Γυάλινο ποτήρι

Ξενοδοχειο

Flashback Vol 17

Το επομενο πρωι ξυπνησαμε αγκαλια στην παραλια.Ο ηλιος χτυπουσε πανω στα γυμνα κορμια μας και το φως που εξεπεμπε εκανε τα ματια μας να ανοιξουν.Το σωμα μου πονουσε.Ειχα πιαστει.Δεν με ενδιεφερε ομως.

Στο μυαλο μου ηρθαν τα χθεσινα συμβαντα και ενα χαμογελο σχηματιστηκε στα χειλη μου.Ο Chris το παρατηρησε και μου εδωσε ενα πεταχτο φιλι στα χειλη.

"Δεν θα σε χορτασω ποτε το ξερεις;" μου ειπε χαμογελαστος.

"Μην φυγεις" η φωνη μου εσπασε.Σκεφτομουν πως η χαρα δεν θα διαρκεσει.Πως θα με εγκαταλειψει.Κι εγω δεν ηθελα να μεινω ξανα μονη.Να μεινω μονη με τον ιδιο μου τον εαυτο.Θα χανομουν ξανα.Και δεν αντεχα αλλη θλιψη.

Το προσωπο του σκοτεινιασε.Φοβηθηκε οπως κι εγω.Ηξερε πως ειχαμε ημερομηνια ληξης.Ηξερε πως παντρευομουν.Ηξερε πως πονουσα γιατι πονουσε κι αυτος.

"Οχι.Δεν θα φυγω.Θα ειμαι παντα εδω.Διπλα σου.Ακομα κι αν το σωμα μου λειπει,η καρδια μου σου ανηκει μωρο μου."

"Δεν μου αρκει" του απαντησα λυπημενα.

*Πες οτι δεν θα φυγεις Chris.Πες οτι θα με παρεις απο τον Max.Πες το γαμωτο μου!*

"Ουτε κι εμενα.Αλλα δεν υπαρχει αλλη λυση."

Και τοτε εγω εκλαψα.Εκλαψα ξανα.Δεν ηθελα να με αφησει.Ηλπιζα πως θα εμενε.Πως θα ηταν εδω.Πως δεν θα εφυγε.Παλι.

Γιατι ετσι ειναι η ελπιδα.Τρυπωνει βαθια μεσα μας και δεν μας αφηνει να ησυχασουμε.Ζει και μας υπενθυμιζει την παρουσια της ξανα και ξανα.Μας ξεγελα.Μας λεει ψεμματα.Θελει να μας αποπλανησει.Γιατι η αληθεια ειναι μια.Και δεν την αλλαζει καμια ελπιδα.

"Μην τα σκεφτεσαι αυτα σημερα.Εχεις ακομα γενεθλια.Και εγω ακομα σε αγαπω." ειπε και με τυλιξε στην αγκαλια του.

Μου εφερε τα ρουχα μου και με εντυσε.Κρυωνα.Μαλλον αρρωστησα.

Πηγαμε στο ξεναδοχειο μαζι.Ανεβηκαμε στο δωματιο και εκει μας περιμενε μια εκπληξη.Παντου υπηρχαν τριανταφυλλα.Κοκκινα.Οχι αυτο της φωτιας.Το βαθυ κοκκινο.Του παθους.Ηταν πανεμορφα.Λατρευα τα τριανταφυλλα.Τα κοκκινα τριανταφυλλα.Σχηματιζαν ενα δρομακι που οδηγουσε το διπλο κρεβατι.Πανω του ηταν ακουμπησμενο ενα χαρτι με την υπογραφη του Chris απο εξω.Περπατησα προς το χαρτι και πηγα να το ανοιξω.Ο Chris ομως δεν με αφησε.Πηρε το χαρτι απο τα χερια μου και το αφησε στο κομοδινο.Με πηρε αγκαλια απο πισω και με φιλησε στον λαιμο.