Γυάλινο ποτήρι

Μπροστά

Flashback Vol 21

Ίσως άρχισα να συνηθίζω.Εξάλλου δεν διέφερε και πολύ από την ζωή μου έναν χρόνο πριν.Είχε έρθει ο Απρίλης και ο Chris ήταν άφαντος.Ο Max κι εγώ ζούσαμε καλά.Όλα έρρεαν.Η δουλειά του πήγαινε καλά.Κι εγώ βρισκόμουν στο απόγειο της καρίερας μου.Με ζητούσαν στις παραστάσεις και παρά την οικονομική κρίση που ξέσπασε,εγώ είχα δουλειά.Ήμουν περιζήτητη πλέον.Σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα έγινα γνωστή.Μία από τις καλύτερες ηθοποιούς της Θεσσαλονίκης.Και αυτά δεν ήταν δικά μου λόγια.Αυτά τα έγραφαν περιοδικά και ιστοσελίδες.Αυτά τα συζητούσαν άνθρωποι της τέχνης.Κι εγώ ήμουν χαρούμενη.Μετά από τόσο καιρό το πρόσωπό μου έλαμψε.Ο Max με βοήθησε και με στήριξε σε κάθε μου βήμα.Ήταν εκεί σε κάθε παράσταση,σε κάθε πρόβα.Είχε πάντα χρόνο για μένα.Δεν τον ερωτεύτηκα.Όχι.Τον αγαπούσα όμως.Ήταν δικός μου άνθρωπος.Ήταν πολύ καλό παιδί.Βγαίναμε συχνά.Με πρόσεχε.Ήμουν η συζυγός του πλέον.Δεν είχα παράπονα από αυτόν.Με είχε βασίλισσα.Φρόντιζε να περνάω καλά.Να κάνω ότι αγαπώ.

Ο χρόνος άλλαξε.Υποδεχτήκαμε το 2013.Ήλπιζα ότι θα ήταν μια καλή χρονιά.Ήλπιζα ότι δεν θα έμοιαζε με το 2012.Και είχα δίκιο.Είχα όνειρα και προσδοκίες μετά από καιρό.Ζούσα.Είχα λόγους να ξυπνήσω το πρωί,να ανυπομονώ για το αύριο.Γιατί το αύριο ήταν όμορφο.Γλυκό.Γιατί κάποιος ήταν εκεί.Δίπλα μου.Κάθε μέρα.Δεν έλειπε.Δεν είχε δικαιολογίες.Ο Max κοιμόταν και ξυπνούσε στο πλάι μου προσφέροντάς μου ασφάλεια,σιγουριά και αγάπη.Έφτανε;Ναι έφτανε.

Μου έλειπε ο Chris.Φυσικά και μου έλειπε.Ζητούσα το κορμί του τα βράδια.Τα χάδια,τα φιλιά και τον έρωτά του.Ζητούσα το απρόοπτο και την τρέλα.Ζητούσα το πάθος και τις περιπέτειες μας.Μου έλειπε ο τρόπος που με έκανε να υποτάσσομαι σε αυτόν.Αλλά έφυγε.Έφυγε και αυτό με πλήγωσε.Βαθιά.Τόσο βαθιά που δεν θέλω να επιστρέψει.Εξάλλου δεν θα το κάνει.Θα ζει κι αυτός την ζωή του.Πέρασαν επτά μήνες.Επτά μήνες μακριά του.Ο πόνος στην αρχή ήταν αβάσταχτος.Όσο περνούσαν όμως οι μέρες καταλάβαινα το πόσο πολύ μόλυνα τον εαυτό μου.Πόσο βαθύ είχε γίνει το τραύμα.Και άλλαξα.Αποφάσισα να πάω μπροστά.Γιατί αυτός με άφησε πίσω.

Chris

Μάτωνα.Μέρα με την μέρα όλο και περισσότερο.Δούλευα αμέτρητες ώρες.Ήλπιζα να την ξεχάσω.Να διαγράψω από την μνήμη μου το δέρμα της,τα χείλη της,το κορμί της,την φωνή της,τον έρωτά της,τα φιλιά της,τα "σ'αγαπώ" της.Μάταια όμως.Μόνος πάλευα να ξεφύγω.Ήταν ένα φαύλος κύκλος.Όλα κατέληγαν σε αυτήν.