REZİL OLDUM!

19. Bölüm

"O kişi...."
*********************

"Evet! "

"Çisem!"

"Neeey? "

"Çisem işte."

"Emin misin?"

"Kızım çok belli Çisem bu."

"Sana güveniyorum kanka. Bunu bulduk ya içim rahatladı. Kanka bak sakın silme."

"Tamam kanka rahat ol."

"Kızım ne rahatı ben o kızı bulup onun kıvırcık saçlarını tek tek yolduğum zaman rahat ederim ancak."

"Sakin."

"Kızım sakin falan olamam. Neyse bak şimdi sen kapat yarın okulda görüşürüz."dedim sinirle.

"Tamam kanka."

-Yarın-

"O Çisem nerde o Çisem? Onu var ya bulup yolacağım."diye bağırdım sınıfta.

"Tuvalettedir. Çünkü çiş tuvalette olur."dedi Aslı sırasında defterini karalarken ciddi bir şekilde.

"Kızım sakin ol."dedi Barış.

"Ne sakini ya? Onu bulup yolmazsam bana da Selin demesinler."diye bağırdım.

"Mahmut abi desinler. Ben derim. Siz der misiniz? Mahmut aaabiii."dedi Toprak heyecanla.

"Hayır canım. Toprak öldüren Selin desinler."dedim sinirle.

" Niye Toprak öldüren. Ben ölürsem kim güldürecek sizi? Ölürsem ne yaparım?"

"Kızım o iş belli olmaz belki senden önce ilk ben ölürüm. " dedim.

"Allahım çok tövbe."dedi Aslı.

"Kızım sen de bir sakin ol." dedi Azra omuzlarımı tutup bastırarak.

"Olamıyorum kızım sakin falan olamıyorum." dedim sinirle.

"Kızım sakin olmazsan ve gidip Çisem'i dövsen eline ne geçecek."dedi Yağmur.

"Çisem'i dövmüş olacağım."dedim cevap olarak.

"Kızım bak zaten şuan cezalısın. Ama eğer bu sefer de ceza alırsan okuldan atılırsın. "dedi Cansu.

"Haklısınız."dedim. Söyleyebileceğim tek şey buydu.

Sabrımın  sınırlarındaydım. Çisem denen o gıcık karşımda oturuyordu ve ben hiçbir şey yapamıyorum. Ona baktıkça içimdeki şeytan harekete geçiyor " Hadi onun saçını tut duvara sürt. Yaparsın sen kızım."diyordu. Sonra küçük melek onu dizginliyor "Sakin ol. Her şeyin bedelini ödeyecek. Gerçekler ortaya çıkacak. Merak etme."diyordu. Sonra midemdeki minik adam "Aa amma taktın kafana. Kızım sonra ne halt yersen yersin. Ay yemek dedim de açım ben. Doyur beni. Kızım yoksa senin kanşekerini düşürür, açlıktan bayıltırım. İlk benim dediğim olacak! Saksı değilim ben! Bana saksı muamelesi yapma!"diye beni uyarıyordu. Ya da... Ben bunları kafamdan uyduruyordum. Ama kafamdan uydurduğum -veya uydurmadığım ki uydurmuyorsam bu büyük sıkıntı çünkü o zaman özel güçlerim var demektir- minik adamı dinleyecektim. Çünkü gerçekten de açtım.

"Beni dinlediğine sevindim. Çünkü gerçekten seni bayıltabilirdim."dedi yine midemdeki küçük adam.

"Aaa yeter ama be sen de bir susmadın."dedim kantine doğru yürürken mideme bakarak.

"Deli olduğunu biliyordum ama bu kadarını değil."

"Serkann? " dedim arkamı dönüp Serkan'a bakarak.