Γυάλινο ποτήρι

Διακοπές

Flashback Vol 16

Η ημερομηνία κανονίστηκε.

12 Σεπτεμβρίου.12 Σεπτεμβρίου θα παντρευόμουν τον Maxwell.Τον όμορφο νέο από την Ρόδο που γνώρισα στην πρώτη μου παράσταση.

12 Σεπτεμβρίου θα γινόμουν η γυναίκα του.Μιά παντρεμένη θλιμμένη γυναίκα.

Αλλά θα το έκανα.Το είχα πάρει απόφαση.Και απλώς προχωρούσα.

Ευτυχώς η καριέρα που ήθελα άρχισε να πέρνει σάρκα και οστά.Συμμετείχα σε παραστάσεις,κυρίως δράματα,και έπερνα τα εύσημα για το ταλέντο μου.Βέβαια είχα πολύ δρόμο ακόμη.Δεν ήμουν αναγνωρίσημη ούτε και οι προτάσεις έπεφταν βροχή.Ήμουν όμως ευχαριστημένη και με το παραπάνω.Γιατί πάντα υπάρχει μιά σπίθα χαράς μέσα σε όλη την θλίψη που βιώνουμε.

Είχε έρθει ο Ιούνιος.Τα γενέθλιά μου πλησίαζαν.Δεν είχα σκεφτεί πως θα τα περνούσα ωστόσο.Κάθε χρόνο τα προγραμμάτιζα καίρο πριν.Ήταν μιά μέρα χαράς για μένα.Μου άρεζε να γιορτάζω κάτι.Φέτος όμως δεν ήξερα.Θα έκλεινα τα εικοσιτρία μου χρόνια.Κάποτε πίστευα πως θα παντρευόμουν στα τριάντα ή ίσως και πιο μετά.Είχα πολλά όνειρα.Μικρή ονειρευόμουν μιά όμορφη φοιτιτική ζωή,έναν μεγάλο έρωτα και μιά λαμπρή καριέρα.Τα είχα.Τα είχα όλα αυτά.Απλώς διαφορετικά από ότι τα φανταζόμουν.Πιό μπερδεμένα.Έπρεπε να φτάσω σε αυτήν την ηλικία για να καταλάβω πως δεν μπορώ να προγραμματίσω την ζωή μου.Πως ανατροπές συμβαίνουν και όλα αλλάζουν τροχιά.

Οι ετοιμασίες είχαν ξεκινήσει.Η μητέρα μου είχε αναλάβει σχεδόν τα πάντα.Σχεδίασε μόνη της τον γάμο της κόρης της όπως αυτή επιθυμούσε.Αλλά δεν με ένοιαζε.Ούτως ή άλλως είχε καλό γούστο.Θα έκανε έναν όμορφο γάμο.Εγώ έπρεπε να διαλέξω νυφικό.Να βρω το σημαντικότερο κομμάτι του γάμου μου.Αυτό που θα τραβούσε όλα τα βλέμματα και θα προκαλούσε αφορμή για σχολιασμό.Δεν ήμουν όμως απόλυτα έτοιμη.Δεν ήξερα τι θέλω.Δεν ήξερα καν τι μου ταίριαζε.Έπρεπε όμως.Άλλο ένα πρέπει στην ζωή μου.

Κάθισα στον καναπέ του σαλονιού μας και έβλεπα νυφικά σε ιστοσελίδες στον υπολογιστή μου.Όλα έμοιαζαν όμορφα.Όμορφα πάνω στις κοπέλες των φωτογραφιών.Σε εμένα δεν ήθελα να δω κανένα.Ο Max ήρθε από πίσω μου και μου χάιδεψε τα μαλλιά.

"Ό,τι κι αν βάλεις θα σου πηγαίνει" είπε και μου έδωσε ένα φιλί στο στόμα.

Η αλήθεια είναι πως απέφευγα την σωματική επαφή μαζί του.Ένιωθα παράξενα όταν με άγγιζε.Πως θα μπορούσα να μην νιώθω άλλωστε;Τον άφηνα όμως κάποιες φορές.Δεν μπορούσα να κάνω αλλιώς.Θα γινόταν ο άντρας μου και έπρεπε να το ξεπεράσω αυτό.