Γυάλινο ποτήρι

Γκαλερί

Chris
Τα έργα είναι έτοιμα. Το ίδιο και εγώ. Φόρεσα ένα μαύρο παντελόνι και ένα λευκό πουκάμισο. Γύρισα τα μανίκια και ξεκουμπωσα μερικά κουμπιά. Γραβάτα δεν έβαλα. Δεν μου άρεσαν ποτέ. Ωστόσο σήμερα οφείλω να είμαι επίσημος και άνετος ταυτόχρονα. Δυσκολεύομαι λίγο. Δεν μπορώ  απαλαχτω από το άγχος. Η κοιλιά μου είναι κόμπος και το κεφάλι μου βουίζει. Θα ανταπεξέλθω όμως. Αντέχω. Πάντα άντεχα την πίεση. Εξάλλου έχω ζήσει ασύγκριτα άσχημες καταστάσεις.

Μάλλον το άγχος οφείλεται στο ότι κάνω για πρώτη φορά εδώ και καιρό ένα μεγάλο βήμα. Ένα βήμα μπρος. Μπορώ να τα καταφέρω όμως. Μια καινούρια σελίδα στην ζωή μου ίσως. Μακριά από αυτήν. Μακριά από το παρελθόν. Τόσο κοντά όμως ταυτόχρονα. Κάθε έργο είναι για αυτήν. Κάθε έργο είναι αυτή.

Η τέχνη μου πηγάζει από τον πόνο μου. Είναι τόσο έντονος. Τόσο καταστροφικός. Ίσως να είναι ένα δωρο που μου χαρισε αυτή. Ένα δώρο μαζί με την λύπη. Δεν την ευχαριστώ για αυτό όμως. Δεν την ευχαριστώ για τίποτα.

Έβαλα την κολόνια μου και κατέβηκα στα σκαλιά της πολυκατοικίας μου. Μπήκα στο μαύρο αυτοκίνητο μου και οδήγησα μέχρι την γκαλερί.

Ήρθα νωρίς. Εξάλλου έτσι έπρεπε να γίνει. Δεν έχει ακόμα καθόλου κόσμο. Μόνο μερικοί εργαζόμενοι και η Teresa. Καλύτερα έτσι. Πρέπει να συνηθίσω την ιδέα για αρχή. Ακόμα κι αν έχω έρθει εδώ άπειρες φορές αυτή η φορά είναι διαφορετική. Σήμερα θα εκθέσω τα δικά μου έργα. Αυτά που δημιούργησα μόνος μου. Που έδωσα σώμα και ψυχή για αυτά.

Η ώρα πέρασε και κόσμος έμπαινε μέσα. Άγνωστοι όλοι τους. Φαινοντουσαν αντιπαθητικοι οι περισσότεροι αλλά όφειλα να είμαι ευγενικός. Πάντα ήμουν. Πήρα καλά σχόλια και κριτικές από ανθρώπους που ασχολούνται με την τέχνη και αυτό με χαροποίησε ιδιαίτερα. Ήθελα να λατρέψουν ότι λατρεύω κι εγώ.

Estelle

Η Annie επέμενε για χιλιοστή φορά σήμερα. Βαρέθηκα να ακούω την γκρίνια της κι έτσι συμφώνησα.

"Επιτέλους! Θα του στείλω αμέσως μήνυμα. Ετοιμάσου. Σε μισή ώρα θα είναι εδώ." φώναξε ενθουσιασμενη και πήρε αγκαλιά την μικρή.

Σημερα θα έβγαινα έξω. Σήμερα θα έβγαινα ραντεβού. Στα τύφλα θα έλεγε κανείς μιας και δεν ξέρω καν τον κύριο. Η Annie υποστηρίζει πως μας είδε μαζί ένα πρωινό και ενθουσιαστηκε. Λιγάκι παράξενο μου φάνηκε μα η επιμονή της δεν έχει όρια. Έτσι κι εγώ έβαλα ένα μαύρο στενό φόρεμα μέχρι το γόνατο και έβαλα το αγαπημένο μου κόκκινο κραγιόν.