την άφησα.Εγώ την απομάκρυνα.Μα δεν μπορούσα να κάνω αλλιώς.Ή ίσως δεν ήθελα να κάνω αλλιώς.Όποια απόφαση και να έπερνα κάποιον θα πλήγωνα.Και ξέρω ότι η Estelle είναι δυνατή.Πιό δυνατή από όσο νομίζει.Αντέχει κι ας μην το ξέρει.Εγώ όμως δεν ήθελα να την φτάσω στα όριά της.Δεν ήθελα να την δοκιμάσω.Το έκανα όμως.Συνειδητά.

Έχασα ένα κομμάτι του εαυτού μου εκείνο το βράδυ.Πολλά κομμάτια ίσως.Το μαχαίρι καρφώθηκε στην καρδιά μου και κανείς δεν μπορούσε να το βγαλει.Κανεις δεν μπορουσε να γυρίσει τον χρόνο πίσω.Κανείς δεν μπορούσε να αλλάξει τα αισθήματά μου.Κανείς δεν μπορούσε να την προστατέψει από τον πόνο που της χάρισα απλόχερα.Και με μίσησα για αυτό.