Γυάλινο ποτήρι

Μονόδρομος

Flashback Vol 13

Τα πόδια μου δεν με άντεχαν.Ήθελα να σωριαστώ.Συνέχισα όμως να περπατάω προς την τουαλέτα.Έπρεπε να τον βρω.

Μπήκα χωρίς δεύτερη σκέψη στις αντρικές.Ευτυχώς δεν είχε κόσμο.Μόνο μία πόρτα ήταν κλειστή.

Χτύπησα απαλά μα δεν πήρα απάντηση.

"Chris;" φώναξα με την ελπίδα να είναι εδώ.

Καμιά απάντηση ξανά.

"Chris!" πήγα να πω μα με διέκοψε ένας ήχος.

Ήταν κλάμα.Έκλαιγε.Άκουγα πνιχτούς λυγμούς και σιγανές κραυγές απελπισίας να του ξεφεύγουν.Τον φαντάστηκα αμέσως εκεί μέσα να στέκεται όρθιος με τα χέρια στο πρόσωπό του και να προσπαθεί να κρύψει τον πόνο του.Τα δάκρυα θα έτρεχαν ζεστά στα μάγουλά του με τα γένια μιάς ημέρας και θα κατέληγαν στα ζουμερά σαρκώδη χείλη του.

Πονούσε η ψυχή μου να τον ακούω να κλαίει.Δεν μπορούσα να τον βοηθήσω.Ούτε καν εμένα μπορούσα να βοηθήσω.Ένιωσα σαν να με έσκιζε κάποιος.Σαν να μου κάρφωνε την σφαίρα στα σωθικά μου.Και εγώ να ήμουν ανύμπορη να την βγάλω.Λίγη για να ξεριζώσω τον πόνο από μέσα μου.

Και τότε άρχισα να κλαίω κι εγώ.Χωρίς να κρύβομαι.Φώναζα,δεν σκουπίζα ούτε δάκρυ.Όλα φανερά.Όλα φανερά όπως τα αισθήματά μου για αυτόν.Έκαιγα.Φωτιά έπερνε το σώμα μου απο τον πόνο.Τόσο αβάσταχτος , τόσο πρωτόγνωρος!Η αναπνοή μου είχε γίνει άτακτη και δυσκολευόμουν να ανασάνω.Ακούμπησα την πλάτη μου στα κρύα μαρμάρινα πλακάκια μα δεν άντεξα.Σωριάστηκα στο πάτωμα έξω απο την πόρτα του και την χτυπούσα με όση δύναμη μού είχε απομείνει.Φώναζα το όνομά του και ούρλιαζα πως τον αγαπάω.Η λογική δεν ταίριαζε σε όλα αυτά.Δεν είχε θέση σε αυτό που περνούσα.Έλιωνα εσωτερικά.Νόμιζα πως τα όργανά μου διαβρώνωνταν και αποσυντίθονταν.Χανόμουν.Χανόμουν και πονούσα από τις ίδιες μου τις επιλογές.

Δεν είχα άλλη δύναμη.Τα κοκκινισμένα χέρια μου έπεσαν στο πλάι μου και η φωνή μου έσβησε.Το κλάμα ήταν σιωπηλό πλέον και τα δάκρυα έτρεχαν αβίαστα.Και τότε βγήκε.Άνοιξε την γυάλινη πόρτα και βγήκε.

Τα χαρακτηριστικά του ήταν αλλοιωμένα.Τα μάτια του πιο σκούρα,πιο μικρά.Κόκκινα και θλιμμένα.Τα χείλη του σφιγμένα και πρησμένα και τα μάγουλά του ρυάκια των δακρύων του.Ρυτίδες σχηματίζονταν στο μέτωπό του και το δέρμα του έδειχνε κουρασμένο.Εξαντλημένο.Τα χέρια του είχαν πέσει στο πλάι και το κεφάλι του ήταν σκυφτό.