Γυάλινο ποτήρι

Η κόρη μου

Παίξαμε, γελάσαμε, κοιμηθηκαμε αγκαλιά, κάναμε βήματα..
Όλα προσπάθεια θέλουν τελικά. Προσπάθεια και επιμονή. Η μικρή είναι πολύ έξυπνη. Πολύ γλυκιά. Πολύ καλή. Δεν με μίσησε. Δοκίμασε να με αγαπήσει. Να με δει ως φίλη της. Δεν με φώναζε μαμά. Δεν με φωνάζει καν. Είμαι εκεί πάντα. Αυτό ήθελα να πετύχω αρχικά. Να είμαι δίπλα της όταν με χρειάζεται. Να μην με ζητά και εγώ να λείπω.

Άρχισα την δουλειά ξανά. Δεν ήθελα να πάω όμως. Δεν ήθελα να την αφήσω σπίτι. Φοβόμουν να την προσέχει μια ξένη. Φοβόμουν μήπως πει σε κάποιον για το παιδί. Όχι πως θα νοιαστει κανείς. Ήθελα όμως λίγο ακόμα χρόνο. Και μετά θα κυκλοφορούσαμε και έξω. Θα πηγαίναμε ίσως στο πάρκο. Σαν οικογένεια. Εγώ και αυτή.

Γραμματέας. Τι χειρότερο για μια καλλιτέχνιδα που κάποτε γνώρισε την δόξα; Πολλά χειρότερα. Πολλά όπως αρρώστια και θάνατος. Ευτυχώς ήμουν καλά. Ευχαριστούσα τον Θεό που και οι δύο μας είμαστε καλά. Δεν θα άντεχα άλλον πόνο. Δεν νομίζω να τον αξίζω κι όλας. Βέβαια αυτά δεν αναιρούν το πόσο μισώ την δουλειά μου. Νομίζω πως χάνω κάθε ίχνος δημιουργικότητας που μου έχει απομείνει. Όχι πως έχω πως να το αξιοποιήσω. Σήμερα τα πράγματα είναι μη αναστρέψιμα. Εγώ δεν θα γίνω η ντίβα του θεάτρου που ήμουν. Χάθηκα στον χρόνο. Ξεχάστηκα. Δεν ήμουν αρκετά καλή; Ίσως. Εγώ όμως περνούσα καλά. Ζούσα την καριέρα που ήθελα. Τελείωσε όμως. Χάθηκε όπως και πολλά άλλα μαζί της. Έτσι είναι τα όνειρα. Και να τα γευτείς, δεν θα διαρκέσουν.

Σημερα θα έρθει στο σπίτι η Annie. Θελω να της γνωρίσω την μικρή. Ήρθε η ώρα να μάθει ένα μυστικό ακόμα. Την εμπιστεύομαι όμως. Δεν μιλά παραέξω. Έχω να της ζητήσω και κάτι σημαντικό. Κάτι που θα μας ενώσει κι άλλο. Γιατί είναι η μόνη που μου έμεινε. Ανεχτηκε τις ιδιοτροπίες μου. Την θλίψη και τον πόνο μου. Δεν ξέρω αν θεωρείτο ανταμοιβή μα σίγουρα θα της δώσει χαρά. Και είναι πολύ όμορφη χαρούμενη. Τα γαλανά της ματιά λάμπουν και φωτίζουν το σπίτι. Η μικρή θα την αγαπήσει το ξέρω.

Έχω ετοιμάσει μακαρονάδα για σήμερα το βράδυ. Δυστυχώς δεν πρόλαβα κάτι πιο επίσημο. Είναι αρκετό όμως. Με ξέρει και δεν θα με κρίνει για την μαγειρική ή την νοικοκυροσυνη μου. Δεν έχει κανένα απολύτως νόημα εξάλλου.

Το κουδούνι χτύπησε και εγώ άφησα το μικρό μου αγγελούδι από την αγκαλιά μου. Σηκώθηκα να ανοίξω και βρήκα στο κατώφλι μου την Annie. Δεν άργησε λεπτό.

Μπήκαμε μέσα. Η έκφραση της όταν είδε την μικρή να κάθεται στην πολυθρόνα έπρεπε οποσδηποτε να αποτυπωθεί. Λυπάμαι που την έχασα.
Τρομοκρατημένη θα την χαρακτήριζα. Τόσο καιρό ξέρει μόνο εμένα να μένω σε αυτό το διαμέρισμα. Τώρα όμως δεν είναι μόνο η μικρή. Είναι και δεκάδες παιχνίδια σκορπισμένα στο πάτωμα μαζί με πλήθος μπιμπερό και μπιμπιλων πάνω στο τραπέζι.